Τι αναφέρει η αναπληρώτρια καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας Σταυρούλα Πάσχου, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Καρδιάς (29 Σεπτεμβρίου)
Η 29η Σεπτεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Καρδιάς, αποτελεί κάθε χρόνο μια σημαντική αφορμή για να αναλογιστούμε πόσο στενά συνδέεται η καρδιαγγειακή υγεία με τον σύγχρονο τρόπο ζωής, αλλά και με χρόνια νοσήματα όπως ο σακχαρώδης διαβήτης.
Η σχέση των δύο είναι ιδιαίτερα στενή: ο διαβήτης δεν αφορά μόνο τη ρύθμιση της γλυκόζης, αλλά αποτελεί μια σύνθετη μεταβολική διαταραχή με σημαντικές επιπτώσεις στο καρδιαγγειακό σύστημα.
Τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούν μία από τις σημαντικότερες επιπλοκές του σακχαρώδη διαβήτη. Η χρόνια υπεργλυκαιμία, σε συνδυασμό με την αντίσταση στην ινσουλίνη, τη δυσλιπιδαιμία, την αρτηριακή υπέρταση, την παχυσαρκία και τη χρόνια φλεγμονή, δημιουργεί ένα ιδιαίτερα επιβαρυμένο καρδιομεταβολικό περιβάλλον.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον επιταχύνονται οι διαδικασίες της αθηροσκλήρωσης και αυξάνεται ο κίνδυνος στεφανιαίας νόσου, εμφράγματος του μυοκαρδίου, αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου και περιφερικής αρτηριακής νόσου.
Σε μοριακό επίπεδο, η χρόνια υπεργλυκαιμία προκαλεί μια σειρά σύνθετων μεταβολών. Η αυξημένη συγκέντρωση γλυκόζης οδηγεί στον σχηματισμό τελικών προϊόντων προχωρημένης γλυκοζυλίωσης, στην αύξηση του οξειδωτικού στρες και στην ενεργοποίηση φλεγμονωδών μηχανισμών. Παράλληλα, προκαλεί δυσλειτουργία του αγγειακού ενδοθηλίου, το οποίο αποτελεί έναν από τους βασικότερους ρυθμιστές της αγγειακής ομοιόστασης.
Η διαταραχή της ενδοθηλιακής λειτουργίας ευνοεί την αθηρωμάτωση, τη φλεγμονή και τη θρομβογένεση.
Και καρδιακή ανεπάρκεια
Ωστόσο, η επίδραση του διαβήτη στην καρδιά δεν περιορίζεται στα αγγεία. Ο σακχαρώδης διαβήτης συνδέεται και με αυξημένο κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας.
Η αντίσταση στην ινσουλίνη, οι διαταραχές του μεταβολισμού των λιπιδίων, η υπέρταση, η χρόνια φλεγμονή και η νεφρική δυσλειτουργία μπορούν να επηρεάσουν σταδιακά τη δομή και τη λειτουργία του μυοκαρδίου. Έτσι, μπορεί να αναπτυχθεί διαβητική μυοκαρδιοπάθεια, ακόμη και σε απουσία εμφανώς εγκατεστημένης στεφανιαίας νόσου.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται και στην κλινική αναγνώριση της καρδιαγγειακής νόσου. Σε ορισμένα άτομα με διαβήτη, η αυτόνομη νευροπάθεια μπορεί να επηρεάσει την αντίληψη των συμπτωμάτων ισχαιμίας.
Αυτό σημαίνει ότι ένα σοβαρό καρδιαγγειακό πρόβλημα δεν εκδηλώνεται πάντοτε με την κλασική εικόνα του έντονου θωρακικού πόνου. Η συστηματική αξιολόγηση του καρδιαγγειακού κινδύνου αποκτά, επομένως, ιδιαίτερη σημασία.
