Με μεγάλη επιτυχία και πολλές διεθνείς συμμετοχές πραγματοποιήθηκε στο Βόλο 25-27 Ιουνίου το 7ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Επαγγελματικής Ένωσης Παθολόγων Ελλάδας, υπό την αιγίδα του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου και του Ιατρικού Συλλόγου Μαγνησίας.
Οι επιστημονικές εργασίες του συνεδρίου ανέδειξαν τις σημαντικότερες σύγχρονες προκλήσεις της Εσωτερικής Παθολογίας, δίνοντας έμφαση, μεταξύ άλλων, στην εξατομικευμένη αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, τις νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις για την παχυσαρκία και στην πρόληψη των καρδιαγγειακών επιπλοκών του διαβήτη.
Παράλληλα, ιδιαίτερος προβληματισμός εκφράστηκε για την υποστελέχωση των Παθολογικών Κλινικών, με τους ομιλητές να υπογραμμίζουν ότι η ενίσχυση της Εσωτερικής Παθολογίας και του ρόλου του παθολόγου αποτελεί βασική προϋπόθεση για ένα σύγχρονο, αποτελεσματικό και βιώσιμο σύστημα υγείας.
Ο πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του συνεδρίου και πρόεδρος της ΕΕΠΕ Ευάγγελος Τούλης δήλωσε: «Όπως η Εσωτερική Παθολογία αφορά όλα τα όργανα και συστήματα,έτσι και το συνέδριο ήταν πολυθεματικό ως προς το επιστημονικό του σκέλος. Αναδείχθηκαν επαγγελματικά μας θέματα για όλες τις βαθμίδες Υγείας. Και για άλλη μία φορά επισημάνθηκε η σημασία του δότη οργάνων, ώστε να αυξηθεί περαιτέρω ο αριθμός των μεταμοσχεύσεων στη χώρα μας.Ο ρόλος των παθολόγων θα μπορούσε να αποδειχθεί κομβικός σε αυτή την προσπάθεια. Το 7ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Επαγγελματικής Ένωσης Παθολόγων Ελλάδας επιβεβαίωσε τον κεντρικό ρόλο της Εσωτερικής Παθολογίας στη σύγχρονη ιατρική πρακτική και οι εργασίες του ανέδειξαν την ανάγκη ενίσχυσης του ρόλου του παθολόγου, της διεπιστημονικής συνεργασίας και της συνεχούς ενσωμάτωσης της καινοτομίας στην κλινική πράξη, με στόχο την παροχή υψηλού επιπέδου φροντίδας στους ασθενείς».
- Γ. Τσουλφάς: 941 μεταμοσχεύσεις ήπατος στην Ελλάδα μέχρι σήμερα – Ο κρίσιμος ρόλος του παθολόγου στην έγκαιρη παραπομπή
Στην ομιλία του με τίτλο «Μεταμόσχευση ήπατος στην Ελλάδα: μία ανεκπλήρωτη ανάγκη», ο Καθηγητής Χειρουργικής Μεταμοσχεύσεων και Διευθυντής της Χειρουργικής Κλινικής Μεταμοσχεύσεων του ΑΠΘ στο Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης, Αντιπρόεδρος του Τμήματος Ιατρικής και πρόσφατα εκλεγμένο μέλος της Ακαδημίας Master Surgeon Educators του American College of Surgeons, Γεώργιος Τσουλφάς, υπογραμμίζει την κρίσιμη σημασία της μεταμόσχευσης ως τη δεύτερη συχνότερη μεταμόσχευση συμπαγούς οργάνου παγκοσμίως και τη μόνη σωτήρια λύση για την τελικού σταδίου ηπατική νόσο. «Στην Ελλάδα, από το 1990 έχουν πραγματοποιηθεί 941 μεταμοσχεύσεις ήπατος 780 στη Χειρουργική Κλινική Μεταμοσχεύσεων, ΑΠΘ, στο Ιπποκράτειο ΓΝΘ, και 161 στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών και παλαιότερα στον Ευαγγελισμό. Έχει σημειωθεί σημαντική αύξηση στη δωρεά, λόγω της θέσπισης του ρόλου του τοπικού συντονιστή από τον Ελληνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων, ακολουθώντας το επιτυχημένο Ισπανικό μοντέλο.
