Συμπληρώνεται ένας χρόνος από την ημέρα που η ελληνική δημοσιογραφία και ο δημόσιος βίος αποχαιρέτησαν μια από τις πιο ευγενείς, καλλιεργημένες και πολυσχιδείς προσωπικότητές τους, τον Δημήτρη Κωνσταντάρα.
Στις 24 Αυγούστου, η απώλειά του άφησε ένα δυσαναπλήρωτο κενό, όμως η πλούσια κληρονομιά που κληροδότησε μέσα από τα γραπτά του, τις εκπομπές του και την ευρύτερη κοινωνική του δράση παραμένει ζωντανή, θυμίζοντας έναν άνθρωπο που υπηρέτησε την ενημέρωση και τον πολιτισμό με σπάνιο ήθος και απόλυτη αξιοπρέπεια.
«Ένας χρόνος πέρασε…»: Ραγίζει καρδιές ο Λάμπρος Κωνσταντάρας για τον πατέρα του, Δημήτρη
Γεννημένος στην Αθήνα τον Οκτώβριο του 1946, ο Δημήτρης Κωνσταντάρας έφερε ένα όνομα βαρύ σαν ιστορία, καθώς ήταν γιος των σπουδαίων ηθοποιών Λάμπρου Κωνσταντάρα και Ιουλίας Γεωργοπούλου.
Παρά το γεγονός ότι μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον έντονα καλλιτεχνικό, επέλεξε να χαράξει τη δική του αυτόνομη πορεία. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, αποκτώντας στέρεες ανθρωπιστικές βάσεις που καθόρισαν τον λόγο του και τη μετέπειτα εξέλιξή του.Η δημοσιογραφική του σταδιοδρομία, η οποία ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1970, υπήρξε υποδειγματική και κάλυψε όλο το φάσμα των μέσων ενημέρωσης.
Εργάστηκε επί σειρά ετών ως συντάκτης, αρχισυντάκτης και διευθυντής σε μεγάλες εφημερίδες, ενώ άφησε εποχή ως παραγωγός και παρουσιαστής τόσο στο ραδιόφωνο όσο και στην τηλεόραση, κυρίως στην κρατική τηλεόραση της ΕΡΤ αλλά και σε ιδιωτικούς σταθμούς. Η φωνή του και η ψύχραιμη, αντικειμενική προσέγγισή του στα γεγονότα τον κατέστησαν ιδιαίτερα αγαπητό στο κοινό.
Παράλληλα, υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες της αθλητικής δημοσιογραφίας, καλύπτοντας μεγάλα γεγονότα με την ίδια σοβαρότητα και εγκυρότητα που τον χαρακτήριζε και στο πολιτικό ή κοινωνικό ρεπορτάζ.Πέρα από τη μάχη της καθημερινής ενημέρωσης, ο Δημήτρης Κωνσταντάρας είχε βαθιά αγάπη για τη λογοτεχνία και τη συγγραφή.
Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει μυθιστορήματα, νουβέλες και αυτοβιογραφικά κείμενα, μέσα από τα οποία ξεδιπλωνόταν η ευαίσθητη ματιά του για τον κόσμο, τις ανθρώπινες σχέσεις και την ιστορία της Αθήνας που τόσο αγαπούσε. Η ανάγκη του για προσφορά στα κοινά τον οδήγησε και στο πεδίο της πολιτικής. Υπηρέτησε με συνέπεια την τοπική αυτοδιοίκηση ως νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών, ενώ αργότερα εξελέγη βουλευτής στην Α΄ Αθηνών, μεταφέροντας στα έδρανα του κοινοβουλίου το μετριοπαθές και συναινετικό του πνεύμα.Ακόμη και μέσα από την πολιτική του ιδιότητα, απέφευγε τις πολώσεις και τις άγονες αντιπαραθέσεις, κερδίζοντας τον σεβασμό τόσο των συμμάχων όσο και των πολιτικών του αντιπάλων.
Στην προσωπική του ζωή, ο Δημήτρης Κωνσταντάρας δημιούργησε μια δεμένη οικογένεια με τη σύζυγό του Βίκυ Βουρλάκη, αποκτώντας δύο παιδιά, την Παυλίνα και τον Λάμπρο, ο οποίος συνεχίζει την οικογενειακή παράδοση στα μέσα ενημέρωσης. Όσοι τον γνώρισαν από κοντά κάνουν λόγο για έναν άνθρωπο γεμάτο χιούμορ, ζεστασιά και ευγένεια, έναν πατέρα και σύζυγο που έβαζε πάντα την οικογένειά του πάνω από όλα.
Έναν χρόνο μετά το τελευταίο του ταξίδι, ο Δημήτρης Κωνσταντάρας μνημονεύεται όχι μόνο για τις επαγγελματικές του επιτυχίες, αλλά κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο πολιτεύτηκε και εργάστηκε. Υπήρξε ένας άνθρωπος του μέτρου και της ουσίας, που απέδειξε ότι η δημοσιογραφία και η πολιτική μπορούν να ασκούνται με καθαρό βλέμμα, πολιτισμό και αδιαπραγμάτευτο ήθος.
- Λάμπρος Κωνσταντάρας: Τα πρώτα γενέθλια χωρίς τον πατέρα του-«Xωρίς εσένα, σαν να μην είναι γιορτές»
- Ουγγαρέζος για Κωνσταντάρα – Τσαγκρινού: «Τους ζηλεύω… Μου λείπει αυτή η συντροφικότητα»
- Επικός Ουγγαρέζος για Κωνσταντάρα – Τσαγκρινού: «Έρωτας…» – Το φιλί στον καναπέ και τα… ντουζένια
