Η Idra Kayne μιλά για τη σχέση της με τον φόβο, την αυτοπεποίθηση και τις παιδικές της αναμνήσεις.
Εξηγεί πώς αντλεί δύναμη από το «10χρονο Ιντράκι» μετατρέποντας αυτή την ευαλωτότητα σε κίνητρο για να εμπνέει άλλα παιδιά. Παράλληλα, θυμάται με νοσταλγία τα καλοκαίρια στην Άνω Κυψέλη, τα παιχνίδια στη γειτονιά και τα αξέχαστα παιδικά πάρτι που οργάνωνε με φίλους και οικογένεια
Idra Kayne: «Η μεγαλύτερή μου νίκη είναι ότι έμαθα να αγαπώ τον εαυτό μου»
Όποιος ανεβαίνει σε μια σκηνή βιώνει ταυτόχρονα την έκθεση και τη δύναμη. Νιώθεις ευάλωτη μπροστά στο κοινό; Πώς το παίρνεις αυτό και το κάνεις δύναμη;
Νομίζω ότι παίρνω τον όποιο φόβο και τον κάνω δύναμη όταν είμαι σε απόλυτη επαφή με το μικρό Ιντράκι, το 10χρονο. Γιατί, ειδικά όταν ήμουν εγώ 10 χρόνων, ένιωθα ότι δεν υπάρχει θέση για μένα. Ότι δεν μπορώ να έχω φωνή. Και σκέφτομαι ότι υπάρχουν πάρα πολλά 10χρονα Ιντράκια εκεί έξω που περιμένουν από μένα κάτι. Μπορεί όχι συνειδητά, αλλά περιμένουν από μένα κάτι παραπάνω. Και κάπως έτσι παίρνω δύναμη.
Για πες μου για το μικρό Ιντράκι. Είναι τέλος Ιουνίου, μέσα στο καλοκαίρι, και είσαι 10 ετών. Πού είσαι και τι κάνεις;
Είμαι στην Άνω Κυψέλη και, κατά πάσα πιθανότητα, θα κατέβω στη γειτονιά να παίξω λάστιχο με τους φίλους μου. Και σίγουρα θα περάσω κάποιες ώρες στο δωμάτιό μου ακούγοντας ραδιόφωνο και θα οραματίζομαι πώς θα γίνω μεγάλη αρτίστα.
Και οι φίλοι σου τότε ήταν από το χώρο της μουσικής, από τη γειτονιά, από το σχολείο;
Κυρίως από το σχολείο. Είχα κάποιους φίλους από τη γειτονιά, αλλά οι περισσότεροι ήταν από το σχολείο. Όταν ήμουν μικρή, έκανα κάθε χρόνο πάρτι στα γενέθλιά μου. Οπότε, τέτοια εποχή μάλλον θα ετοιμαζόμουν για το πάρτυ μου, που ήταν από τα πιο επικά παιδικά πάρτι που γίνονταν στο σχολείο μου γιατί δίναμε πολλή έμφαση στις δραστηριότητες.
Τι κάνατε δηλαδή;
Αν πήγαινα σε άλλο πάρτι και έβλεπα ένα ωραίο παιχνίδι που είχαν παίξει, το τσιμπούσα αμέσως: θα το παίξουμε και στο δικό μου. Επειδή πήγαινα και κατασκήνωση, πολλές από τις δραστηριότητες που κάναμε εκεί τις προσαράζαμε στο μικρό διαμέρισμα στην Κυψέλη. Έχω πολύ ωραίες αναμνήσεις και επικές φωτογραφίες από τα παιδικά μου πάρτι. Μπαίναμε στη διαδικασία να αδειάζουμε το σπίτι, να βγάζουμε τα έπιπλα, ας πούμε, στο μπαλκόνι. Φέρναμε φωτορυθμικά. Γινόταν φασάρα. Το πάρτι είχε σίγουρα φαγάκι, παιχνίδι και χορό 100%.
- Marie Claire
Idra Kayne: «Έχω σταματήσει να στενοχωριέμαι και τόσο ή να θυμώνω με ρατσιστικά σχόλια»
Idra Kayne: Έχω βιώσει τοξικές συνεργασίες όχι μόνο στον καλλιτεχνικό, αλλά σε όλους τους χώρους
Idra Kayne: Με τα social media έχει χαθεί λίγο η στοιχειώδης ευγένεια
