Η επαγγελματική ζωή είναι μεγάλη σε διάρκεια, απαιτητική σωματικά και εξαντλητική συναισθηματικά. Γι’ αυτό και η ιδέα της ξεκούρασης μετά τη συνταξιοδότηση μοιάζει για πολλούς σαν η απόλυτη ανταμοιβή: επιτέλους χρόνος για ανάπαυση, αποφόρτιση και ανασύνταξη.
Ωστόσο, όπως επισημαίνουν ψυχολόγοι στο Parade, η πλήρης αδράνεια δεν λειτουργεί πάντα θεραπευτικά. Έπειτα από έξι μήνες χωρίς ουσιαστική δραστηριότητα, αρκετοί νέοι συνταξιούχοι δεν αισθάνονται πιο ξεκούραστοι, αλλά το αντίθετο. Μπορεί να εμφανίσουν «θολούρα» στο μυαλό, χαμηλή ενέργεια, έλλειψη κινήτρου και μια γενικότερη αίσθηση στασιμότητας, χωρίς να καταλαβαίνουν ακριβώς τι τους συμβαίνει.
Αυτό είναι που οι ειδικοί περιγράφουν ως «παγίδα αδράνειας»: μια κατάσταση στην οποία ο άνθρωπος που μόλις βγήκε στη σύνταξη περνά από την έντονη επαγγελματική κόπωση στην υπερβολική απραξία, με αποτέλεσμα να αισθάνεται σταδιακά χειρότερα αντί να ανακάμπτει.
Τι είναι η «παγίδα αδράνειας»
Η παγίδα αυτή ξεκινά όταν ένας άνθρωπος, εξαντλημένος από χρόνια εργασίας, αποκτά επιτέλους τον χρόνο να ξεκουραστεί. Αν όμως η ξεκούραση μετατραπεί σε παρατεταμένη αδράνεια, μπορεί να δημιουργηθεί ένας φαύλος κύκλος: όσο λιγότερα κάνει κάποιος, τόσο πιο άτονος, απομονωμένος και (τελικά) ψυχικά πεσμένος αισθάνεται.
Επιπλέον, η απότομη μετάβαση από την έντονη καθημερινότητα σε έναν εντελώς παθητικό τρόπο ζωής, μπορεί να επηρεάσει πέρα από τη διάθεση και τις γνωστικές λειτουργίες. Και όταν αρχίσουν να εμφανίζονται η χαμηλή διάθεση, η απομόνωση και η δυσκολία συγκέντρωσης, γίνεται ακόμη πιο δύσκολο για το άτομο να βγει από αυτή την κατάσταση.
Από τον «μήνα του μέλιτος» στην… απόσυρση
Το φαινόμενο εμφανίζεται συνήθως μέσα στους πρώτους έξι μήνες έως έναν χρόνο μετά τη συνταξιοδότηση. Σε αυτό το διάστημα πολλοί περνούν αρχικά τη λεγόμενη «φάση του μήνα του μέλιτος», πιστεύοντας ότι η σύνταξη θα είναι σαν μια ατελείωτη περίοδος διακοπών. Πολύ γρήγορα, όμως, μπορεί να διαπιστώσουν ότι αυτό δεν είναι αρκετό για να νιώθουν πλήρεις.
Ψυχολόγοι επισημαίνουν ότι η έλλειψη σύνδεσης με άλλους ανθρώπους και καθημερινού σκοπού μπορεί να επηρεάσει πολύ γρήγορα τόσο τη διάθεση όσο και τη λειτουργικότητα. Η σύνταξη, όταν παύει να προσφέρει ανανέωση και αρχίζει να μοιάζει με απόσυρση από τη ζωή, μπορεί να περιορίσει τον κόσμο του ανθρώπου. Η χαμηλή διάθεση, ο κακός ύπνος και η απομόνωση αλληλοτροφοδοτούνται.
