Η επιστροφή στις μεγάλες δραματικές σειρές που βασίστηκαν σε σπουδαία λογοτεχνικά κείμενα δεν είναι τυχαία. Οι σειρές αυτές γυρίστηκαν με τρόπο που δύσκολα χάνουν την αξία στο πέρασμα του χρόνου και επιπλέον δύσκολα μπορεί να ξαναγίνει. Βασισμένες σε δυνατά κείμενα, σε μεγάλα καστ και σε συντελεστές που επιστρατεύθηκαν από τους παραγωγούς για να μπορέσουν να κάνουν μία αξιοπρεπή και αξιόλογη τηλεοπτική μεταφορά, λειτουργούν παρηγορητικά σε σχέση με την ποιότητα και το περιεχόμενο των σύγχρονων δραμάτων που εγκλωβίστηκαν σε ιστορικά δράματα κυρίως της δεκαετίας του ‘50 με βασανιστικά επαναλαμβανόμενες θεματικές: βιασμός, εκδίκηση, φόνος, παντρειά με το ζόρι, πόλεμος με τα «σόγια».
Λογική και η απαξίωση. Και ξαφνικά έρχεται ένας Καραγάτσης και μία Χίσλοπ και το τηλεοπτικό οξυγόνο ξανακυλά στις τηλεοπτικές φλέβες. Μετρώντας απόπειρες τηλεοπτικής μεταφοράς μυθιστορημάτων, ο Καραγάτσης σίγουρα είναι από τους πλέον «τιμημένους» τηλεοπτικά συγγραφείς. Αν και ο «Γιούγκερμαν» συνιστά την πρώτη επιλογή των παραγωγών, η σειρά που έχει χαραχτεί στην τηλεοπτική ιστορία είναι το «Δέκα». Κι ας πέρασαν περίπου 20 χρόνια, από τον Σεπτέμβριο του 2007 που προβλήθηκε, στον Alpha, η σειρά ανήκει σε αυτές που δύσκολα κάποιος θα απαξιώσει, ακόμη κι αν δεν είναι κι από τους φανατικούς θεατές του είδους. Γι’ αυτό και ο σταθμός με τρέιλερ προαναγγέλει την επιστροφή του σε μια περίοδο που δύσκολα γίνονται τόσο πολυδάπανα εγχειρήματα στον τομέα της ελληνικής παραγωγής.
Η σειρά ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένη και κατάφερε να κατακτήσει κοινό και κριτικούς, σύμφωνα με το κλισέ, που εδώ βρίσκει όμως την αλήθεια του. Το παράδοξο μάλιστα στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι πως ο θάνατος του Καραγάτση, στις 14 Σεπτεμβρίου του 1960, από την καρδιά του, και σε ηλικία μόλις 52 ετών, αφήνει ημιτελές το «10», παρά τις προσδοκίες του για κάτι μεγάλο.
Φυσικά αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο για τους σεναριογράφους που επιχείρησαν να ολοκληρώσουν την εξίσωση της συγγραφής επιλέγοντας να φανταστούν κάτι πολύ κοντά σε αυτό που υπέθεταν ότι θα έγραφε ο Καραγάτσης αν δεν είχε φύγει από την ζωή. Τολμηροί και ευρηματικοί ταυτόχρονα οι Σταύρος Καλαφατίδης, Μαίρη Ζαφειροπούλου, Γιώργος Κρητικός συμπληρώνουν αριστοτεχνικά το κείμενο και με την - Δημητρακοπούλου που σκηνοθετεί την τηλεοπτική σειρά στον Αlpha δημιουργούν ένα αποτέλεσμα το οποίο σέβεται το υλικό που παρέλαβαν και το περιεχόμενο μαζί με τους ήρωες.
Ο Alpha αποφασίζει να επενδύσει σημαντικά στο συγκεκριμένο εγχείρημα, προκειμένου να τιμήσει τον συγγραφέα και να δημιουργήσει ένα ισχυρό αποτύπωμα στην μυθοπλασία. Το παλιό εργοστάσιο της ΧΡΩΠΕΙ ήταν ο τόπος που γυρίστηκαν τα επεισόδια της σειράς. Ο χώρος του εργοστασίου (4.000 τ.μ.) μεταμορφώθηκε από την σκηνογραφική ομάδα, με επικεφαλής τον Κώστα Παππά, στη φτωχογειτονιά του Πειραιά, που βρισκόταν το παλιό οινοποιείο και νυν πολυκατοικία του Αναστάση Καλογερά, στην οδό Παρασάγγη 10. Η σκηνογραφία πιστή στο ύφος της δεκαετίας του 1950, χρησιμοποίησε μάλιστα αυθεντικά παλαιά αντικείμενα, που η εταιρεία παραγωγής είχε στην διάθεσή της, συμβάλλοντας ακόμα περισσότερο στην αναβίωση εκείνης της εποχής. Το καφενείο, το κρεοπωλείο, το μπακάλικο, το λιμάνι και φυσικά η αυλή εν μέσω παλιών και ξεχαρβαλωμένων διαμερισμάτων, όπου κατέληγε όλη η δράση.
