Μια βουτιά στην πισίνα ή στη λίμνη είναι από τους πιο ευχάριστους τρόπους για να αντιμετωπίσουμε τη ζέστη. Το κολυμπι αποτελεί εξαιρετική άσκηση, καθώς γυμνάζει την καρδιά και το σώμα χωρίς να επιβαρύνει ιδιαίτερα τις αρθρώσεις. Για τα παιδιά είναι συγχρόνως παιχνίδι και μια από τις αγαπημένες εμπειρίες του καλοκαιριού.
Το νερό, όμως, μπορεί να μεταφέρει μικρόβια που προκαλούν γαστρεντερικές και άλλες λοιμώξεις. Η λοιμωξιολόγος Jessica Lum, από την Cleveland Clinic, εξηγεί ποιες ασθένειες μπορεί να εμφανιστούν μετά το κολύμπι και ποια μέτρα περιορίζουν τον κίνδυνο, χωρίς να στερούν τη χαρά της θάλασσας, της πισίνας ή της λίμνης.
1. Κρυπτοσποριδίωση
Η κρυπτοσποριδίωση προκαλείται από το παράσιτο Cryptosporidium. Η λοίμωξη μεταδίδεται όταν κάποιος καταπιεί νερό που έχει μολυνθεί με κόπρανα ανθρώπου που φέρει το παράσιτο.
Μπορεί να προκαλέσει:
- έντονη υδαρή διάρροια,
- πόνο και κράμπες στην κοιλιά,
- ναυτία και εμέτους,
- χαμηλό πυρετό,
- μειωμένη όρεξη.
Τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως μέσα σε δύο έως δέκα ημέρες από την έκθεση. Σε ανθρώπους με υγιές ανοσοποιητικό σύστημα η λοίμωξη συχνά υποχωρεί χωρίς ειδική θεραπεία, αλλά είναι απαραίτητη η αναπλήρωση των υγρών. Άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό ή άλλα προβλήματα υγείας χρειάζονται άμεση επικοινωνία με γιατρό, καθώς η νόσος μπορεί να είναι σοβαρότερη.
Το καλό πλύσιμο των χεριών με νερό και σαπούνι είναι επίσης σημαντικό. Χρειάζεται ιδιαίτερα μετά τη χρήση της τουαλέτας, την αλλαγή πάνας και πριν από την προετοιμασία ή την κατανάλωση φαγητού.
2. Λοίμωξη από E. coli
Ορισμένα στελέχη του βακτηρίου Escherichia coli μπορούν να μεταδοθούν με την κατάποση νερού που έχει μολυνθεί με κόπρανα. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν διάρροια, κοιλιακό πόνο, κράμπες, μειωμένη όρεξη και χαμηλό πυρετό.
Ο χρόνος εμφάνισής τους διαφέρει ανάλογα με το στέλεχος. Μπορεί να αρχίσουν από λίγες ώρες έως αρκετές ημέρες μετά την έκθεση.
Πολλοί ασθενείς αναρρώνουν με ξεκούραση και επαρκή ενυδάτωση. Η αντιμετώπιση, όμως, εξαρτάται από το συγκεκριμένο στέλεχος και τη βαρύτητα των συμπτωμάτων. Τα αντιβιοτικά δεν είναι κατάλληλα για όλες τις λοιμώξεις από E. coli, επομένως δεν πρέπει να λαμβάνονται χωρίς ιατρική καθοδήγηση.
3. Γιαρδίαση
Η γιαρδίαση προκαλείται από το παράσιτο Giardia. Η λοίμωξη μπορεί να συμβεί όταν κάποιος καταπιεί μια μικροσκοπική κύστη του παρασίτου μέσα σε μολυσμένο νερό. Στη συνέχεια, το παράσιτο εγκαθίσταται στο λεπτό έντερο και πολλαπλασιάζεται.
Πιθανά συμπτώματα είναι:
- διάρροια,
- λιπαρά κόπρανα,
- πόνος και κράμπες στην κοιλιά,
- αέρια και φούσκωμα,
- ναυτία,
- απώλεια όρεξης,
- κόπωση.
Περίπου οι μισοί άνθρωποι που μολύνονται μπορεί να μην εμφανίσουν κανένα σύμπτωμα. Όταν υπάρχουν ενοχλήματα, αρχίζουν συνήθως μία έως δύο εβδομάδες μετά την έκθεση και μπορεί να διαρκέσουν από δύο έως έξι εβδομάδες. Σε συμπτωματικές περιπτώσεις ο γιατρός μπορεί να χορηγήσει αντιπαρασιτική θεραπεία.
4. Σιγκέλλωση
Η σιγκέλλωση προκαλείται από τα βακτήρια Shigella. Μεταδίδεται εύκολα μέσω της κοπρανοστοματικής οδού, ακόμη και όταν καταποθεί πολύ μικρός αριθμός μικροβίων.
Η λοίμωξη μπορεί να προκαλέσει υδαρή ή αιματηρή διάρροια. Σε ορισμένες περιπτώσεις τα κόπρανα μπορεί να περιέχουν βλέννα ή πύον. Άλλα συμπτώματα είναι ο πόνος και οι κράμπες στην κοιλιά, ο έμετος και ο πυρετός. Συνήθως αρχίζουν μέσα σε μία έως τρεις ημέρες από την έκθεση.
Οι ήπιες περιπτώσεις μπορεί να υποχωρήσουν με ξεκούραση και καλή ενυδάτωση. Όταν τα συμπτώματα είναι σοβαρά ή ο ασθενής έχει εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, ο γιατρός μπορεί να κρίνει απαραίτητη τη χορήγηση αντιβιοτικού.
