Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων μεταφέρει τη δικαστική του διαμάχη ο Τζώνυ Θεοδωρίδης, διεκδικώντας συγγενικά πνευματικά δικαιώματα από τη μετάδοση της σειράς «Λάμψη» στο εξωτερικό.
Η απόφαση αυτή ελήφθη αφού ο Άρειος Πάγος απέρριψε την αίτηση αναίρεσης του ηθοποιού, κρίνοντας έγκυρη τη σύμβαση του 1991 με τον ΑΝΤ1 και θεωρώντας πως η αρχική αμοιβή κάλυπτε και τις μεταγενέστερες επαναλήψεις.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα Espresso, ο Τζώνυ Θεοδωρίδης ξέσπασε για την εξέλιξη αυτή, δηλώνοντας: «Το θέμα έχει ήδη προχωρήσει στο εξωτερικό, στις Βρυξέλλες και στη Χάγη, στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Έχω κάνει αίτηση για να δικαιωθώ εκεί. Συνήθως, στο εξωτερικό, αυτές οι υποθέσεις δεν παίρνουν πολύ χρόνο για να εκδικαστούν. Σίγουρα δεν θα πάρει 22 χρόνια, όσο δηλαδή πήρε στην Ελλάδα μέχρι να φτάσει στον Άρειο Πάγο».
Συνεχίζοντας την κριτική του στη δικαστική απόφαση, πρόσθεσε: «Την απόφαση του Αρείου Πάγου, εντάξει, τη θεωρώ κοροϊδία. Δεν γίνεται να λες ότι, επειδή ένας άνθρωπος ήταν ακριβοπληρωμένος εκείνη την εποχή, δεν μπορεί να πληρωθεί τα δικαιώματα του. Έχω στείλει αυτή την απόφαση στο εξωτερικό, σε ανθρώπους που κινούνται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και γελάνε».
Η βεβαιότητα για δικαίωση, το ΣΕΗ και οι ηθοποιοί σε απόγνωση
Ερωτηθείς αν πιστεύει πως η έκβαση στο εξωτερικό θα είναι θετική, εξέφρασε την απόλυτη βεβαιότητά του: «Είμαι 100% σίγουρος. Προσωπικά, δεν θέλω να αδικήσω ανθρώπους εδώ, αλλά γενικώς υπάρχουν πολλά παράπονα από την ελληνική δικαιοσύνη. Εγώ, επειδή έχω διαβάσει καλά τον συγκεκριμένο νόμο, μπορώ να σου πω ότι η απόφαση που πάρθηκε εδώ ήταν πολύ άδικη. Όχι για μένα μόνο, αλλά για όλους τους ηθοποιούς».
Παράλληλα, στάθηκε στην οικονομική κατάσταση συναδέλφων του από τη σειρά, αλλά και στη στάση του σωματείου: «Ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν ηθοποιοί της “Λάμψης” που δεν δουλεύουν εδώ και χρόνια, δεν ξέρουν πως να ζήσουν και θα μπορούσαν να ζουν ακριβώς από αυτά τα λεφτά.
Και το ΣΕΗ πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβει τι γίνεται ακριβώς στην Ελλάδα. Και δεν το λέω συνδικαλιστικά ή επαναστατικά, η επανάσταση είναι δική μου. Το θέμα είναι να μπορέσει το σωματείο να σταθεί δίπλα στον ηθοποιό, όπως είχε σταθεί κάποτε ο Σπύρος Μπιμπίλας, ο οποίος εξακολουθεί να βρίσκεται δίπλα στους ηθοποιούς σε πολλά πράγματα. Αν στο σωματείο υπήρχε και τώρα κάποιος σαν τον Σπύρο Μπιμπίλα, ίσως να ήταν καλύτερα τα πράγματα».
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
