Ο συνιδρυτής και πρώην μπασίστας των Pink Floyd, Ρότζερ Γουότερς, έχει ένα μήνυμα για την ανθρωπότητα: να δείχνουμε καλοσύνη και ενσυναίσθηση.
Προτού φτάσει, βέβαια, σε αυτό το ευγενές συμπέρασμα, χρειάστηκε να αποκαλέσει τον Τζέιμς Χέτφιλντ «εντελώς μαλ….», να του αποδώσει IQ περίπου τρία, να τον χαρακτηρίσει «ένα τίποτα» και να εξηγήσει ότι δεν είναι καν μουσικός.
Η μετάβαση από το προσωπικό βρισίδι στην παγκόσμια αλληλεγγύη έγινε μέσα στην ίδια τοποθέτηση. Και προσφέρει μια αρκετά αντιπροσωπευτική εικόνα του τρόπου με τον οποίο ο συνιδρυτής των Pink Floyd επιλέγει συχνά να διαφωνεί δημόσια.
Ο Χέτφιλντ είναι η τελευταία προσθήκη σε έναν κατάλογο που περιλαμβάνει πρώην συνεργάτες, συναδέλφους, συγγραφείς και έναν από τους ισχυρότερους επιχειρηματίες της τεχνολογίας. Κάποιοι του απάντησαν. Άλλοι απλώς βρέθηκαν στο στόχαστρό του. Το κοινό στοιχείο είναι ότι ο Γουότερς σπανίως αρκείται στο «διαφωνώ».
Metallica: Από τη μουσική διαφωνία στο «έχει IQ τρία»
Η αφορμή δόθηκε όταν ο Χέτφιλντ απευθύνθηκε στο κοινό των Metallica στο Sphere του Λας Βέγκας, λέγοντας ότι το συγκρότημα δεν βρίσκεται εκεί για να επηρεάσει τους θεατές με τις απόψεις του, αλλά για να τους βοηθήσει να ξεχάσουν για λίγο όσα συμβαίνουν έξω από τη συναυλία.
«Η ατζέντα των Metallica είναι αγάπη, ενέργεια και βαριά μουσική», ήταν το μήνυμά του.
Η δήλωση προσφέρεται για συζήτηση. Οι ίδιοι οι Metallica έχουν γράψει τραγούδια με σαφές κοινωνικό και αντιπολεμικό περιεχόμενο, όπως τα «One» και «Disposable Heroes». Το αν μια συναυλία μπορεί ή πρέπει να μένει έξω από την πολιτική είναι επίσης ένα απολύτως θεμιτό ερώτημα.
Στο «The Katie Halper Show», όμως, ο Γουότερς προτίμησε να εξετάσει τη νοημοσύνη και τη μουσική επάρκεια του συναδέλφου του.
«Μπορούμε να σταματήσουμε να μιλάμε γι’ αυτόν τον μαλάκα; Τον έχω βαρεθεί τόσο πολύ», είπε, προτού συνεχίσει ότι ο Χέτφιλντ έχει «IQ περίπου τρία» και είναι «ένα τίποτα και θα παραμείνει για πάντα».
Αμφισβήτησε ακόμη και την ικανότητα των Metallica να παίξουν ακουστικά όργανα, χαρακτηρίζοντας το αποτέλεσμα που είχε ακούσει απαίσιο. Έπειτα ήρθε η προτροπή προς τον Χέτφιλντ να δείχνει καλοσύνη και ενσυναίσθηση.
Ως επιχείρημα υπέρ της ευγένειας, η εισαγωγή είχε ορισμένες αδυναμίες.
Ντέιβιντ Γκίλμορ: Η κόντρα που επιβίωσε σχεδόν από τα πάντα
Πριν από τον Χέτφιλντ υπήρχε, φυσικά, ο Ντέιβιντ Γκίλμορ. Η σύγκρουσή τους αποτελεί ξεχωριστό κεφάλαιο στην ιστορία της ροκ: δημιουργικές διαφορές, διεκδίκηση του ελέγχου των Pink Floyd και δικαστική αντιπαράθεση μετά την αποχώρηση του Γουότερς το 1985.