5. Σαλμονέλωση
Η Salmonella είναι περισσότερο γνωστή ως μικρόβιο που μεταδίδεται μέσω μολυσμένων ή ανεπαρκώς μαγειρεμένων τροφίμων. Μπορεί, όμως, να υπάρχει και σε νερό που δεν έχει υποστεί σωστή επεξεργασία.
Τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως μέσα σε λίγες ώρες ή ημέρες και περιλαμβάνουν:
- διάρροια,
- πυρετό,
- πόνο και κράμπες στην κοιλιά,
- ναυτία και εμέτους,
- πονοκέφαλο.
Οι περισσότερες ήπιες λοιμώξεις αντιμετωπίζονται με ξεκούραση και επαρκή πρόσληψη υγρών. Εάν τα συμπτώματα είναι σοβαρά, μπορεί να χρειαστεί ιατρική αξιολόγηση και, σε επιλεγμένες περιπτώσεις, αντιβιοτική θεραπεία.
Μην καταπίνετε το νερό
Ο σημαντικότερος κανόνας προστασίας είναι απλός: προσπαθήστε να μην καταπίνετε νερό όταν κολυμπάτε.
Ακόμη και μια μικρή ποσότητα μπορεί να περιέχει αρκετά μικρόβια για να προκαλέσει νόσο. Αυτό ισχύει τόσο για τις πισίνες και τα υδάτινα πάρκα όσο και για τις λίμνες, τα ποτάμια και τα τζακούζι.
Η ύπαρξη χλωρίου δεν σημαίνει ότι το νερό είναι απαλλαγμένο από κάθε κίνδυνο. Ορισμένα μικρόβια εξουδετερώνονται γρήγορα, ενώ άλλα χρειάζονται πολύ περισσότερο χρόνο. Γι’ αυτό δεν πρέπει να κολυμπά κάποιος όταν έχει διάρροια, καθώς μπορεί να μολύνει το νερό και να θέσει σε κίνδυνο τους υπόλοιπους λουομένους.
Ντους πριν και μετά το κολύμπι
Το ντους πριν από την είσοδο στην πισίνα μειώνει τον ιδρώτα, τη βρωμιά και τα οργανικά κατάλοιπα που μεταφέρονται στο νερό. Ακόμη και ένα γρήγορο ξέβγαλμα βοηθά να περιοριστεί ο σχηματισμός χλωραμινών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται η Cleveland Clinic, κάθε λουόμενος μπορεί να μεταφέρει κατά μέσο όρο περίπου 0,14 γραμμάρια κοπρανώδους υλικού στην πισίνα. Η ποσότητα φαίνεται μικρή, αλλά αρκεί για να απελευθερώσει μεγάλο αριθμό μικροβίων, εάν το άτομο είναι μολυσμένο.
Μετά το κολύμπι χρειάζεται επίσης ντους και καλό πλύσιμο των χεριών. Μικρόβια που παραμένουν στα χέρια μπορεί να καταποθούν όταν αγγίξουμε το στόμα ή το φαγητό.
Συνιστώνται τακτικά διαλείμματα για την τουαλέτα. Για τα παιδιά, ο έλεγχος της πάνας ή του μαγιό πρέπει να γίνεται συχνότερα και πάντοτε μακριά από την πισίνα.
Προσοχή στη ζέστη και στις έντονες βροχοπτώσεις
Οι συνθήκες του καιρού μπορούν να επηρεάσουν την ποιότητα των φυσικών νερών. Οι πολύ υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να ευνοήσουν την αύξηση ορισμένων μικροοργανισμών. Μετά από έντονες βροχοπτώσεις, νερά απορροής και υπερχειλίσεις αποχετευτικών συστημάτων μπορούν να μεταφέρουν μικρόβια σε λίμνες, ποτάμια και παραλίες.
Πριν από το κολύμπι σε φυσικό νερό είναι χρήσιμο να ελέγχονται οι ανακοινώσεις των αρμόδιων αρχών για την ποιότητα του νερού. Τυχόν απαγορεύσεις ή προειδοποιήσεις πρέπει να τηρούνται, ακόμη και όταν το νερό φαίνεται καθαρό.
Λοιμώξεις – Πότε χρειάζεται γιατρός
Δεν υπάρχει λόγος να αποφεύγουμε τις πισίνες, τα υδάτινα πάρκα ή τις λίμνες. Με απλά μέτρα προστασίας μπορούμε να απολαμβάνουμε την κολύμβηση και τα σημαντικά οφέλη της.
Εάν εμφανιστεί διάρροια μετά το κολύμπι, προτεραιότητα έχει η επαρκής ενυδάτωση. Καλό είναι να αποφεύγονται το αλκοόλ και η καφεΐνη, καθώς μπορεί να επιδεινώσουν την απώλεια υγρών.
Ιατρική βοήθεια χρειάζεται όταν:
- ο ασθενής δεν μπορεί να κρατήσει υγρά,
- εμφανίζει υψηλό πυρετό, περίπου 39,4 βαθμούς Κελσίου ή περισσότερο,
- έχει έντονη αδυναμία, υπνηλία ή σύγχυση,
- παρουσιάζει σημάδια αφυδάτωσης,
- η διάρροια ή τα υπόλοιπα συμπτώματα δεν υποχωρούν,
- υπάρχει αίμα στα κόπρανα ή έντονος κοιλιακός πόνος.
Άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα πρέπει να επικοινωνούν άμεσα με τον γιατρό τους όταν εμφανίζουν συμπτώματα μετά το κολύμπι, καθώς ορισμένες από αυτές τις λοιμώξεις μπορεί να έχουν σοβαρότερη εξέλιξη.
ΠΗΓΗ: health.clevelandclinic
Φωτογραφία: istock
