Για χρόνια ο Τζέσι Άιζενμπεργκ έβλεπε με ιδιαίτερα αρνητικό μάτι την υποκριτική, όπως αποκάλυψε ο ίδιος. Συγκεκριμένα, πίστευε ότι επρόκειτο για μια «γελοία δουλειά», ενώ θεωρούσε επίσης τους ηθοποιούς υπερβολικά καλοπληρωμένους και ματαιόδοξους. Μια εμπειρία σε γυρίσματα όμως άλλαξε ριζικά την άποψή του.
Ο ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης μίλησε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαν Σεμπαστιάν, όπου παρουσιάζεται η νέα του ταινία «The Debut», και εξήγησε ότι καθοριστικό ρόλο στην αλλαγή της στάσης του απέναντι στην υποκριτική έπαιξε η Τζούλιαν Μουρ.
«Είχα παλιά πολύ αρνητική άποψη για την υποκριτική, επειδή ήμουν ηθοποιός και σκεφτόμουν: “Είναι μια τόσο γελοία δουλειά. Μας πληρώνουν υπερβολικά. Είμαστε ματαιόδοξοι”. Θέλουμε να δείχνουμε όμορφοι το πρωί, θέλουμε να μένουμε στα καλύτερα μέρη, δεν θέλουμε ποτέ να σηκώνουμε τίποτα στα γυρίσματα και μετά θέλουμε και όλα τα εύσημα για την ταινία. Πάντα σκεφτόμουν: “Είναι μια περίεργη δουλειά και δεν είναι δίκαιο”», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Άιζενμπεργκ.
Η αντίληψή του, όπως είπε, άλλαξε όταν είδε την Τζούλιαν Μουρ να προετοιμάζεται για μια σκηνή στην πρώτη του σκηνοθετική δουλειά, «When You Finish Saving the World» του 2022. «Περνούσε μια πραγματική, πολύ βαθιά συναισθηματική διαδικασία για να προετοιμαστεί για τη σκηνή. Θυμάμαι να το κοιτάζω και να λέω: “Μισό λεπτό, αυτό είναι πραγματικά δύσκολο”. Εμείς έξω κάναμε αστεία, εγώ έτρωγα ένα ντόνατ κι εκείνη μέσα υπέφερε», ανέφερε.
«Τότε κατάλαβα: “Ίσως τελικά η υποκριτική να είναι πραγματικά κάτι πολύ σημαντικό. Ίσως είναι δύσκολη. Ίσως είναι απαιτητική. Ίσως χρειάζεται πολλά”. Και ξαφνικά, μέσα σε μία στιγμή, άλλαξε ολόκληρη η άποψή μου για την υποκριτική, επειδή είδα κάποιον άλλον να την ασκεί και δεν αφορούσε πλέον μόνο εμένα», επισήμανε.
Η Μουρ πρωταγωνιστεί και στη νέα του ταινία «The Debut», μαζί με τους Πολ Τζιαμάτι, Χάλι Μπέιλι, Χαβάνα Ρόουζ Λιου, Μπερναντέτ Πίτερς, Κόλτον Ράιαν, Λίλι Κούπερ, Μόλικ Παντσόλι και Μπόνι Μίλιγκαν.
Η ιστορία ακολουθεί μια ντροπαλή γυναίκα, την οποία υποδύεται η Μουρ, που επιλέγεται απροσδόκητα για να συμμετάσχει σε μια τοπική παράσταση ενός πρωτότυπου μιούζικαλ. Υπό την επιρροή του ισχυρογνώμονα και αινιγματικού σκηνοθέτη, τον οποίο υποδύεται ο Τζιαμάτι, χάνεται σταδιακά μέσα στον ρόλο και στον απαιτητικό κόσμο της ερασιτεχνικής θεατρικής παραγωγής.
Ο Άιζενμπεργκ αποκάλυψε ότι η ταινία αντλεί σε σημαντικό βαθμό από προσωπικές του εμπειρίες και ιδιαίτερα από τα παιδικά του χρόνια στο Νιου Τζέρσεϊ. «Η ταινία διαδραματίζεται το 1990 στο κεντρικό Νιου Τζέρσεϊ και όταν ήμουν κι εγώ εκεί το 1990, ήμουν σαν τη Μόνα Φρίντμαν, τον χαρακτήρα της Τζούλιαν Μουρ. Ήμουν πολύ ντροπαλός. Ήμουν καταθλιπτικός και δεν είχα φίλους», σημείωσε.
Όπως θυμήθηκε, όταν ήταν επτά ετών μπήκε για πρώτη φορά σε ερασιτεχνικό θέατρο και βρέθηκε σε ένα περιβάλλον εντελώς διαφορετικό από εκείνο που γνώριζε στο σχολείο. «Από παιδί που στο σχολείο το κορόιδευαν επειδή έχω σγουρά μαλλιά και τα άλλα παιδιά μου έλεγαν άσχημα πράγματα, μπήκα ξαφνικά σε αυτό το ερασιτεχνικό θέατρο και όλοι μου έλεγαν: “Ουάου, τα μαλλιά σου είναι καταπληκτικά! Έλα από εδώ, πρέπει να παίξεις μαζί μου!”».
Η εμπειρία αυτή αποδείχθηκε καθοριστική για τη ζωή του. «Ξαφνικά ήταν σαν να είχα βρεθεί σε έναν εξωγήινο πλανήτη όπου όλοι ήταν καλοί. Και μετά, όπως ακριβώς συμβαίνει με τον χαρακτήρα της Τζούλιαν Μουρ, το παράκανα και τρελάθηκα. Ουσιαστικά, λοιπόν, η ταινία κατα- τη δική μου ζωή όταν ήμουν παιδί».