Ευρύτερη θεραπευτική στρατηγική
Η σύγχρονη αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη έχει πλέον αλλάξει σημαντικά. Δεν αρκεί να αντιμετωπίζουμε μόνο την υπεργλυκαιμία. Στόχος είναι η ολιστική καρδιομεταβολική προστασία. Η καλή γλυκαιμική ρύθμιση παραμένει θεμελιώδης, αλλά αποτελεί πλέον μέρος μιας ευρύτερης θεραπευτικής στρατηγικής που περιλαμβάνει την αρτηριακή πίεση, τα λιπίδια, το σωματικό βάρος, τη νεφρική λειτουργία και τον συνολικό καρδιαγγειακό κίνδυνο.
Η επιλογή της φαρμακευτικής αγωγής πρέπει να είναι εξατομικευμένη. Η παρουσία αθηροσκληρωτικής καρδιαγγειακής νόσου, καρδιακής ανεπάρκειας ή χρόνιας νεφρικής νόσου, καθώς και η συνύπαρξη παχυσαρκίας, επηρεάζουν καθοριστικά τη θεραπευτική προσέγγιση. Οι νεότερες θεραπευτικές επιλογές έχουν διευρύνει σημαντικά τις δυνατότητές μας, καθώς ορισμένες κατηγορίες φαρμάκων δεν στοχεύουν μόνο στη μείωση της γλυκόζης, αλλά προσφέρουν παράλληλα σημαντικά καρδιαγγειακά και νεφρικά οφέλη σε κατάλληλα επιλεγμένους ασθενείς.
Ο τρόπος ζωής
Παράλληλα, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η θεραπεία ξεκινά πολύ πριν από τη συνταγογράφηση. Η διατροφή, η σωματική δραστηριότητα, η διακοπή του καπνίσματος, η επαρκής ποιότητα και διάρκεια του ύπνου και η διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους αποτελούν βασικούς πυλώνες της καρδιομεταβολικής υγείας.
Ιδιαίτερα η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία, καθώς ο λιπώδης ιστός δεν αποτελεί απλώς αποθήκη ενέργειας, αλλά ένα ενεργό ενδοκρινικό όργανο που επηρεάζει τη φλεγμονή, την ευαισθησία στην ινσουλίνη και τη συνολική μεταβολική λειτουργία.
Η πρόληψη, επομένως, πρέπει να ξεκινά νωρίς. Δεν θα πρέπει να περιμένουμε την εμφάνιση ενός εμφράγματος, μιας καρδιακής ανεπάρκειας ή μιας νεφρικής επιπλοκής για να αντιμετωπίσουμε τον καρδιομεταβολικό κίνδυνο.
Η έγκαιρη αναγνώριση των παραγόντων κινδύνου, η τακτική παρακολούθηση και η εξατομικευμένη παρέμβαση μπορούν να αλλάξουν ουσιαστικά την πορεία της νόσου.
Στόχος οι λιγότερες επιπλοκές
Η Παγκόσμια Ημέρα Καρδιάς, στις 29 Σεπτεμβρίου, είναι συνεπώς κάτι περισσότερο από μια ημερομηνία ευαισθητοποίησης. Είναι μια υπενθύμιση ότι η καρδιά και ο μεταβολισμός αποτελούν ένα ενιαίο βιολογικό σύστημα και ότι η φροντίδα του ενός δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από τη φροντίδα του άλλου.
Στη σύγχρονη ενδοκρινολογία, ο στόχος δεν είναι πλέον απλώς ένας «καλός» αριθμός γλυκόζης. Στόχος είναι λιγότερες επιπλοκές, μικρότερος καρδιομεταβολικός κίνδυνος, καλύτερη ποιότητα ζωής και περισσότερα χρόνια ζωής με υγεία.
Και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο μήνυμα της σημερινής ημέρας: προστατεύοντας την καρδιά, προστατεύουμε συνολικά τον άνθρωπο με σακχαρώδη διαβήτη.
Φωτογραφία: iStock
