Ο Ρίντλεϊ Σκοτ έχει περάσει δεκαετίες στον κινηματογράφο συνεργαζόμενος με μερικούς από τους μεγαλύτερους σταρ του Χόλιγουντ, όμως η Μάργκαρετ Κουάλεϊ φαίνεται πως του άφησε μια ιδιαίτερα θετική εντύπωση.
«Είναι ξεκαρδιστική», είπε στο PEOPLE ο 88χρονος σκηνοθέτης για τη συνεργασία του με την 31χρονη ηθοποιό στην ταινία «The Dog Stars». «Πάνω απ’ όλα, είναι ένας χαρακτήρας. Είναι προσωπικότητα», δήλωσε.
Στο μεταποκαλυπτικό θρίλερ, που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Πίτερ Χέλερ από το 2012, η Κουάλεϊ υποδύεται τη Σίμα, μια γιατρό και επιζήσασα που ζει μαζί με τον πατέρα της, Ποπς, τον οποίο υποδύεται ο Γκάι Πιρς, σε μια απομονωμένη ορεινή κοινότητα, μετά από μια πανδημία που έχει καταστρέψει τον κόσμο.
Όταν ο Χιγκ, τον οποίο υποδύεται ο Τζέικομπ Ελόρντι, ένας πιλότος που ζει στην άγρια φύση του Κολοράντο μαζί με τον σκύλο του, λαμβάνει ένα μυστηριώδες ραδιοφωνικό σήμα, ξεκινά να βρει την πηγή του. Στην πορεία συναντά τη Σίμα και τον Ποπς, μπαίνει στον απομονωμένο κόσμο τους και δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για μια απρόσμενη σχέση.
Για τον Σκοτ, η προσωπικότητα της Κουάλεϊ ήταν ένα από τα στοιχεία που την έκαναν να ταιριάζει τόσο φυσικά στον ρόλο. «Κατά κάποιον τρόπο, είναι πολύ αναζωογονητικό». Είναι πολύ ανοιχτή και θα πει αυτό που σκέφτεται, κάτι που επίσης είναι αναζωογονητικό. Πολλοί άνθρωποι δεν λένε αυτό που πραγματικά σκέφτονται», πρόσθεσε.
Ο Σκοτ τόνισε ότι εκτιμά αυτού του είδους την ευθύτητα στους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάζεται, κυρίως επειδή συμβάλλει στη δημιουργία μιας άνετης σχέσης στα γυρίσματα. «Λέω αυτό που σκέφτομαι. Και μόλις κάποιος κάνει το ίδιο απέναντί μου, χαλαρώνω αμέσως. Έτσι μπορείς να έχεις μια καλή επαγγελματική σχέση», σημείωσε.
Αυτή η αμεσότητα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη στο «The Dog Stars», καθώς ο Σκοτ ήθελε οι διαφορετικές ομάδες επιζώντων να έχουν σαφώς διακριτά χαρακτηριστικά. Εκτός από τη Σίμα και τον πατέρα της, η ταινία επικεντρώνεται στον Χιγκ και τον Μπάνγκλεϊ, τον οποίο υποδύεται ο Τζος Μπρόλιν, δύο πολύ διαφορετικούς άνδρες των οποίων η εύθραυστη συνεργασία διαμορφώνεται από τη σκληρή πραγματικότητα του νέου κόσμου.
Ο Σκοτ γοητεύτηκε από την ιδέα αυτών των μικρών κοινοτήτων που μετατρέπονται σε «μικρές απομονωμένες ομάδες ανθρώπων» — ανθρώπους που έχουν επιβιώσει, αλλά ταυτόχρονα προσπαθούν να καταλάβουν τι σημαίνει η επιβίωση για το μέλλον τους.
«Κατά έναν παράξενο τρόπο, όταν έχεις αυτές τις μικρές απομονωμένες ομάδες ανθρώπων, τον Ποπς και τη Σίμα, αλλά και τους δύο άνδρες μαζί στη μέση του πουθενά, όλοι αυτοί είναι άνθρωποι που έχουν κατά κάποιον τρόπο επιβιώσει και πιθανότατα προσπαθούν να συμβιβαστούν με την ιδέα ότι “αυτό είναι. Έτσι θα είναι πλέον τα πράγματα”», εξήγησε.
Για τη Σίμα, ωστόσο, η αποδοχή ότι αυτή είναι πλέον η μόνη πραγματικότητα συνοδεύεται από τις δικές της δυσκολίες. Ο Σκοτ αναφέρεται στη σχέση της με τον Ποπς και στο γεγονός ότι κάποια στιγμή μπορεί να μείνει εντελώς μόνη. «Το μέλλον της δίπλα σε έναν άνδρα που είναι ο πατέρας της έχει μια αναπόφευκτη κατάληξη: κάποια μέρα εκείνος θα φύγει από τη ζωή. Εκείνη θα μείνει μόνη της. Αυτό θα απασχολεί το μυαλό του, αλλά και το δικό της».
Το τρέιλερ της ταινίας The Dog Stars
Σύμφωνα με τον Σκοτ, αυτή η αβεβαιότητα προσθέτει μεγαλύτερο συναισθηματικό βάθος στην ιστορία της Σίμα, καθώς εκείνη αναρωτιέται τι μπορεί να ακολουθήσει σε έναν κόσμο όπου ακόμη και η απομάκρυνση από την κοινότητά σου μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνη. «Έρχεσαι αντιμέτωπος με την πραγματικότητα του πού βρίσκεσαι, προς τα πού πηγαίνεις και τι μπορεί να υπάρχει ακριβώς πίσω από εκείνον τον λόφο», συμπλήρωσε.
Για την Κουάλεϊ, αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να μπει σε μια ιστορία όπου ο κίνδυνος είναι διαρκώς παρών, ακόμη και όταν δεν είναι ορατός. Η Σίμα ζει σε έναν από αυτούς τους εύθραυστους θύλακες ασφάλειας και η γνωριμία της με τον Χιγκ δημιουργεί την πιθανότητα να υπάρχει κάτι περισσότερο στη ζωή από την απλή προσπάθεια να επιβιώσεις από τη μία ημέρα στην επόμενη.
Ο Σκοτ αναφέρει ότι αυτές οι διαφορετικές μικρές εστίες ανθρώπινης παρουσίας ήταν ένα από τα στοιχεία που τον προσέλκυσαν εξαρχής στην ιστορία, καθώς από πολύ νωρίς αισθάνθηκε ότι βρισκόταν «σε καλά χέρια» με το συγκεκριμένο υλικό. Η εμπιστοσύνη επεκτάθηκε και στους ηθοποιούς και, στην περίπτωση της Κουάλεϊ, ο Σκοτ λέει ότι η προθυμία της να εκφράζει ελεύθερα την άποψή της έκανε τη συνεργασία τους ακόμη πιο απολαυστική. «Η Μάργκαρετ είναι φοβερή τύπισσα. Είναι ξεκαρδιστική», κατέληξε.
