Προσθήκη του -.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google
Για τη σχέση με την κόρη της, Κοραλία, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στην καθημερινότητά τους, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο το παιδί διαχειρίζεται τη δημοσιότητά της μίλησε η Κλέλια Ρένεση.
Η ηθοποιός, με αφορμή τη συμμετοχή της στη δραματική σειρά εποχής του ΑΝΤ1 «Ντέρτι», παραχώρησε συνέντευξη στη Reallife και στην Κορύνα Μανταγάρη, και αναφέρθηκε στις ισορροπίες ανάμεσα στη μητρότητα και τις επαγγελματικές της υποχρεώσεις. Παράλληλα, αποκάλυψε πώς αντιδρά η κόρη της όταν την αναγνωρίζουν στον δρόμο και ποιο σημαντικό μάθημα προσπαθεί να της μεταδώσει για την αναγνωρισιμότητα και την προσοχή των άλλων.
-Πώς συνδυάζεις τα πολύωρα γυρίσματα με την ανατροφή της κόρης σου, Κοραλίας;
Τη φέρνω πιο κοντά μου σε σχέση με τα δεδομένα μου και τις απαιτήσεις μου, γιατί κάθε φορά η ζωή μου έχει σκαμπανεβάσματα τεράστια, δεν έχει σταθερότητα. Οπότε η Κοραλία έχει μάθει να ελίσσεται, έχω μάθει και εγώ να την προετοιμάζω και να τη φέρνω κοντά. Έρχεται αρκετά στα γυρίσματα, έχει τον καημό της. Μου λέει «μαμά, θα τραγουδήσεις αυτό το τραγούδι; Για πάμε. Δεν το λες καλά εκεί…». Αναγκαστικά πρέπει να τη φέρω κοντά μου, γιατί αλλιώς θα υπάρχει απόσταση.
Δεν γνωρίζει το παιδί ούτε τι κάνω ούτε με τι ασχολούμαι. Υπάρχει ένα μεγάλο κενό να καλυφθεί. Υπάρχουν φορές που δεν μπορώ να την πάρω στο γύρισμα και της λέω: «Δεν μπορείς να έρθεις σήμερα στο γύρισμα αγάπη μου, έχουμε δύσκολες σκηνές, πολύ κόσμο, θα ταλαιπωρηθώ και δεν θα μπορώ να έχω τον νου μου, θα κάτσεις σπίτι».
-Πώς διαχειρίζεται το ότι σε ξέρει ο κόσμος;
Το παιδί είναι μικρό και δεν μπορεί να καταλάβει ακριβώς γιατί ο κόσμος ασχολείται με εμένα. Της αρέσει αυτό, γιατί η κόρη μου πάει στη Β’ Δημοτικού και τώρα ανακαλύπτει το κοινωνικό κομμάτι. Μέχρι τώρα ήταν να είμαι εγώ και εκείνη καλά, τώρα την ενδιαφέρει το πώς τη βλέπουν οι άλλοι, ανακαλύπτει το παιχνίδι των εντυπώσεων. Οπότε εκεί υπάρχει μια εμπλοκή, πολλοί άνθρωποι την αντιμετωπίζουν αλλιώς, γιατί είναι η κόρη μου. Θα πάνε παιδάκια στο σχολείο και θα της πουν «η μαμά σου είναι αυτή» και εκείνη κάπως το παίρνει, τραβά μια προσοχή που δεν της αναλογεί – δεν έχει κάνει κάτι η Κοραλία για να την τραβήξει.
Πολλές φορές όταν θέλει να τραβήξει την προσοχή, βγάζει αυτό το πάσο. Όταν πάμε σε ένα μαγαζί να ψωνίσουμε και δεν μας δώσει σημασία η πωλήτρια, της λέει: «Αυτή είναι η μαμά μου, την έχετε δει;». Εκεί έχει πέσει διδαχή από εμένα: «Κοραλία, στους ανθρώπους δεν εκβιάζουμε το ενδιαφέρον τους». Πρέπει να καταλάβει ότι δεν παίζει ρόλο ότι εγώ λέω ιστορίες στον κόσμο για το πώς με δέχονται. Επειδή λέω ιστορίες και μπαίνω στο σπίτι του κόσμου που είναι κουρασμένος, με τα προβλήματά του, τη φτώχεια του, την ταλαιπωρία του, τη μοναξιά του και επειδή μπαίνω μέσα από την οθόνη και του κάνω παρέα, πιστεύει ότι πραγματικά είμαι ένας δικός του άνθρωπος. Εγώ δεν θα του πω ότι δεν είμαι, αλλά αυτό έχει μια αξία μέχρι ένα σημείο. Εγώ θέλω να ακούσουν την ιστορία που τους λέω, να τους κάνει κάπως καλύτερη τη ζωή και την καρδιά τους. Δεν με ενδιαφέρει να ανοίγουν οι πόρτες να περάσω.