Ο Γουότερς επιχείρησε να εμποδίσει τη συνέχιση του συγκροτήματος με το ίδιο όνομα. Χρόνια αργότερα παραδέχθηκε ότι είχε κάνει λάθος ως προς τη δικαστική κίνηση. Η παραδοχή, ωστόσο, δεν έφερε μόνιμη συμφιλίωση.
Οι διαφωνίες επεκτάθηκαν στην πρόσβαση στην ιστοσελίδα των Pink Floyd και, αργότερα, στις θέσεις τους για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Η κοινή μουσική ιστορία αποδείχθηκε πολύ πιο εύκολο να διατηρηθεί στους δίσκους παρά στις προσωπικές τους σχέσεις.
Πόλι Σάμσον: Μια επίθεση που ήρθε από την άλλη πλευρά
Στην περίπτωση της Πόλι Σάμσον, συγγραφέα, στιχουργού και συζύγου του Γκίλμορ, η δημόσια επίθεση εναντίον του Γουότερς ήρθε από εκείνη.
Το 2023 τον κατηγόρησε, μεταξύ άλλων, για αντισημιτισμό και απολογητική στάση απέναντι στον Πούτιν, προσθέτοντας σειρά προσωπικών χαρακτηρισμών. Ο Γκίλμορ υποστήριξε δημόσια την ανάρτησή της.
Ο Γουότερς απέρριψε συνολικά τις κατηγορίες ως εμπρηστικές και ανακριβείς. Η υπόθεση υπενθυμίζει ότι σε αυτή την ιστορία οι βαριές κουβέντες δεν κινούνται πάντοτε προς μία κατεύθυνση.
Radiohead: Ο Τομ Γιορκ δεν ήθελε το μάθημα
Η συναυλία των Radiohead στο Ισραήλ το 2017 προκάλεσε δημόσια σύγκρουση με τον Τομ Γιορκ. Ο Γουότερς υποστήριζε το πολιτιστικό μποϊκοτάζ και πίεζε το συγκρότημα να μην εμφανιστεί εκεί.
Ο Γιορκ αντέδρασε στην ιδέα ότι οι Radiohead δεν ήταν επαρκώς ενημερωμένοι ώστε να αποφασίσουν μόνοι τους. Ακολούθησαν δημόσιες απαντήσεις και αλληλοκατηγορίες για τον τρόπο με τον οποίο είχε προηγηθεί η επικοινωνία τους.
Το 2024 ο Γουότερς επανήλθε, επικρίνοντας ονομαστικά τόσο τον Γιορκ όσο και τον Τζόνι Γκρίνγουντ για τη στάση τους απέναντι στο Ισραήλ και στους Παλαιστινίους. Η διαφωνία είχε πλέον αποκτήσει διάρκεια μεγαλύτερη από πολλές μουσικές συνεργασίες.
Νικ Κέιβ: Όταν η πίεση γίνεται προσωπική
Αντίστοιχη αφετηρία είχε η αντιπαράθεση με τον Νικ Κέιβ, ο οποίος επέλεξε επίσης να εμφανιστεί στο Ισραήλ.
Ο Κέιβ περιέγραψε την πίεση που δεχόταν ως εκφοβισμό και δημόσια διαπόμπευση. Ο Γουότερς ανταπάντησε, επικρίνοντας τη στάση του απέναντι στους Παλαιστινίους.
Η σύγκρουση αναζωπυρώθηκε το 2024, όταν ο Κέιβ χαρακτήρισε τη στάση του Γουότερς ντροπιαστική και επιζήμια. Εκείνος απάντησε με νέο δημόσιο μήνυμα.
Το πολιτιστικό μποϊκοτάζ είναι αντικείμενο πραγματικής πολιτικής διαφωνίας. Ο τρόπος με τον οποίο ο Γουότερς αντιμετωπίζει όσους δεν τον ακολουθούν έχει γίνει, όμως, αυτοτελές θέμα.