Παρά όμως τις επιτυχίες αυτές και τη μείωση του μέσου χρόνου αναμονής για μεταμόσχευση ήπατος στους 6 μήνες, παραμένει η σημαντική πρόκληση του μικρού αριθμού ασθενών στο Εθνικό Μητρώο Υποψηφίων Ληπτών (ΕΜΥΛ), το οποίο καθιστά τη διεπιστημονική συνεργασία για την έγκαιρη παραπομπή των ασθενών με ηπατοπάθειες, κίρρωση και πρωτοπαθή ή μεταστατικό καρκίνο ήπατος, μείζονος σημασίας». Στην ομιλία του καθηγητή αναδείχτηκε ο καθοριστικός ρόλος του παθολόγου ως γιατρού πρώτης γραμμής, του οποίου η έγκαιρη παραπομπή των ασθενών στο μεταμοσχευτικό κέντρο είναι ζωτικής σημασίας για την επιτυχή έκβαση και την επιβίωση των ληπτών. Ο κ. Τσουλφάς τόνισε ακόμη ότι η εδραίωση των μεταμοσχεύσεων στην Ελλάδα με εξαιρετικά ποσοστά μακροχρόνιας επιβίωσης απαιτεί τη συνεχή ενίσχυση της δωρεάς οργάνων και τη στενή συνεργασία της ιατρικής κοινότητας.
- Ν. Παπάνας: Διαβητικό πόδι – Οι νέες θεραπευτικές εξελίξεις που βελτιώνουν την αντιμετώπιση
Το διαβητικό πόδι παραμένει σημαντικό πρόβλημα υγείας. Η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση έχουν αποφασιστική σημασία, ανέφερε στη δική του ομιλία ο Καθηγητής Παθολογίας-Σακχαρώδους Διαβήτη, Υπεύθυνος Διαβητολογικού Κέντρου-Ιατρείου Διαβητικού Ποδιού στη Β΄ Παθολογική Κλινική, στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, Νικόλαος Παπάνας. Η αντιμετώπιση ανέφερε, εξακολουθεί να στηρίζεται στην αποκατάσταση της κυκλοφορίας του αίματος, στην αποφόρτιση για τη μείωση των πιέσεων, στον χειρουργικό, ή εναλλακτικό καθαρισμό, στην αντιμετώπιση της τυχόν λοίμωξης και στα ποικίλα λοιπά μέτρα. Σύμφωνα με τον τέως Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Ομάδας Μελέτης Διαβητικού Ποδιού, τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί πρόοδος. «Αυτή ξεκινά με τις εξελίξεις στην αποκατάσταση της κυκλοφορίας του αίματος, τόσο με ανοικτή χειρουργική επέμβαση, όσο και με ενδοαυλική αποκατάσταση. Ακολουθούν οι νεότερες αντιβιώσεις και η τοπική εφαρμογή αντιβιοτικών». Την πρόοδο συμπληρώνουν μεταξύ άλλων, όπως ανέφερε ο καθηγητής, η τοπική θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο, τα νεότερα επιθέματα, και τα συνθετικά υποκατάστατα του δέρματος. «Πρόοδο συνιστούν επίσης σπρέι με ευεργετικές ουσίες, ενώ υποσχόμενα αποτελέσματα σε ορισμένες χώρες έχει δώσει και η τοπική εφαρμογή αερίου διοξειδίου του άνθρακα».
- Π. Χαλβατσιώτης: Εξατομικευμένη ιατρική στον διαβήτη τύπου 2 – Το μέλλον περνά από τα γονίδια
Ο Αν. Καθ. Παθολογίας ΕΚΠΑ και Γραμματέας του Τμήματος Εσωτερικής Παθολογίας( Internal Medical Section) στην Ένωση των Ευρωπαίων Ειδικευμένων Ιατρών Παναγιώτης Χαλβατσιώτης, ανέφερε στην ομιλία του ότι ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 είναι ένα πολυπαραγοντικό νόσημα και για το λόγο αυτό έχει ενοχοποιηθεί μια πλειάδα γονιδίων που ελέγχουν την έκφραση των υπόλογων παθοφυσιολογικών μηχανισμών εμφάνισής του. Όπως επισήμανε ο καθηγητής και η εξέλιξη των χρόνιων επιπλοκών του διαβήτη, οι οποίες επιβαρύνουν σημαντικά τόσο την ποιότητα ζωής όσο και τη νοσηρότητα και τη θνητότητα, επηρεάζεται από πολλαπλούς γενετικούς παράγοντες, που πρέπει να ληφθούν υπόψη, όταν εξετάζεται ο σχετικός κίνδυνος.
