«Αν ο άντρας κοιταχτεί παραπάνω από 5 λεπτά στον καθρέφτη, έχω πρόβλημα»
Μία από τις εξαιρετικά σπάνιες τηλεοπτικές της συνεντεύξεις έδωσε η Κλέλια Ρένεση στην πρεμιέρα του The 2Night Show τα μεσάνυχτα της Δευτέρας (5/10).
Η εντυπωσιακή πρωταγωνίστρια της σειράς “Ντέρτι” φιλοξενήθηκε από τον Γρηγόρη Αρναούτογλου, εξήγησε τους λόγους που αποφεύγει τις τηλεοπτικές συνεντεύξεις και μίλησε για τη δική της πορεία στον χώρο της υποκριτικής.
«Δεν είναι ότι δεν γουστάρω να μιλάω ή να δίνω συνεντεύξεις αλλά πιστεύω ότι αξίζει να μιλάμε, αν έχουμε κάτι να πούμε. Ίσως μπορείς να το πεις “ταπεινότητα”. Να βγαίνω με τόση συχνότητα και να λέω πράγματα που ενδιαφέρουν τον κόσμο δεν νομίζω ότι έχω να πω», ξεκίνησε λέγοντας η Κλέλια Ρένεση.
«Στην εφηβεία ήμουν αγρίμι», παραδέχεται αμέσως μετά η ηθοποιός και συνεχίζει: «Μεγάλωσα στην Αθήνα, στο Παγκράτι, γεννημένη στη Ζάκυνθο. Δεν μου άρεσε από μικρή ο περιορισμός, δεν μου άρεσαν οι κανόνες. Δεν χωρούσα στα “πρέπει” αλλά δεν είχα και ιδιαίτερη θέληση να κάψω το σύμπαν. Την ησυχία μου ήθελα, έπαιρνα την απόστασή μου».
«Έχω μεγάλο πρόβλημα με τη μονιμότητα», εξομολογείται η Κλέλια Ρένεση στην πορεία της κουβέντας.
«Η αγάπη κρατάει για πάντα, μεταμορφώνεται και μετασχηματίζεται, άσχετα αν χωρίζουν οι δρόμοι. Το να κάθεσαι και να το λες όμως, “σ’ αγαπώ για πάντα”, είναι λίγο περιττό για μένα. Οι καταστάσεις και οι άνθρωποι αλλάζουν, εξελίσσονται. Αν δεν εξελίσσεσαι, κάτι έχει χαλάσει μέσα σου».
Η σχέση με τον εαυτό της και οι σπουδές ιατρικής στην Ιταλία
«Νιώθω όμορφη, όταν νιώθω παιδί. Όταν νιώθω μεγάλος και κουρασμένος άνθρωπος, νιώθω πολύ άσχημη. Μόνο όταν με κοιτάζει με αγάπη ο σύντροφός μου, καταλαβαίνω ότι είμαι μια εντυπωσιακή γυναίκα.
[…] Το παιχνίδι των εντυπώσεων δεν το παίζω χρόνια τώρα, το βαριέμαι. Δεν με αφορούσε να είμαι όμορφη, για να με γουστάρουν, να τραβήξω την προσοχή. Πάντα το αντίθετο ήθελα, να είμαι αόρατη, να παρατηρώ τους ανθρώπους. Αυτή είναι η δουλειά μου στο κάτω-κάτω», δηλώνει η Κλέλια Ρένεση.
«Στα φοιτητικά μου χρόνια στην Ιταλία πέρασα δύσκολα. Κόβαμε το μπιφτέκι στα 6. […] Η ζωή για ένα παιδί στο εξωτερικό ήταν μια εμπειρία ζωής. Ήρθα αντιμέτωπη με τον εαυτό μου απέναντι σε τιτάνια πράγματα. Πήγα να σπουδάσω ιατρική και να αντιμετωπίσω εμένα. Δεν κατάφερα να σπουδάσω, η ιατρική θέλει τρομακτική αφοσίωση», αφηγήθηκε.
«Φοβήθηκα, είδα πράγματα επάνω μου που δεν μου άρεσαν. Κατάλαβα ότι πήρα μαζί μου βαλίτσες από παλιά που δεν τις ήθελα και σιγά-σιγά τις άφησα. Με μάζεψαν πίσω οι γονείς μου, γιατί δεν περνούσα τα μαθήματα», συμπλήρωσε η ηθοποιός.
Απαντώντας σε σχετική ερώτηση του Γρηγόρη Αρναούτογλου, η ίδια μοιράζεται: «Δεν ερωτεύτηκα κανέναν Ιταλό, κάνουν πολλές φιοριτούρες. Δεν μου αρέσουν εμένα αυτοί με την πολλή κολόνια και την προσεγμένη εμφάνιση. Αν ο άντρας κοιταχτεί παραπάνω από 5 λεπτά στον καθρέφτη, έχω πρόβλημα».
