Φοίβος Δεληβοριάς για τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη: Αισθάνθηκα κανονικά να φεύγει η γη κάτω από τα πόδια μου

Με ένα μακροσκελές κείμενο αποχαιρέτησε ο Φοίβος Δεληβοριάς τον Γιώργο Μαζωνάκη. Ο θάνατος του τραγουδιστή στα 54 του χρόνια προκάλεσε θλίψη, με ανθρώπους του καλλιτεχνικού κόσμου να τιμούν τη μνήμη του, πλημυρίζοντας τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με συγκινητικά λόγια και φωτογραφίες του.

Με τη σειρά του, ο Φοίβος Δεληβοριάς τον περιέγραψε ως έναν καλλιτέχνη ασυμβίβαστο, χαρισματικό και έξω από κάθε μουσική ομοιομορφία, που έδινε πάντα κάτι δικό του στα τραγούδια και στους ανθρώπους γύρω του. Την ίδια στιγμή όμως, στάθηκε ιδιαίτερα στο σοκ που υπέστη μετά την τραγική είδηση.

Πιο αναλυτικά, ο τραγουδιστής έγραψε στην ανάρτησή του: «Μου έφυγε η γη κάτω απ’τα πόδια. Την αισθάνθηκα κανονικά να φεύγει. Πέρασε αρκετή ώρα μέχρι να σκεφτώ πως όσες φορές δουλέψαμε ή βρεθήκαμε παρέα, δεν υπήρχε καθόλου γη από κάτω μας. Ο Γιώργος δεν είχε καμιά σχέση με το έδαφος κι αυτό ήταν η πηγή του τεράστιου χαρίσματός του, το στοιχείο που τον κράτησε ως το τέλος μακριά από τη βαρεμάρα, την ηχητική ομοιομορφία, τη στιχουργική ρομποτική που έχει αντικαταστήσει το λαϊκό τραγούδι – πολύ πριν το ΑΙ».

Συνεχίζοντας, πρόσθεσε ότι: «Λίγο πριν μπει στο στούντιο έλεγε μια μικρή, ολόδική του, προσευχή. Και ακόμα κι αν ένας στιχουργός δεν είχε καταφέρει να του δώσει κάτι σημαντικό, εκείνος του έδινε φτερά, το ανέβαζε κατ’ευθείαν στο στερέωμα. Όποιος άνθρωπος είναι έτσι, βέβαια, είναι φυσικό να γεμίζει την πραγματικότητα με τρύπες, κάθε βήμα του να είναι δίπλα στο κενό, κάθε βόλτα του στο πάλκο να είναι ένα πιθανό γκρεμοτσάκισμα».

Κλείνοντας την ανάρτησή του, υποστήριξε πως ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν θα ήθελε να τον ηρωποιήσουν. «Ο Γιώργος όμως την επιλογή του την είχε κάνει. Όχι μόνο θα μας έπαιρνε μαζί στην πτήση του, αλλά και θα την κερνούσε εξ ολοκλήρου ο ίδιος, αν ποτέ γινότανε πτώση. Δεν θα ανεχόταν λοιπόν ούτε μια μελούρα, ούτε ένα ψήγμα ηρωοποίησης, ούτε ένα εκ του ασφαλούς κατηγορώ για τη ”σκληρή και βρώμικη ζωή της νύχτας”. Κάθε άνθρωπος τάζει τη ζωή του κάπου. Ο Γιώργος το τάμα του το έκανε στη νύχτα. Και το έκανε με τόση αγάπη και τόση βαθειά ανάγκη, που θα μείνει για πάντα αναμμένο κεράκι στον μεγάλο, σκοτεινό ουρανό», κατέληξε.

Δείτε την ανάρτηση

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