Υπάρχουν καρκίνοι για τους οποίους μιλάμε συχνά και άλλοι που εξακολουθούν να μένουν στη σκιά. Συμπτώματα που μπορεί να υποτιμηθούν, θέματα που δύσκολα μπαίνουν στην καθημερινή συζήτηση και γυναίκες που, ακόμη και μετά τη διάγνωση, διστάζουν να μιλήσουν ανοιχτά για όσα βιώνουν.
Οι γυναικολογικοί καρκίνοι ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. Δεν πρόκειται για μία νόσο, αλλά για διαφορετικές κακοήθειες που αφορούν το γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα:
- τον καρκίνο των ωοθηκών,
- του ενδομητρίου,
- του τραχήλου της μήτρας,
- του κόλπου και του αιδοίου,
- καθώς και σπανιότερες μορφές.
Περίπου 3 εκατομμύρια γυναίκες ζουν σήμερα με γυναικολογικό καρκίνο παγκοσμίως, ενώ κάθε χρόνο διαγιγνώσκονται περισσότερα από 1 εκατομμύριο νέα περιστατικά.
Αυτή ακριβώς τη «σιωπή» επιχειρεί να σπάσει το 1ο Συμπόσιο «Μικρές Ιφιγένειες – Γυναίκες αντιμέτωπες με τους σιωπηλούς καρκίνους», που πραγματοποιείται το Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2026 στο UNIC Athens, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Γυναικολογικής Ογκολογίας στις 20 Σεπτεμβρίου.
Στο επίκεντρο βρίσκονται:
- η πρόληψη,
- η έγκαιρη διάγνωση και
- οι σύγχρονες εξελίξεις στην αντιμετώπιση των γυναικολογικών καρκίνων.
Κυρίως, όμως, βρίσκεται η ίδια η γυναίκα: οι φόβοι και οι απορίες της, οι ανάγκες της, η εμπειρία της νόσου και η ζωή μετά τον καρκίνο.
Πέντε καρκίνοι που δεν γνωρίζουμε το ίδιο καλά
Από τους γυναικολογικούς καρκίνους, ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας είναι ίσως ο περισσότερο αναγνωρίσιμος. Πολύ λιγότερο συζητούνται ο καρκίνος των ωοθηκών, του ενδομητρίου, του αιδοίου και του κόλπου.
Και όμως, η γνώση έχει σημασία. Η ενημέρωση για τους παράγοντες κινδύνου και τα πιθανά σημεία και συμπτώματα μπορεί να βοηθήσει μια γυναίκα να αναζητήσει εγκαίρως ιατρική συμβουλή.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο καρκίνος των ωοθηκών και των σαλπίγγων, στον οποίο είναι αφιερωμένη μία από τις βασικές συζητήσεις του Συμποσίου με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Η σιωπηλή ασθένεια». Ένα από τα κρίσιμα ερωτήματα που θα τεθούν είναι γιατί ο καρκίνος των ωοθηκών διαγιγνώσκεται συχνά καθυστερημένα.
HPV, πρόληψη και έγκαιρη διάγνωση
Στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, το ενδιαφέρον στρέφεται στον εμβολιασμό, τον προσυμπτωματικό έλεγχο και την έγκαιρη διάγνωση.
Για τον καρκίνο του ενδομητρίου, οι ειδικοί θα εξετάσουν, μεταξύ άλλων, τη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης αλλά και ένα ζήτημα με ιδιαίτερη βαρύτητα για νεότερες γυναίκες: τη διατήρηση της γονιμότητας.
Ξεχωριστή θέση έχουν και οι σπανιότεροι καρκίνοι του αιδοίου και του κόλπου, με τη συζήτηση να θέτει ένα πολύ πρακτικό ερώτημα: υπάρχει ποτέ ηλικία στην οποία μια γυναίκα μπορεί να θεωρήσει ότι δεν χρειάζεται πλέον να επισκέπτεται τον γυναικολόγο της;
Τι ρόλο παίζουν τα γονίδια BRCA1 και BRCA2
Η σύγχρονη αντιμετώπιση του καρκίνου στρέφεται όλο και περισσότερο και προς τη γενετική, καθώς σε ορισμένες γυναίκες ο κίνδυνος συνδέεται με κληρονομικούς παράγοντες.
Γι’ αυτό και μία ολόκληρη ενότητα των «Μικρών Ιφιγενειών» είναι αφιερωμένη στη γενετική και την πρόληψη, με αντικείμενο:
- τους κληρονομικούς γυναικολογικούς καρκίνους,
- το σύνδρομο Lynch και
- τη ζωή με μεταλλάξεις BRCA1/2,
σε σχέση με τον κίνδυνο για καρκίνο ωοθηκών και μαστού.