Μπόνο: Ούτε η αφιέρωση έμεινε χωρίς βρισίδι
Το 2024, ο Γουότερς επιτέθηκε στον Μπόνο για την αφιέρωση του «Pride» στα θύματα της επίθεσης της Χαμάς στο μουσικό φεστιβάλ της 7ης Οκτωβρίου.
Η κριτική του συνοδεύτηκε από υβριστικούς χαρακτηρισμούς, με τον τραγουδιστή των U2 να προστίθεται στους συναδέλφους που ο Γουότερς θεώρησε αναγκαίο να καταγγείλει προσωπικά.
Οι Όσμπορν: Μια οικογένεια απέναντί του
Τα απαξιωτικά σχόλιά του για τον Όζι Όσμπορν μετά τον θάνατό του προκάλεσαν την οργή της οικογένειας του τραγουδιστή.
Η Σάρον, ο Τζακ και η Κέλι Όσμπορν τού απάντησαν δημόσια. Η αντιπαράθεση με τη Σάρον είχε και συνέχεια το 2026.
Επομένως, εδώ δεν πρόκειται για προσωπικό καβγά με τον ίδιο τον Όζι, αλλά για επίθεση στη μνήμη και στη μουσική του, η οποία έφερε απέναντι στον Γουότερς τη σύζυγο και τα παιδιά του.
Ντρέικ και The Weeknd: Το πρόβλημα ήταν ποιος είναι σημαντικότερος
Το 2022 δήλωσε ότι είναι πολύ σημαντικότερος από τον Ντρέικ και τον The Weeknd, ανεξαρτήτως των streams τους.
Η αυτοπεποίθηση στους μεγάλους καλλιτέχνες δεν αποτελεί σπάνιο φαινόμενο. Η δημόσια κατάταξη του εαυτού σου πάνω από τους υπόλοιπους είναι, πάντως, μια ιδιαίτερη μέθοδος υπενθύμισης της αξίας σου.
Ζάκερμπεργκ: Η διαφημιστική πρόταση που πήρε ηχηρή απάντηση
Το 2021 ο Γουότερς δήλωσε ότι απέρριψε πρόταση χρήσης του «Another Brick in the Wall, Part 2» σε διαφήμιση του Instagram και επιτέθηκε δημόσια στον Μαρκ Ζάκερμπεργκ.
Η άρνηση ήταν δικαίωμά του και συνδεόταν με τη δηλωμένη αντίθεσή του στην ισχύ των μεγάλων πλατφορμών. Την εξέφρασε, όπως συνηθίζει, με βρισίδι. Δεν προκύπτει αμφίδρομος προσωπικός καβγάς.
Το μόνιμο πρόβλημα με τους υπόλοιπους
Οι περιπτώσεις αυτές δεν είναι ίδιες. Η διάλυση μιας δημιουργικής σχέσης δεκαετιών δεν εξισώνεται με μια διαφημιστική πρόταση ή μια διαφωνία για συναυλία στο Ισραήλ. Ούτε κάθε αντίδραση του Γουότερς στερείται πολιτικού επιχειρήματος.
Επαναλαμβάνεται, όμως, μια συνήθεια: η διαφωνία μετατρέπεται εύκολα σε κρίση για τη νοημοσύνη, την αξία ή το ήθος του άλλου. Ο συνομιλητής παύει να είναι κάποιος που έχει διαφορετική θέση και γίνεται κάποιος που χρειάζεται να του εξηγηθεί πόσο λίγος είναι.
Στην περίπτωση του Χέτφιλντ, η αντίφαση ακούστηκε ολόκληρη μέσα σε λίγες προτάσεις. Ο Γουότερς ζήτησε περισσότερη ενσυναίσθηση για τους συνανθρώπους μας, έχοντας μόλις αφαιρέσει από έναν συνάδελφό του σχεδόν κάθε ιδιότητα που θα άξιζε σεβασμό.
Ίσως την επόμενη φορά το μάθημα καλοσύνης να μπορούσε να ξεκινήσει λίγο νωρίτερα.
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