Η επιστροφή στην Ελλάδα, ο έρωτας και η απόφαση να γίνει ηθοποιός
«Μετά την Ιταλία, ήταν μία πολύ γκρίζα και θλιβερή περίοδος της ζωής μου, ήμουν άνευ προορισμού και ονείρου. Ο άνθρωπος, αν δεν έχει μέσα του μια φλογίτσα και ένα όνειρο, πολύ εύκολα χάνεται στον βάλτο. […] Πάντα ένιωθα ότι κάτι ουμανιστικό ήθελα να κάνω, να προσφέρω. Επηρεάστηκα και από τους γονείς μου, ο πατέρας μου γιατρός, η μητέρα μου φιλόλογος. Ταυτίστηκα πιο πολύ με την επιστήμη του πατέρα μου, μέχρι που κατάλαβα ότι δεν είναι για μένα», περι- η Κλέλια Ρένεση.
«Η ζωή είναι αυτό που αγαπάμε. Δεν υπάρχει λόγος να ζεις, αν δεν προσφέρεις και δεν αγαπάς. Δεν βγαίνει η ζωή με το “έλα να βγάλω τώρα 5 τάλιρα να τη βγάλουμε και αυτόν τον μήνα”. Πρέπει να υπάρχει μια φλόγα αναμμένη».
«Δεν έμπλεξα ποτέ με εθισμούς, δεν είμαι καλή με τους εθισμούς, αν εξαιρέσεις το τσιγαράκι. Δεν ήθελα να εγκλωβιστώ, έχει κι ο εθισμός μια μονιμότητα».
«Δεν κράτησα ποτέ κάτι που πήγε να φύγει. Αν κάτι φεύγει, υπάρχει λόγος που φεύγει. Το θέμα είναι ποιος θα βρει το κουράγιο πρώτος να το πει. […] Οι γυναίκες χωρίζουμε πολύ πιο νωρίς απ’ όταν το λέμε. Θα το καταλάβουμε, σιγά-σιγά θα το συνειδητοποιήσουμε ότι μια σχέση δεν μας εξελίσσει και δεν μας πάει παρακάτω. Το αποτέλεσμα είναι ίδιο, αυτό που μετράει στο τέλος είναι αυτό που έχουμε δώσει. Αν θα το πω πρώτος εγώ ή εσύ, δεν έχει σημασία», εξομολογείται παρακάτω η Κλέλια Ρένεση.
«Ηθοποιός αποφάσισα να γίνω, γιατί ψιλοζήλεψα την κατάσταση γνωστών και φίλων που ασχολούνταν με το αντικείμενο. Πήγα σε μία σχολή και δεν ξαναβγήκα. Μάθαινα τον εαυτό μου, να τραβάω τον εαυτό μου σε όρια. Η δραματική τέχνη έχει μεγάλο γυμναστήριο αντίληψης, θέλει τσαμπουκά, ιδιαίτερη ευφυΐα και αυτό με εξιτάρισε πάρα πολύ», απαντά η πρωταγωνίστρια.
«Με ό,τι έχω καταπιαστεί το έχω κάνει με φοβερή αφοσίωση και αγάπη», υπογράμμισε η Κλέλια Ρένεση.
Η εξομολόγηση για τη μητρότητα και ο φόβος για τη βία κατά των γυναικών
Προς το τέλος της συνέντευξης, η συζήτηση στράφηκε στη μητρότητα.
«Εγώ πιστεύω ότι μάνα δεν έχω γίνει ακόμα. Μάνα θα μπορώ να με πω όταν “αποπαιδίσω”», δήλωσε αρχικά η ηθοποιός. «Έχεις μια ορθάνοιχτη καρδιά και αιμορραγείς 24 ώρες», πρόσθεσε.
«Τι συμβαίνει με τους άντρες, με τα αγόρια και λυσσάνε τόσο πολύ με τη βία προς τις γυναίκες; Είναι φόβος σίγουρα, φοβούνται τα θηλυκά, γι’ αυτό και πηγαίνουν να επέμβουν με βιαιότητα είτε στην ύπαρξή τους είτε στις αποφάσεις τους. Γιατί φοβούνται τα θηλυκά; Τι φοβούνται; Μήπως ήρθε η ώρα να σταματήσουν να το φοβούνται το θηλυκό και να αρχίσουν να το εκτιμούν;», αναρωτήθηκε η Κλέλια Ρένεση.
Κλείνοντας, η ίδια παραδέχεται πως έχει βρεθεί σε πλαίσιο εκφοβισμού και βίας σε προσωπικές της σχέσεις. «Το πρόβλημα είναι πολύ πιο βαθύ. Όταν ο σύντροφός σου δεν μπορεί να εξηγήσει με ψυχραιμία τα επιχειρήματά του στο τραπέζι και αρχίζει να χτυπάει ή να βρίζει, για μένα είναι λες και έχω ένα 5χρονο απέναντί μου. Μικραίνει τόσο πολύ ο άλλος στα μάτια μου, μου τελειώνουν οι ερωτήσεις και η αγάπη απέναντί του».