Η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η πρόληψη και η παρακολούθηση δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο για όλες τις γυναίκες. Η γνώση του ατομικού και οικογενειακού κινδύνου αποκτά ολοένα μεγαλύτερη βαρύτητα.
Όταν το ταμπού γίνεται εμπόδιο
Υπάρχει όμως και μια πλευρά των γυναικολογικών καρκίνων που δεν αφορά εργαστηριακές εξετάσεις ή θεραπείες: το στίγμα.
Το φετινό μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας Γυναικολογικής Ογκολογίας είναι #SupportNotStigma – «Υποστήριξη ενάντια στο στίγμα». Η γυναικολογική υγεία, τα αναπαραγωγικά όργανα, η σεξουαλικότητα και οι αλλαγές που μπορεί να προκαλέσει η νόσος στο σώμα μιας γυναίκας εξακολουθούν σε πολλές περιπτώσεις να αποτελούν δύσκολα θέματα συζήτησης.
Αυτό δεν είναι απλώς κοινωνικό ζήτημα. Όταν μια γυναίκα ντρέπεται να μιλήσει για μια αλλαγή στο σώμα της ή συνηθίζει να υποβαθμίζει ένα σύμπτωμα, μπορεί να καθυστερήσει να ζητήσει ιατρική βοήθεια. Η καθυστέρηση στη διάγνωση μπορεί με τη σειρά της να επηρεάσει τις θεραπευτικές επιλογές και την πρόγνωση.
Το μήνυμα, επομένως, είναι απλό αλλά ουσιαστικό: μη φοβάσαι να μιλήσεις, να ρωτήσεις και να ζητήσεις βοήθεια.
Η γυναίκα δεν είναι απλώς ένα «περιστατικό»
Αυτό είναι και ένα από τα στοιχεία που διαφοροποιούν τις «Μικρές Ιφιγένειες». Στις θεματικές συζητήσεις η επιστημονική γνώση συναντά την εμπειρία της ίδιας της ασθενούς.
Στο ίδιο τραπέζι βρίσκονται εκπρόσωποι ασθενών, γυναικολόγοι-ογκολόγοι, παθολόγοι-ογκολόγοι και εξειδικευμένοι επιστήμονες. Η γυναίκα δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως αποδέκτης μιας διάγνωσης ή μιας θεραπευτικής απόφασης, αλλά ως ενεργός συνομιλήτρια που έχει δικαίωμα να γνωρίζει, να ρωτά και να συμμετέχει στις αποφάσεις που αφορούν την υγεία της.
Το Συμπόσιο συνδιοργανώνεται από την «Εριφύλη» – Πρωτοβουλία Ασθενών με Γυναικολογικούς Καρκίνους και την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Λευκωσίας στο UNIC Athens, ενώ οι «Μικρές Ιφιγένειες» αποτελούν πρωτοβουλία που δημιουργήθηκε από τη Δρ. Έλενα Τώρου και υλοποιείται με τη στήριξη της «Εριφύλης».
Και μετά τον καρκίνο, τι;
Η διαδρομή μιας γυναίκας δεν τελειώνει όταν ολοκληρωθεί η θεραπεία. Υπάρχει η ζωή μετά τον καρκίνο και αυτή συνοδεύεται από δικές της ανάγκες και ερωτήματα.
Η τελευταία μεγάλη συζήτηση του Συμποσίου είναι αφιερωμένη ακριβώς σε αυτή την επόμενη ημέρα: στην αποκατάσταση, την ψυχική ανθεκτικότητα και την ευζωία, αλλά και σε ζητήματα που συχνά μένουν έξω από τη δημόσια συζήτηση, όπως η σεξουαλική υγεία και η οικειότητα, το συναισθηματικό ταξίδι μετά τη διάγνωση, η διατροφή μετά από χειρουργική εμμηνόπαυση και το λεμφοίδημα.
Παράλληλα, στο UNIC Athens θα φιλοξενηθεί η ομώνυμη έκθεση τέχνης «Μικρές Ιφιγένειες», η οποία θα παραμείνει ανοικτή για λίγες ημέρες.
Γιατί τελικά η ενημέρωση γύρω από τους γυναικολογικούς καρκίνους δεν αφορά μόνο τις γυναίκες που νοσούν. Αφορά κάθε γυναίκα.
- Να γνωρίζει το σώμα της.
- Να μην αγνοεί μια αλλαγή που την προβληματίζει.
- Να ενημερώνεται για την πρόληψη και τον ατομικό της κίνδυνο.
- Να επισκέπτεται τον γιατρό της όταν χρειάζεται.
- Και, πάνω απ’ όλα, να μη φοβάται και να μη ντρέπεται να μιλήσει για την υγεία της.
Γιατί απέναντι στους λεγόμενους «σιωπηλούς» καρκίνους, η σιωπή δεν μπορεί να είναι η απάντηση.
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
