Περισσότερες από έξι δεκαετίες μετά τον θάνατο της Μέριλιν Μονρόε, το σπίτι της στο Μπρέντγουντ του Λος Άντζελες εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς για τη ζωή και το τραγικό τέλος της.
Η διάσημη ηθοποιός βρέθηκε νεκρή στην κρεβατοκάμαρά της το 1962, λιγότερο από έναν χρόνο αφότου είχε μετακομίσει στο ισπανικού στιλ σπίτι στην 12305 Fifth Helena Drive.
Ήταν το πρώτο ακίνητο που είχε αγοράσει μόνη της, λίγο μετά το τέλος του γάμου της με τον τρίτο σύζυγό της, Άρθουρ Μίλερ.
Το πρώτο και μοναδικό σπίτι που αγόρασε
Η Μέριλιν Μονρόε αγόρασε το σπίτι στις αρχές του 1962 έναντι 77.500 δολαρίων.
Το ακίνητο, επιφάνειας περίπου 244 τετραγωνικών μέτρων, είχε χτιστεί το 1929 και διέθετε τέσσερα υπνοδωμάτια, τρία μπάνια, ξύλινα δοκάρια στην οροφή, δάπεδα από τερακότα, τζάκι με πλακάκια και χαρακτηριστικά παράθυρα.
Στην αυλή υπήρχε πισίνα, εσπεριδοειδή και ένα μικρό διαμέρισμα δίπλα στο γκαράζ, το οποίο η Μονρόε ήθελε να χρησιμοποιεί για να φιλοξενεί φίλους που είχαν ανάγκη.
Λίγο πριν από τον θάνατό της είχε πει στο περιοδικό Life ότι ήθελε το σπίτι να είναι «ένα μέρος για φίλους μου που μπορεί να έχουν κάποιο πρόβλημα», ώστε να μένουν εκεί μέχρι να σταθούν ξανά στα πόδια τους.
Το σπίτι που διάλεξε η ίδια
Η Μονρόε είχε ασχοληθεί προσωπικά με τη διαμόρφωση του σπιτιού της.
Ταξίδεψε στο Μεξικό για να επιλέξει έπιπλα και διακοσμητικά, αναζητώντας αντικείμενα σε υπαίθριους πάγκους και εργοστάσια.
«Όποιος αγαπά το σπίτι μου, είμαι σίγουρη ότι θα τα πάω καλά μαζί του», είχε δηλώσει τότε.
Το σπίτι δεν ήταν μια έπαυλη επίδειξης στο Μπέβερλι Χιλς. Ήταν ένας πιο ήσυχος, προσωπικός χώρος, στο τέλος ενός αδιεξόδου, μακριά από την ένταση της δημοσιότητας.
Η τελευταία νύχτα της Μέριλιν Μονρόε
Λίγους μήνες μετά την αγορά του σπιτιού, η Μέριλιν Μονρόε πέθανε στην κρεβατοκάμαρά της.
Τα ξημερώματα της 5ης Αυγούστου 1962, η οικονόμος της, Γιούνις Μάρεϊ, ανησύχησε όταν είδε φως αναμμένο στο δωμάτιο της ηθοποιού και δεν έλαβε απάντηση στις κλήσεις της.
Στη συνέχεια ειδοποίησε τον ψυχίατρο της Μονρόε, δρ. Ραλφ Γκρίνσον, ο οποίος μπήκε στο δωμάτιο από παράθυρο.
Η ηθοποιός βρέθηκε γυμνή, μπρούμυτα στο κρεβάτι της. Στο ένα χέρι κρατούσε το τηλέφωνο, ενώ στο δωμάτιο υπήρχαν άδεια μπουκάλια χαπιών.
Μετά την τοξικολογική εξέταση, ως επίσημη αιτία θανάτου καταγράφηκε οξεία δηλητηρίαση από βαρβιτουρικά. Ο θάνατός της χαρακτηρίστηκε υπερβολική δόση και «πιθανή αυτοκτονία», αν και γύρω από την υπόθεση εξακολουθούν να κυκλοφορούν θεωρίες συνωμοσίας.
Τι απέγινε το σπίτι μετά τον θάνατό της
Μετά τον θάνατο της Μονρόε, το ακίνητο άλλαξε αρκετές φορές ιδιοκτήτες.
Παρότι έγιναν ορισμένες ανακαινίσεις, όπως στην κουζίνα, μεγάλο μέρος της αισθητικής και της αρχικής ταυτότητας του σπιτιού παρέμεινε αναλλοίωτο.
Ένα από τα πιο προσωπικά στοιχεία που διατηρούνται είναι το οικόσημο πάνω από την εξώπορτα, με τη λατινική επιγραφή «Cursum Perficio», που σημαίνει «Εδώ τελειώνει το ταξίδι μου».
