Η Χάρις Αλεξίου έκανε ποδαρικό στην Αθηναΐδα Νέγκα τα μεσάνυχτα της Τετάρτης 30 Σεπτεμβρίου 2026, στην πρεμιέρα της εκπομπής «Καλύτερα Αργά».
Σε μία εφ’ όλης της ύλης συζήτηση, μίλησε για την απόφασή της να σταματήσει το τραγούδι και το πρόβλημα που αντιμετώπισε με τη φωνή της, αναφέρθηκε στον Γιάννη Πάριο και στον Γιώργο Μαζωνάκη, ενώ μίλησε ανοιχτά για την προσωπική της ζωή, τους δύο γάμους της και την έλλειψη αυτοπεποίθησης που τη συνόδευε από νεαρή ηλικία.
«Δεν μου λείπει. Δεν χορταίνεται αυτό. Αλλά ίσως επειδή ξέρω ότι δεν μπορώ αυτό να το κάνω άλλο, ίσως έχει φτιαχτεί κάτι μέσα μου που με βοηθάει στο να μην υποφέρω λιγάκι, να μη στενοχωριέμαι.
Θυμάμαι που είχα πάει σε έναν γιατρό εδώ στην Αθήνα και του έλεγα “βρε παιδί μου, τι, δεν μου βρίσκουν κάτι; Τι είναι αυτό;”. Και μου λέει “Μα εσύ έχεις πολύ καιρό τώρα, έχεις πρόβλημα με τη φωνή σου”. Αχ, και δεν μου άρεσε καθόλου. Δεν μου άρεσε καθόλου αυτό που άκουσα, ότι δηλαδή συνέβαινε αυτό, άρα κι εγώ δεν το καταλάβαινα.
Την απόφαση την πήρα όταν τραγουδούσα με τον Σταύρο Ξαρχάκο στο Gazarte και έλεγα κάποια τραγούδια που τα λάτρευα, με τη Μοσχολιού, του Ζαμπέτα και αυτά, και δεν μπορούσα να τα αποδώσω. Τα τραγούδια τα οποία εγώ έλιωνα όταν τα έλεγα. Εδώ και καιρό είχε αρχίσει να σκληραίνει η φωνή μου και είπα “δεν γίνεται άλλο”.
Η σχέση μου με το τραγούδι και η αγάπη μου γι’ αυτό δεν θα σταματήσει ποτέ. Δεν γίνεται. Αλλά εγώ το έχω κάνει και πάρα πολλά χρόνια. Δηλαδή δεν λέμε “πέθανε νέο το παιδί”. Κατάλαβες; Τι κρίμα, ας πούμε. Φτάνει, γίνομαι 76. Δηλαδή πόσο πια; Πόσο; Το χάρηκα, το απόλαυσα, του έδωσα πράγματα, μου έδωσε».
Η Χάρις Αλεξίου αναφέρθηκε και στον Γιάννη Πάριο, ξεκαθαρίζοντας πως θεωρεί δικαίωμα κάθε καλλιτέχνη να αποφασίζει ο ίδιος μέχρι πότε θα βρίσκεται στη σκηνή.
«Δεν με αφορά αυτό. Δεν με αφορά καθόλου, γιατί για μένα ο Πάριος δεν θα πάψει ποτέ να είναι ο σπουδαιότερος Έλληνας τραγουδιστής της γενιάς μου τουλάχιστον και έχει δικαίωμα να μείνει στη σκηνή όσο αυτός επιθυμεί. Γιατί δεν το ξέρει ο κόσμος; Εάν υπάρχει μια απώλεια από τις δυνατότητές του, δεν το ξέρει ήδη ο κόσμος; Και πηγαίνει. Πηγαίνει γιατί τον αγαπάει», είπε.
Μιλώντας για τον Γιώργο Μαζωνάκη, στάθηκε στην αγάπη που, όπως είπε, διαπίστωσε ότι είχε δημιουργηθεί γύρω από τον τραγουδιστή. «Υπάρχει σαν κρυφή αγάπη, μια κρυμμένη που δεν το ξέρουμε εμείς. Εγώ δεν ήξερα αυτή τη λατρεία προς τον Γιώργο. Ήξερα ότι ήταν ένας γλυκός άνθρωπος, βλέπαμε τις παραξενιές του, χαιρόμασταν, παραξενευόμασταν, αλλά δεν μπορούσα να φανταστώ ότι συμβαίνει αυτό το πράγμα και φαντάζομαι ότι υπάρχουν κι άλλοι», τόνισε.
Στο ίδιο σημείο έφερε ως παράδειγμα τον ΛΕΞ: «Μην ξεχνάς τι πάθαμε με τον ΛΕΞ. Πώς γέμισε αυτό το στάδιο; Πού ήταν αυτός ο άνθρωπος και δεν τον έχουμε πάρει είδηση; Υπάρχουν κόσμοι που δεν ερχόμαστε εμείς σε επαφή μαζί τους. Υπάρχουν μικρές σκηνές, εκεί που γεννιούνται νέες φόρμες, νέες τάσεις στο τραγούδι και ξαφνικά κάτι γίνεται και απλώνονται στον κόσμο».
Για την προσωπική της ζωή, η Χάρις Αλεξίου δήλωσε: «Θα σου πω ένα πράγμα, μια και είμαστε αργά. Από το 2004 είμαι μόνη μου. Είναι πολλά χρόνια, κάτι σημαίνει αυτό. Δεν χρειάζεται πολλή ανάλυση. Μου λένε καμιά φορά “οι άνδρες φοβούνται τις γυναίκες”. Τι είναι αυτά; Τις φοβούνται; Εμείς θέλουμε να έχουμε έναν μάγκα, να μη φοβάται. Τον άλλο που φοβάται τι να τον κάνω;».
«Ο πρώτος μου γάμος ήταν από έρωτα, ο δεύτερος ξεκίνησε από φιλία, είχε άλλη ποιότητα. Το άλλο ήταν λίγο χαζό. Ήμουν 20 χρονών, ωραίος, ψηλός, με ωραία μαλλιά», πρόσθεσε.
«Αυτοπεποίθηση δεν είχα ποτέ. Πάντοτε ήμουν φοβισμένη. Μου λέγανε “τι ωραία χείλη έχεις, τι ωραίο πρόσωπο”, αλλά εγώ να πω ότι είμαι μια ωραία, ας πούμε… Δεν μου καλλιεργήθηκε από μικρή. Ντρεπόμουν για μένα», εξομολογήθηκε η Χάρις Αλεξίου.
«Η μητέρα έφυγε ούτε 50 ετών και ο μπαμπάς μου 35. Δεν σκέφτηκα, παρ΄όλο που πέρασα κάποια στιγμή ένα… Δε σκέφτηκα ποτέ ότι θα πεθάνω. Ούτε τώρα σκέφτομαι ότι.. δηλαδή λέω: “ας μην αναλάβω αυτή τη δουλειά γιατί δεν είναι για την ηλικία μου”, αλλά δε σκέφτομαι ότι θα πεθάνω. Δε θα πεθάνω. Αποκλείεται να πεθάνω», είπε η σπουδαία ερμηνεύτρια κλείνοντας.