«Οι επιδράσεις του περιβάλλοντος μαζί με τις καθημερινές υγιειονοδιατητικές συνήθειες, δηλαδή διατροφή, σωματική δραστηριότητα και το κάπνισμα, φαίνεται να επηρεάζουν την έκφραση του γονιδιακού υποστρώματος και να ενεργοποιούνται σε μεγαλύτερη έκταση γενετικοί παράγοντες που σχετίζονται με το stress, τις επιβαρύνσεις της κλιματικής αλλαγής , τις τροποποιήσεις της ποικιλομορφίας του μικροβιώματος, αλλά και των πιθανά γενετικά τροποποιημένων τροφίμων». Η καλύτερη κατανόηση αυτών των πολύπλοκων μηχανισμών θα επιτρέψει στο μέλλον την καθιέρωση ενός αξιόπιστου γενετικού δείκτη κινδύνου (score), ο οποίος θα συνδράμει στην πρόληψη, την έγκαιρη διάγνωση αλλά και στην επιλογή εξατομικευμένα της προσφορότερης θεραπευτικής επιλογής, κατέληξε ο Γραμματέας του Τμήματος Εσωτερικής Παθολογίας στην Ένωση των Ευρωπαίων Ειδικευμένων Ιατρών.
- Αικ. Δημακοπούλου : Η κρίση της Εσωτερικής Παθολογίας και ο καθοριστικός ρόλος του παθολόγου στο νοσοκομείο του μέλλοντος
Η κυρία Αικατερίνη Δημακοπούλου, Ιατρός Ειδικός Παθολόγος, Διευθύντρια Ε.Σ.Υ., Διευθύντρια Τ.Ε.Π. Γ.Ν.Θ. «Γεώργιος Γεννηματάς» και κάτοχος MSc Ιατροδικαστικής – Ψυχιατροδικαστικής, στην ομιλία της με θέμα «Επιπτώσεις της αποδυνάμωσης των παθολόγων και της μείωσης του αριθμού τους στη νοσοκομειακή περίθαλψη», ανέδειξε τη σοβαρή κρίση που αντιμετωπίζει η ειδικότητα της Εσωτερικής Παθολογίας. Όπως τόνισε, η απαξίωση της ειδικότητας έχει οδηγήσει σε δραματική μείωση των ειδικευομένων και σε σημαντικές ελλείψεις νοσοκομειακών παθολόγων, με περίπου 1.800–2.000 μόνιμους παθολόγους να υπηρετούν σήμερα στο ΕΣΥ, αριθμό δυσανάλογο προς τις αυξανόμενες ανάγκες του συστήματος.
Η κρίση, ανέφερε, αποτυπώνεται στις χιλιάδες κενές οργανικές θέσεις, στις άγονες προκηρύξεις, στην εφημεριακή υπερεξόντωση, στις υποχρεωτικές μετακινήσεις ιατρών, στην επαγγελματική εξουθένωση, στη μισθολογική απαξίωση και στη συνεχιζόμενη φυγή νέων γιατρών στο εξωτερικό. Η ομιλήτρια αφού αναφέρθηκε στα κυβερνητικά μέτρα που έχουν ληφθεί, για το οικονομικό κίνητρο των 40.000 ευρώ για νέους ειδικευόμενους, τις νέες προκηρύξεις θέσεων, την αύξηση των θέσεων ειδίκευσης και το πρόγραμμα επαναπατρισμού παθολόγων, υπογράμμισε ότι η απουσία παθολόγων από ένα νοσοκομείο συνεπάγεται αναστολή εισαγωγών στις παθολογικές κλινικές, αυξημένες διακομιδές ασθενών, υπερφόρτωση των γειτονικών νοσοκομείων και καθυστερήσεις στη διάγνωση και τη θεραπεία. Κλείνοντας, επισήμανε ότι, καθώς η πολυνοσηρότητα αποτελεί πλέον κυρίαρχη πρόκληση, ο παθολόγος καλείται να αναλάβει κεντρικό ρόλο στο νοσοκομείο του μέλλοντος, συντονίζοντας διεπιστημονικές ομάδες και διασφαλίζοντας ολιστική, ασφαλή και αποτελεσματική φροντίδα για τους νοσηλευόμενους ασθενείς.
- Ε. Φουστέρης: Από την απώλεια βάρους στη βελτίωση της συνολικής υγείας
Στην ομιλία του με θέμα «Αξιολόγηση των νεότερων φαρμάκων για την παχυσαρκία», ο Παθολόγος με εξειδίκευση στο Σακχαρώδη Διαβήτη και Ταμίας της Πανελλήνιας Εταιρείας Μελέτης της Παχυσαρκίας, Δρ Ευάγγελος Φουστέρης ανέδειξε τις σύγχρονες εξελίξεις στη φαρμακευτική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για μια χρόνια, πολύπλοκη νευροενδοκρινική νόσο και όχι απλώς για συνέπεια λανθασμένων επιλογών τρόπου ζωής.
