Ο Λάκης Γαβαλάς θυμήθηκε τη φιλία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη και μίλησε για τις ιδιαίτερες στιγμές που έζησαν όταν ο τραγουδιστής τον επισκεπτόταν στη φυλακή. Μιλώντας στην εκπομπή «Πρώτος καφές με τη Ζήνα» την Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου, αναφέρθηκε στη σχέση τους, στα τραγούδια που μοιράζονταν στις πολύωρες συναντήσεις τους και στον τρόπο με τον οποίο βίωσε την είδηση του θανάτου του.
Ο σχεδιαστής περιέγραψε τις ώρες των επισκεπτηρίων ως μια διαφορετική πλευρά της σχέσης τους, μακριά από τη δημόσια εικόνα του Γιώργου Μαζωνάκη. Όπως είπε, οι συναντήσεις τους μπορούσαν να διαρκούν από τις 4 έως τις 6 το πρωί, με τον τραγουδιστή να τραγουδά κομμάτια παλαιότερων καλλιτεχνών, αλλά και τραγούδια που, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν είχαν γνωρίσει την επιτυχία που τους άξιζε.
«Εγώ με τον Γιώργο έχω περάσει υπέροχες ώρες, 4-6 το πρωί, όταν ο Γιώργος ήταν με τον εαυτό του και με τα άτομα που πραγματικά ήθελε να καταλάβουν ποιος είναι. Εκεί έλεγε τα τραγούδια όλων των περασμένων μεγάλων καλλιτεχνών, αλλά και εκείνων που ήταν εκείνη τη στιγμή με τα σουξέ τους… Μάλλον τα τραγούδια τους δεν ήταν σουξέ, αλλά εκείνος τα τραγουδούσε γιατί θεωρούσε ότι ήταν κρίμα που δεν έγιναν σουξέ».
Τα τραγούδια που τον έφερναν κοντά στους γονείς του
Ο Λάκης Γαβαλάς στάθηκε ιδιαίτερα στα τραγούδια που επέλεγε ο Γιώργος Μαζωνάκης και στη σύνδεσή τους με την οικογένειά του. Όπως εξήγησε, αρκετά από αυτά ήταν τραγούδια που άκουγαν οι γονείς του, κάτι που έκανε τις συγκεκριμένες στιγμές ακόμη πιο προσωπικές για τον ίδιο.
«Άγγιζε την ψυχή μου αυτός ο άνθρωπος και με έφερνε να επικοινωνήσω σε ένα κανάλι με τους γονείς μου που τόσο αγαπούσα και με αγαπούσαν κι εμένα», είπε ο σχεδιαστής.
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην πρώτη στιγμή που πληροφορήθηκε ότι ο Γιώργος Μαζωνάκης ήθελε να τον επισκεφθεί στη φυλακή. Όπως περιέγραψε, η είδηση τον αιφνιδίασε, ενώ στη συνέχεια οι συναντήσεις τους επιβεβαίωσαν μια πλευρά του τραγουδιστή που ο ίδιος γνώριζε ήδη.
«Όταν ήταν να έρθει στη φυλακή και μου είπε η διευθύντρια ότι ήθελε να με επισκεφτεί, είπα “ουάου”. Από τη μία δεν ήθελα να εξιτάρω τους άλλους κρατούμενους… Αλλά με γοήτευσε. Ήταν η συνέχεια αυτού του πράγματος που γνώριζα για τον Μαζωνάκη, την ευαισθησία και το βάθος που είχε».
Ο Λάκης Γαβαλάς μίλησε επίσης για τον τρόπο με τον οποίο, κατά τη δική του οπτική, θα ήθελε να τον θυμάται ο κόσμος. «Γι’ αυτό και θα ήθελα να παρακαλέσω τον κόσμο που λέει ότι τον αγαπάει και όντως τον αγαπάει, να ψάξει να βρει το βάθος του και όχι το επιφανειακό, ποιος έφταιγε, τι έγινε… Αυτό που θα λείψει είναι το βάθος ενός ανθρώπου και η ιστορία του, πώς υπηρέτησε το τραγούδι γενικότερα», σημείωσε.
«Να τον εξυμνήσω, να τον χαιρετήσω»
Ο Λάκης Γαβαλάς περιέγραψε στη συνέχεια τη στιγμή που έμαθε πως ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε φύγει από τη ζωή. Όπως είπε, αρχικά δεν κατάλαβε τι ακριβώς εννοούσε ο φίλος του όταν του τηλεφώνησε και του ζήτησε να διαβάσει την είδηση.
«Μόλις συνέβη αυτό, μόλις είχα κάνει μία επέμβαση στα κότσια στα πόδια μου και έπρεπε να μείνω ακίνητος στο σπίτι. Μένω στο σπίτι, με παίρνει ένας φίλος μου και μου λέει “έφυγε ο Γιώργος Μαζωνάκης”. Λέω θα έφυγε ο άνθρωπος, θα πήγε μία Αυστραλία… Του λέω “Τι εννοείς έφυγε;”. Μου λέει “έφυγε από τη ζωή”».
Ο ίδιος εξήγησε ότι στην αρχή προσπάθησε να δώσει μια διαφορετική ερμηνεία στην είδηση, καθώς δεν ήθελε να πιστέψει ότι ο τραγουδιστής είχε πεθάνει.
«αμέσως λέω, επειδή ο Γιώργος έχει και κωμικά στοιχεία, μήπως έκανε κάτι τέτοιο και θα βγάλει κανένα τραγούδι… Δεν ήθελα να πιστέψω ότι αυτός ο άνθρωπος…»
Όταν, όπως περιέγραψε, αντιλήφθηκε ότι η είδηση ήταν πραγματική, έμεινε στο σπίτι και βίωσε τις επόμενες ημέρες με έντονη συγκίνηση.
«Όταν τελικά έμαθα ότι έγινε αυτό και με τον τρόπο που έγινε, ευτυχώς για εμένα, ήμουν σπίτι, δεν είχα τίποτα άλλο να κάνω, παρά μόνο να πονάω για τα πόδια μου και να πονέσω γι’ αυτό τον χαμό και να κλαίω 4-5 μέρες, συνέχεια. Δεν ήξερα πώς να τον εξυμνήσω, να τον χαιρετήσω».
Κλείνοντας, ο Λάκης Γαβαλάς αναφέρθηκε και στην οικογένεια του Γιώργου Μαζωνάκη, μιλώντας ειδικά για τη μητέρα του, Βάσω, την οποία, όπως είπε, είχε γνωρίσει και είχε δει από κοντά τη σχέση της με τον γιο της.
«Είχα πόνο γι’ αυτούς που μένουν πίσω, που είναι οι γονείς του, ειδικά η Βάσω που την είχα ζήσει και ήταν τόσο κοντά του, σε έναν πολύ ιδιαίτερο άνθρωπο… Τον απόηχο που αφήνει αυτός ο άνθρωπος που αγαπήθηκε πρώτα από την οικογένειά του… Γιατί να στερήσουμε αυτόν τον άνθρωπο;», είπε.
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
