Διεθνής μελέτη αναδεικνύει τη συντηρητική αντιμετώπιση ως ισότιμη θεραπευτική επιλογή στους ηλικιωμένους ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια.
Η αιμοκάθαρση δεν θα πρέπει να αποτελεί αυτομάτως την πρώτη και αυτονόητη επιλογή για όλους τους ηλικιωμένους ασθενείς με προχωρημένη νεφρική ανεπάρκεια. Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα μιας σημαντικής κλινικής μελέτης από ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ.
Η έρευνα, με την ονομασία Prepare for Kidney Care, αποτελεί την πρώτη τυχαιοποιημένη μελέτη αυτού του είδους διεθνώς. Οι ερευνητές εξέτασαν κατά πόσο οι ηλικιωμένοι ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, οι οποίοι παράλληλα αντιμετωπίζουν πολλαπλά προβλήματα υγείας, ωφελούνται περισσότερο από την αιμοκάθαρση ή από μια οργανωμένη θεραπευτική προσέγγιση χωρίς εξωνεφρική κάθαρση.
Στη μελέτη συμμετείχαν 445 ασθενείς από 31 νεφρολογικά κέντρα του Ηνωμένου Βασιλείου. Περίπου το 75% των ασθενών ήταν ηλικίας 80 ετών και άνω, ενώ οι υπόλοιποι ήταν ηλικίας 65-79 ετών, με επιβαρυμένη κατάσταση υγείας.
Οι συμμετέχοντες κατανεμήθηκαν τυχαία σε δύο ομάδες: η πρώτη προετοιμαζόταν για την έναρξη αιμοκάθαρσης, ενώ η δεύτερη ακολουθούσε πρόγραμμα συντηρητικής αντιμετώπισης της νεφρικής ανεπάρκειας (Conservative Kidney Management).
Όπως σημειώνουν οι ερευνητές, η δεύτερη προσέγγιση δεν σημαίνει εγκατάλειψη της θεραπείας. Πρόκειται για μια οργανωμένη ιατρική φροντίδα, η οποία περιλαμβάνει έλεγχο των συμπτωμάτων, φαρμακευτική αγωγή, διατροφική υποστήριξη, αντιμετώπιση των επιπλοκών και ανακούφιση από τα ενοχλήματα που προκαλεί η προχωρημένη νεφρική νόσος, χωρίς την εφαρμογή αιμοκάθαρσης.
Νεφρική ανεπάρκεια: Παρόμοια αποτελέσματα στην επιβίωση και στην ποιότητα ζωής
Η μέση διάρκεια παρακολούθησης των ασθενών ήταν 4,5 χρόνια. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι καμία από τις δύο θεραπευτικές στρατηγικές δεν υπερείχε της άλλης, όταν αξιολογήθηκαν συνδυαστικά η συνολική επιβίωση και η ποιότητα ζωής.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι μόλις το 28% των ασθενών που προετοιμάζονταν για αιμοκάθαρση έφτασε τελικά να ξεκινήσει τη θεραπεία. Αυτό υπογραμμίζει ότι στους ηλικιωμένους με σημαντική συνοσηρότητα και ευπάθεια, ο κίνδυνος θανάτου από άλλες αιτίες μπορεί να είναι μεγαλύτερος από την πιθανότητα να χρειαστούν τελικά αιμοκάθαρση.
Νεφρική ανεπάρκεια: Η εξατομικευμένη θεραπεία στο επίκεντρο
Σύμφωνα με τον επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας και καθηγητή Νεφρολογίας, Δρ Fergus Caskey, τα ευρήματα της μελέτης αμφισβητούν την αντίληψη ότι η αιμοκάθαρση αποτελεί υποχρεωτικά το επόμενο βήμα για κάθε ασθενή με προχωρημένη νεφρική νόσο.
Όπως εξηγεί, η αιμοκάθαρση δεν πρέπει να θεωρείται μονόδρομος για κάθε ηλικιωμένο με νεφρική ανεπάρκεια. Η επιλογή της θεραπείας θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη όχι μόνο τη νεφρική λειτουργία, αλλά και τη συνολική κατάσταση της υγείας, την ευπάθεια, τις συνυπάρχουσες παθήσεις, τη λειτουργική αυτονομία και τις προσωπικές προτεραιότητες του ασθενούς.
Η συντηρητική αντιμετώπιση μπορεί να περιορίσει την επιβάρυνση που συνεπάγονται οι συχνές μετακινήσεις, οι επαναλαμβανόμενες συνεδρίες αιμοκάθαρσης και οι πιθανές επιπλοκές της θεραπείας. Παράλληλα, διατηρεί τη δυνατότητα επανεξέτασης της απόφασης και μετάβασης στην αιμοκάθαρση, εφόσον ο ασθενής το επιθυμήσει ή αλλάξουν οι κλινικές συνθήκες.
Η ενημέρωση, η συμμετοχή του ασθενούς στη λήψη αποφάσεων και η συνεκτίμηση της ποιότητας ζωής αποτελούν πλέον ουσιαστικά στοιχεία της σύγχρονης νεφρολογικής φροντίδας. Στόχος δεν είναι απλώς η παράταση της ζωής, αλλά η επιλογή της θεραπευτικής προσέγγισης που ανταποκρίνεται καλύτερα στις ανάγκες, τις δυνατότητες και τις επιθυμίες κάθε ανθρώπου.
Οι ερευνητές επισημαίνουν ωστόσο ότι τα αποτελέσματα αφορούν ηλικιωμένους ασθενείς με πολλαπλά προβλήματα υγείας ή ευπάθεια. Δεν μπορούν, επομένως, να γενικευθούν σε νεότερους και λειτουργικά υγιέστερους ασθενείς, για τους οποίους η αιμοκάθαρση και η μεταμόσχευση νεφρού εξακολουθούν να αποτελούν καθιερωμένες θεραπευτικές επιλογές.
Φωτογραφία iStock
