Ο Κώστας Χρύσης θυμάται μια εποχή κατά την οποία η μουσική βιομηχανία λειτουργούσε με τους δικούς της κανόνες και μιλά για τον ανταγωνισμό που υπήρχε στη δισκογραφία.
Όπως παραδέχεται, δεν αισθάνθηκε ότι δέχθηκε ευθέως αθέμιτο ανταγωνισμό από συναδέλφους, θεωρεί όμως ότι οι γνωριμίες και οι διασυνδέσεις μπορούσαν να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην επαγγελματική εξέλιξη ενός καλλιτέχνη.
Παράλληλα, αναφέρεται σε σημαντικές συνεργασίες της πορείας του, θυμάται τον Δημήτρη Κόκοτα και παίρνει θέση για τη συζήτηση που έχει ανοίξει γύρω από τις φωνητικές δυνατότητες του Γιάννη Πάριου.
Δέχτηκες ποτέ αθέμιτο ανταγωνισμό από συναδέλφους;
Όχι κάτι που να έχω δει άμεσα. Όμως φαντάζομαι ότι, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού στην εταιρεία που ήμασταν, όποιος έχει το μεγαλύτερο «δόντι» πάει μπροστά. Εμείς δεν είχαμε κανένα «δόντι». Ήμασταν έξω από αυτό που ονομάζουμε κλίκα και σύστημα. Αυτός που με βοήθησε πολύ και με τον οποίο έκανα φωνητικά στους δίσκους που ετοίμαζε ήταν ο Γιώργος Θεοφάνους. Έκανα φωνητικά σε δουλειές της Ευρυδίκης, του Αντύπα, του Τερζή.
Με τον Δημήτρη Κόκοτα γνωριζόσασταν;
Η πρώτη μας δουλειά ήταν στο «The Rocks» με τον Πασχάλη. Εκείνος ήταν μικρός τότε και έκανε φωνητικά, μαζί με την Ελίνα Κωνσταντοπούλου. Στενοχωρήθηκα πολύ με τον θάνατό του.
Για τον σάλο που ξέσπασε πρόσφατα με τον Γιάννη Πάριο και το ότι δεν πρέπει να τραγουδάει. Τι έχεις να πεις;
Είναι αστεία όλα αυτά. Και ο Χατζηγιάννης είχε πρόβλημα με τη φωνή του και έλεγαν τα ίδια. Ο Πάριος έχει σταματήσει να εμφανίζεται σε νυχτερινά κέντρα και λίγο κάποιο πρόβλημα υγείας να έχει, είναι δυνατόν να τον σχολιάζουμε αρνητικά επειδή δεν τραγουδάει τέλεια;, είπε ο Κώστας Χρύσης στο περιοδικό Λοιπόν και τον Ανδρέα Θεοδώρου.
