Η Κατερίνα Πετράκη μίλησε για τον Δημήτρη Κόκοτα, 40 ημέρες μετά τον θάνατό του, αναφερόμενη στα σχεδόν δυόμιση χρόνια που πέρασε δίπλα του κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του, στις αντιδράσεις του που της έδιναν ελπίδα και στη στιγμή που κατάλαβε ότι η κατάσταση είχε αλλάξει οριστικά.
Η ίδια μίλησε στην κάμερα της εκπομπής «Super Katerina» και περιέγραψε πρώτα την απουσία που βιώνει σήμερα, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο προσπαθεί να διαχειριστεί την καθημερινότητα χωρίς τον σύζυγό της.
«Προς το παρόν νιώθω ένα κενό. Όσον αφορά το κομμάτι της συντροφικότητας και των πραγμάτων που θα έκανα με τον Δημήτρη, αυτό πλέον έχει τελειώσει», εξομολογήθηκε η Κατερίνα Πετράκη.
Αναφερόμενη στην κόρη τους, στάθηκε στον τρόπο με τον οποίο εκείνη κρατά τις αναμνήσεις από τον πατέρα της: «Νιώθει ευγνώμων που είχε τον συγκεκριμένο μπαμπά κι ας ήταν για λίγο. Τουλάχιστον μου λέει “νιώθω περήφανη που ήταν μαζί μου πολλές ώρες”, οπότε κρατάει προς το παρόν αυτό».
Τα χρόνια με τον Δημήτρη Κόκοτα και η ζωή που μοιράστηκαν
Η Κατερίνα Πετράκη μίλησε και για τη μακρά κοινή πορεία της με τον Δημήτρη Κόκοτα, περιγράφοντας μια σχέση σχεδόν 25 ετών με χαρές, δυσκολίες και στιγμές που αντιμετώπισαν μαζί.
«Έζησα πάρα πολλές ευτυχισμένες στιγμές, πολύ γέλιο, πολύ χαρά και δυσκολίες. Σαφώς, γιατί έτσι είναι. Δεν είναι μια ευθεία γραμμή όλα, αλλά πάντα βρίσκαμε έναν τρόπο να αντιμετωπίζουμε γιατί ήμασταν μαζί».
Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η καθημερινότητά της είχε συνδεθεί με τις επισκέψεις στο νοσοκομείο και την προσμονή μιας μικρής αλλαγής στην κατάσταση του συζύγου της. Όπως περιέγραψε, κάθε ημέρα έμπαινε στον ίδιο χώρο έχοντας την ίδια ελπίδα.
«Καταρχάς πήγαινα κάθε μέρα με την ίδια ελπίδα. Έλεγα “να, σήμερα κάτι μπορεί να αλλάξει. Σήμερα κάτι μπορεί να αλλάξει”. Κάποιες μέρες αν έβλεπα έτσι μια μικρή ανταπόκριση, έστω και κάτι πολύ λίγο, γύριζα πετώντας».
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στις αντιδράσεις που παρατηρούσε στον Δημήτρη Κόκοτα και οι οποίες, όπως είπε, δεν ήταν μόνο δική της εντύπωση, καθώς τις είχαν παρατηρήσει και οι γιατροί.
«Ο Δημήτρης καταλάβαινε. Ο Δημήτρης είχε συναίσθημα και δεν είναι κάτι που έβλεπα μόνο εγώ. Μου το έδειχναν και οι γιατροί. Αντιδρούσε. Δηλαδή γύριζε τα μάτια του. Προσπαθούσε να σηκώσει το κεφάλι του, να γυρίσει προς την πλευρά που άκουγε τη φωνή της μικρής. Αν ρωτούσα κάτι, σήκωνε το χέρι του. Άνοιγε, έκλεινε τα μάτια. Πάντα στις ερωτήσεις γινόταν μια αντίδραση».
Και συνέχισε περιγράφοντας τις στιγμές κατά τις οποίες έβλεπε τον σύζυγό της να καταβάλλει προσπάθεια να αντιδράσει: «Έκλαιγε, δεν δάκρυσε. Απλώς έκλαιγε. Έκλαιγε, έβαζε δύναμη στο σώμα του, έβαζε δύναμη στο σώμα, στο κεφάλι, σαν να προσπαθούσε να σηκωθεί και έκλαιγε».
Η στιγμή που κατάλαβε ότι ο Δημήτρης Κόκοτας έφευγε
Παρά τις δυσκολίες της νοσηλείας, η Κατερίνα Πετράκη συνέχιζε να στηρίζεται στην ελπίδα ότι θα ερχόταν μια αλλαγή. Η ημέρα που μπήκε στο νοσοκομείο και τον αντίκρισε, όμως, ήταν διαφορετική.
«Σωματικά όχι, ψυχικά. Έλεγα “Θεέ μου, να γυρίσει, να γυρίσει”. Όλο αυτό γινόταν με τη δύναμη που μου έδινε αυτή η σκέψη ότι όλο αυτό αξίζει για να τον δω ξανά όρθιο δίπλα μας».
Η ίδια περιέγραψε στη συνέχεια τη στιγμή που κατάλαβε πως ο Δημήτρης Κόκοτας έφευγε από τη ζωή: «Δυστυχώς ήρθε αυτή η μέρα. Εκείνη τη μέρα όταν μπήκα μέσα, πλέον με το που τον είδα κατάλαβα ότι φεύγει και δεν ξέρω αν το έχει αφομοιώσει ο εγκέφαλός μου ακόμα αυτό σαν εικόνα».
Μέσα στον περιορισμένο χρόνο που είχε, προσπάθησε να του μιλήσει για όσα είχαν ζήσει όλα αυτά τα χρόνια.
«Ε, ναι, τον είδα απλά να φεύγει. Προσπάθησα να του πω όλα αυτά τα δυόμιση μήνες, να τα χωρέσω σε μισή ώρα, να χωρέσω τη ζωή μας όλη σε μισή ώρα. Δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι όλη αυτή η ενέργεια, όλη αυτή, όλο αυτό που έχουμε ζήσει απλά φεύγει».
Η Κατερίνα Πετράκη ρωτήθηκε από τη δημοσιογράφο Μαρία Βλάχου αν κατάφερε να πει στον Δημήτρη Κόκοτα όλα όσα ήθελε πριν από το τέλος. Η απάντησή της ήταν πως αυτή η συζήτηση συνεχίζεται για εκείνη μέχρι σήμερα.
«Δεν νομίζω ότι θα προλάβω ποτέ να του τα πω. Θα τα λέω τώρα. Θέλω να πιστεύω ότι με ακούει και ότι μας βλέπει και θα μπορώ να του μιλάω όπως και το κάνω ήδη κάθε μέρα, κάθε μέρα και όλες τις ώρες».
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