Το καστ είναι εκλεκτό. Δημήτρης Καταλειφός, Ρένη Πιττακή, Μαρία Πρωτόπαππα, Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Μαρία Ναυπλιώτου, Λυδία Φωτοπούλου, Σωτήρης Χατζάκης, Γιάννης Τσορτέκης, Ράνια Οικονομίδου, Μελέτης Ηλίας, Δημήτρης Ημελλος και πολλοί άλλοι. Δέκα θέατρα σε ένα πλατό, θα μπορούσε κάποιος να πει.
Ακόμη δεν έχει προσδιοριστεί η ακριβής ημερομηνία πρεμιέρας, αλλά μικρή σημασία έχει. Η σειρά επάξια διεκδικεί μία θέση στο παζλ του προγράμματος. Για να θυμηθούν οι παλαιότεροι και να μάθουν οι νεότεροι.
Μία βιβλιοθήκη γεμάτη… σίριαλ
Αλλωστε δεν είναι και το μοναδικό εγχείρημα από το «ράφι» της λογοτεχνίας που βγάζει ασπροπρόσωπη την ιδιωτική τηλεόραση. Το «Νησί» επίσης επέστρεψε πριν λίγες ημέρες. Και πολλοί θυμούνται τι είχε συμβεί στο Mega στις 11 Οκτωβρίου 2010, με το πρώτο επεισόδιο να σημειώνει τηλεθέαση 61.7% στο σύνολο. Το τελευταίο επεισόδιο προβλήθηκε στις 23 Μαΐου 2011, σημειώνοντας τη μεγαλύτερη τηλεθέαση από όλα τα επεισόδια της σειράς, 64.6% στο σύνολο. Για το διάστημα 11/10/10-23/05/11 σημείωσε μέσο όρο τηλεθέασης 53,7% (2.889.000 τηλεθεατές) ενώ στα κοινά 15-44 σημείωσε 59,3% (1.209.000 τηλεθεατές). Η παραγωγή του θεωρείται μία από τις ακριβότερες για τηλεοπτική σειρά, μιας και κόστισε 3,9 εκατομμύρια ευρώ ή 150.000 ευρώ το κάθε επεισόδιο. Η σκηνοθεσία, το σενάριο βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Βικτόριας Χίσλοπ σε σενάριο Μιρέλλας Παπαοικονόμου και οι εξαιρετικές ερμηνείες έμειναν αξέχαστες, ενώ η συγκεκριμένη σειρά συνιστά το πιο αντιπροσωπευτικό παράδειγμα καλογυρισμένης και άρτιας παραγωγής.
Οι σειρές που βασίστηκαν σε λογοτεχνικά κείμενα, σπάνια δεν κατάφερναν να συγκινήσουν το τηλεοπτικό κοινό. Και όχι μόνο δεν ξεχνιούνται, αλλά εύκολα θα μπορούσαν να προβληθούν ανά πάσα στιγμή. Το επιβεβαιώνουν και οι τίτλοι τους: «Βαμμένα κόκκινα μαλλιά», «Κίτρινος φάκελος», «Η αίθουσα του θρόνου», «Υστερα ήρθαν οι μέλισσες», «Το τρίτο στεφάνι», «Η αγάπη άργησε μια μέρα», «Μαντάμ Σουσού», «Οι Πανθέοι », «Το λεμονοδάσος», «Ο συμβολαιογράφος», «Λωξάντρα», «Οι φρουροί της Αχαΐας», «Πρόβα νυφικού», «Γιούγκερμαν», «Η μεγάλη χίμαιρα». Πρόκειται για σειρές που έγραψαν ιστορία. Ηθοποιοί του θεάτρου, άνθρωποι μη εξοικειωμένοι με την τηλεόραση είπαν το «ναι» λόγω του βιβλίου. Υπήρχε μια αίσθηση ασφάλειας, μια βεβαιότητα ότι ως προς το περιεχόμενο το επίπεδο είναι υψηλό. Σε όλο αυτό έρχεται να προστεθεί ένα σύνολο εξαιρετικών συνεργατών και παραγωγών. Δεν θα μπορούσε να γίνει και αλλιώς.