Η μεσίτρια Λίσα Όπτικαν, η οποία πούλησε το σπίτι το 2017, είχε δηλώσει στο Vanity Fair ότι, παρά τις αλλαγές από προηγούμενους ιδιοκτήτες, η αίσθηση που τράβηξε τη Μονρόε στο σπίτι παραμένει.
Όπως είχε πει, το σπίτι είναι «ζεστό, ρομαντικό, οικείο» και δείχνει γιατί η ηθοποιός το επέλεξε: ήθελε ένα σπίτι, όχι απλώς μια μεγάλη κατοικία.
Η πώληση του 2023 και το σχέδιο κατεδάφισης
Το ακίνητο πουλήθηκε ξανά το 2023 έναντι 8,35 εκατομμυρίων δολαρίων στους Ρόι Μπανκ και Μπρίνα Μίλσταϊν.
Οι νέοι ιδιοκτήτες επιδίωξαν να κατεδαφίσουν το σπίτι, καταθέτοντας αιτήματα για άδειες κατεδάφισης και εκσκαφών.
Η κίνηση αυτή προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στο Λος Άντζελες. Λίγες ημέρες αργότερα, το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης ψήφισε ομόφωνα υπέρ της προσωρινής αναστολής της κατεδάφισης.
Τον Ιανουάριο του 2024, η Επιτροπή Πολιτιστικής Κληρονομιάς του Λος Άντζελες ψήφισε υπέρ της ανακήρυξης του ακινήτου σε ιστορικό πολιτιστικό μνημείο.
Η συγκεκριμένη απόφαση δεν εγγυόταν οριστικά ότι το σπίτι δεν θα μπορούσε ποτέ να κατεδαφιστεί, αλλά καθυστερούσε οποιαδήποτε τέτοια ενέργεια για 180 ημέρες, ώστε να εξεταστούν εναλλακτικές λύσεις διατήρησης.
Η δικαστική μάχη των ιδιοκτητών
Τον Μάιο του 2024, οι ιδιοκτήτες προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη κατά της πόλης, επιχειρώντας να αποτρέψουν την ανακήρυξη του σπιτιού σε ιστορικό και πολιτιστικό μνημείο.
Στην προσφυγή τους έκαναν λόγο για «παράνομη και αντισυνταγματική συμπεριφορά» και κατάχρηση εξουσίας από την πόλη του Λος Άντζελες.
Τον Ιούνιο του ίδιου έτους, το Δημοτικό Συμβούλιο ενέκρινε τελικά τον χαρακτηρισμό του σπιτιού ως ιστορικού μνημείου.
Τον Ιανουάριο του 2026, οι Μπανκ και Μίλσταϊν κατέθεσαν νέα αγωγή κατά της πόλης και της δημάρχου Κάρεν Μπας, υποστηρίζοντας ότι ο χαρακτηρισμός συνιστά «αντισυνταγματική απαλλοτρίωση» της ιδιωτικής τους κατοικίας.
Σύμφωνα με την αγωγή, η πόλη αφαίρεσε ουσιαστικά τον έλεγχο του σπιτιού τους χωρίς δημόσιο σκοπό και χωρίς αποζημίωση, μέσω του καθεστώτος ιστορικού μνημείου.
«Δεν έχει μείνει ίχνος της Μονρόε»
Οι ιδιοκτήτες υποστήριξαν ακόμη ότι δεν θα έπρεπε να υπάρχει ιστορικό ενδιαφέρον για το ακίνητο, καθώς η Μονρόε είχε ζήσει εκεί για μικρό χρονικό διάστημα και, όπως ισχυρίστηκαν, «δεν έχει απομείνει ίχνος» από την παρουσία της στο σπίτι.
Παράλληλα, ανέφεραν ότι ο χαρακτηρισμός του ακινήτου ως ιστορικού μνημείου έχει μετατρέψει την κατοικία τους σε τουριστικό αξιοθέατο, με συχνή κυκλοφορία και περιστατικά εισόδου τρίτων στον χώρο.
Τον Μάιο του 2026, ομοσπονδιακός δικαστής απέρριψε την αγωγή των ιδιοκτητών, οι οποίοι στη συνέχεια κατέθεσαν τροποποιημένη προσφυγή.
Έτσι, το σπίτι όπου έζησε τις τελευταίες στιγμές της η Μέριλιν Μονρόε παραμένει όρθιο, αλλά και στο επίκεντρο μιας διαρκούς σύγκρουσης ανάμεσα στην ιδιωτική ιδιοκτησία, την ιστορική μνήμη και τη δημόσια ανάγκη διατήρησης ενός συμβόλου του Χόλιγουντ.
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
