Στην απώλεια των γονιών του αναφέρθηκε ο Μπεν Άφλεκ, σχολιάζοντας το γεγονός ότι πέθαναν μέσα σε διάστημα δύο μηνών.
Ο 54χρονος βραβευμένος με δύο Όσκαρ ηθοποιός μίλησε για την απώλεια και των δύο γονιών του μέσα στην ίδια χρονιά, αναφέροντας παράλληλα πώς μια σειρά από παλιά γράμματα της μητέρας του, τον έκανε να δει με διαφορετικό τρόπο την παιδική του ηλικία και τη σχέση τους.
Ο Άφλεκ έδωσε συνέντευξη στο νέο podcast της Κέρι Ουάσινγκτον, «Street You Grew Up On», το οποίο έκανε πρεμιέρα την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου, με τον ηθοποιό να είναι ο πρώτος καλεσμένος. «Οι γονείς μου μόλις πέθαναν και οι δύο. Τον Απρίλιο και τον Ιούνιο. Οπότε είναι κάτι που, ξέρετε, δεν αφορά μόνο στο τώρα, αλλά είναι κάτι μεγάλο» δήλωσε ο Άφλεκ.
Η μητέρα του, Κρις Αν Άφλεκμ έφυγε από τη ζωή στις 2 Ιουνίου σε ηλικία 83 ετών, λίγους μήνες αφότου διαγνώστηκε με καρκίνο στο πάγκρεας, τον Δεκέμβριο του 2025. Μάλιστα, είχε βρεθεί στην αποφοίτηση του εγγονού της από το λύκειο μόλις δύο ημέρες πριν από τον θάνατό της. Ο πατέρας του, Τίμοθι «Τιμ» Άφλεκ πέθανε και εκείνος μέσα στην ίδια χρονιά, όπως αποκάλυψε τον Σεπτέμβριο ο αδερφός του Μπεν, Κέισι Άφλεκ.
Δείτε βίντεο από τη συνέντευξή του
Συζητώντας με την Ουάσινγκτον, συμπρωταγωνίστριά του στην ταινία «Animals», ο Μπεν Άφλεκ εξήγησε ότι οι δύο απώλειες τον έκαναν να αναλογιστεί ξανά αρκετές πτυχές των παιδικών του χρόνων, ιδιαίτερα τον ρόλο που είχε η μητέρα του στη ζωή του.«Με έκανε να αρχίσω να σκέφτομαι τη δική μου παιδική ηλικία με έναν κάπως διαφορετικό τρόπο. Έχω μάθει να εκτιμώ ακόμη βαθύτερα τη μητέρα μου και πραγματικά να αναγνωρίζω και να βλέπω όσα έκανε, τη θυσία και την αφοσίωση που έδειξε και το πόσο ολοκληρωτική ήταν», ανέφερε.
Μετά τον θάνατό της, ο ηθοποιός βρήκε γράμματα που είχε γράψει η μητέρα του στους γονείς της, όταν ήταν νεότερη. Ανάμεσά τους υπήρχαν επιστολές από την περίοδο που ζούσε στην Καλιφόρνια, πριν επιστρέψει στη Βοστώνη μαζί με την οικογένειά της.
Διαβάζοντάς τα, ο Άφλεκ γνώρισε μια πλευρά της μητέρας του που δεν είχε προλάβει να γνωρίσει ως παιδί: μια νεαρή γυναίκα «γεμάτη ζωή, φιλοδοξίες και όνειρα», η οποία σκεφτόταν να γίνει κοινωνική λειτουργός ή δασκάλα, ζούσε στην Καλιφόρνια και ταξίδευε μέχρι τον Μισισιπή για να συμμετέχει σε διαδηλώσεις.
«Ήταν πραγματικά συναρπαστικό. Αλλά φυσικά αυτό που μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση ήταν ότι όλο αυτό δεν είχε καμία σχέση με εμένα. Αυτή η γυναίκα είχε μια ολόκληρη ζωή πριν από εμένα. Είχε τη δική της ολόκληρη ζωή για 30 χρόνια, που δεν είχε καμία σχέση με εμένα» εξήγησε.
Τα γράμμτα αυτά, τον έκαναν να σκεφτεί και τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά αντιλαμβάνονται τον κόσμο, ιδιαίτερα όταν μεγαλώνουν γνωρίζοντας ότι αγαπιούνται και έχουν την αμέριστη προσοχή των γονιών τους: «Είναι αυτή η εγωκεντρική αντίληψη που έχει ένα παιδί όταν αγαπιέται, πιθανότατα με τον σωστό τρόπο, όπου ξέρεις ότι η μαμά σου σε αγαπά ό,τι κι αν γίνει. Το μόνο που γνώριζα ήταν έναν άνθρωπο που έκανε εμένα και τον αδερφό μου το απόλυτο κέντρο της ζωής της».