Παρουσίασε τα νεότερα επιστημονικά δεδομένα που τεκμηριώνουν ότι η θεραπεία της παχυσαρκίας πρέπει να στοχεύει όχι μόνο στην απώλεια σωματικού βάρους, αλλά κυρίως στη βελτίωση της συνολικής καρδιομεταβολικής υγείας, στην ύφεση των επιπλοκών και στη μακροχρόνια ανάκτηση της υγείας. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο κ. Φουστέρης στη μετάβαση από την παραδοσιακή προσέγγιση της «απώλειας κιλών» σε ένα μοντέλο θεραπείας, βάσει συγκεκριμένων στόχων , καθώς και στις εντυπωσιακές δυνατότητες των νέων φαρμάκων διαχείρισης της παχυσαρκίας. Παρουσίασε ακόμη τις μελλοντικές προοπτικές με τους πολυαγωνιστές επόμενης γενιάς, οι οποίοι αναμένεται να προσφέρουν ακόμη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και να συμβάλουν ουσιαστικά στην αντιμετώπιση της παγκόσμιας πανδημίας της παχυσαρκίας.
- Αδ. Μπουρδάκης: Το 50% των θανάτων ασθενών με διαβήτη οφείλεται σε στεφανιαία νόσο
Ο ειδικός παθολόγος με εξειδίκευση στο διαβήτη Αδαμάντιος Μπουρδάκης, στην ομιλία του «Αποτελεί ο Σακχαρώδης Διαβήτης ισοδύναμο Στεφανιαίας Νόσου;», ανέφερε μεταξύ άλλων ότι παγκοσμίως ένας στους 3 διαβητικούς πάσχει από στεφανιαία νόσο και το 50% των θανάτων ασθενών με διαβήτη οφείλεται σε αυτήν. Η επίπτωση της στεφανιαίας νόσου στον διαβήτη μετά την ηλικία των 65 ετών αφορά εξίσου και τα δύο φύλα, ενώ σε μικρότερες ηλικίες υπερτερούν σε ποσοστό δύο προς ένα οι άντρες . «Ο σακχαρώδης διαβήτης και οι καρδιαγγειακές παθήσεις συνυπάρχουν σε μεγάλο αριθμό ασθενών. Κυριότερες είναι η στεφανιαία νόσος, το έμφραγμα του μυοκαρδίου και η καρδιακή ανεπάρκεια με διατηρημένο ή μειωμένο κλάσμα εξώθησης».
Στον σακχαρώδη διαβήτη, σύμφωνα με τον κ. Μπουρδάκη, η αθηρωμάτωση (η δημιουργία πλακών στα αγγεία) είναι πιο εκτεταμένη και εξελίσσεται ταχύτερα. Δεν επηρεάζει μόνο τις αρτηρίες της καρδιάς, αλλά και τα αγγεία του εγκεφάλου και των κάτω άκρων. «Η χρόνια υπεργλυκαιμία, η αντίσταση στην ινσουλίνη, η φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες επιταχύνουν τη βλάβη των αγγείων, ενώ οι αθηρωματικές πλάκες είναι συχνά πιο ασταθείς και αυξάνουν τον κίνδυνο εμφράγματος και εγκεφαλικού. Μεγάλες μελέτες έχουν δείξει ότι άτομα με διαβήτη διάρκειας άνω των 10 ετών, ακόμη και χωρίς προηγούμενο καρδιαγγειακό επεισόδιο, μπορεί να έχουν αντίστοιχο κίνδυνο με άτομα που έχουν ήδη υποστεί έμφραγμα, ή ασταθή στηθάγχη. Ο κίνδυνος είναι ακόμη μεγαλύτερος όταν ο διαβήτης παραμένει αρρύθμιστος για μεγάλο χρονικό διάστημα. Δεν θεωρείται εξαρχής ισοδύναμος με στεφανιαία νόσο ή καρδιακή ανεπάρκεια. Ωστόσο, μετά από 8-10 χρόνια διάρκειας ή όταν ο διαβήτης παραμένει αρρύθμιστος επί μακρόν, ο καρδιαγγειακός κίνδυνος μπορεί να γίνει αντίστοιχα υψηλός».
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