Είναι σημαντικό, πάντως, να γίνει μια διάκριση: η «παγίδα αδράνειας» δεν είναι το ίδιο με την υγιή ξεκούραση ή την αυτοφροντίδα. Ο τακτικός ύπνος, η προσοχή στα σημάδια κόπωσης του σώματος, η σωστή διατροφή και οι καθημερινές πράξεις αυτοφροντίδας δεν αποτελούν πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι η παρατεταμένη, άσκοπη αδράνεια που οδηγεί σε στασιμότητα.
Τα προειδοποιητικά σημάδια για την «παγίδα αδράνειας»
Σύμφωνα με τους ειδικούς, υπάρχουν ορισμένα σημάδια που μπορεί να δείχνουν ότι η ξεκούραση έχει αρχίσει να μετατρέπεται σε παγίδα. Αν κάποιος εμφανίζει έστω δύο ή τρία από αυτά, καλό είναι να μιλήσει με κάποιον επαγγελματία της ψυχικής υγείας.
Τα σημάδια περιλαμβάνουν:
- Ύπνο για πολύ περισσότερες ώρες, χωρίς το άτομο να αισθάνεται πραγματικά ξεκούραστο.
- Απώλεια ενδιαφέροντος για χόμπι που παλαιότερα του έδιναν χαρά.
- Αυξημένη ευερεθιστότητα ή ήπια θλίψη χωρίς προφανή αιτία.
- «Θολούρα» στο μυαλό ή δυσκολία συγκέντρωσης ακόμη και σε απλές εργασίες.
- Κοινωνική απόσυρση, με λιγότερη τηλεφωνική επικοινωνία, λιγότερες εξόδους ή λιγότερα σχέδια.
- Μια σταδιακή αίσθηση έλλειψης σκοπού, σαν να αναρωτιέται κανείς «και τώρα τι;».
Σύμφωνα με ψυχολόγους, οι ίδιοι οι συνταξιούχοι αλλά και οι οικογένειές τους πρέπει να προσέχουν πότε οι μέρες αρχίζουν να χάνουν τη μορφή τους. Ξυπνούν όλο και πιο αργά; Παραλείπουν γεύματα; Παραμελούν την προσωπική υγιεινή; Αποφεύγουν τις εξόδους; Κινούνται λιγότερο; Περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας μπροστά στην τηλεόραση, στις οθόνες υπολογιστών και κινητών ή κοιμούνται συχνά μέσα στη μέρα;
Ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία είναι η κοινωνική επαφή. Όταν ένας άνθρωπος αποσύρεται όλο και περισσότερο συναισθηματικά, αποφεύγει τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, αντιστέκεται σε νέα ενδιαφέροντα ή εκνευρίζεται όταν ενθαρρύνεται να αναλάβει περισσότερη ευθύνη για τη φροντίδα του εαυτού του, τότε μπορεί να μπαίνει σε μια κατάσταση που μοιάζει με καταθλιπτική απόσυρση.
Ο κίνδυνος για την υγεία του εγκεφάλου
Τα παραπάνω σημάδια δεν είναι τυχαία. Υπάρχει και νευρολογική εξήγηση για το γιατί συμβαίνει αυτό. Σύμφωνα με το National Institute on Aging, ο εγκέφαλος λειτουργεί με μια βασική αρχή: «Ό,τι αφήνεις, σε αφήνει». Όταν μειώνουμε δραστικά τα ερεθίσματα και τη δραστηριότητα για μεγάλα χρονικά διαστήματα, μπορεί να αρχίσει να επηρεάζεται η γνωστική λειτουργία.
Οι δομημένες ρουτίνες της εργασίας βοηθούν στη διατήρηση της νοητικής εγρήγορσης. Όταν αυτή η δομή χαθεί, χρειάζεται να αντικατασταθεί από μια νέα. Οι ειδικοί τονίζουν ότι η συνταξιοδότηση δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν μόνιμες διακοπές. Χρειάζεται πρόθεση και οργάνωση: το εργασιακό πρόγραμμα πρέπει να αντικατασταθεί από ένα νέο πρόγραμμα ζωής.
Αυτό το νέο πρόγραμμα καλό είναι να περιλαμβάνει δραστηριότητες για το σώμα, τον εγκέφαλο, τις σχέσεις και τον σκοπό. Κάτι σωματικά ενεργό, κάτι δημιουργικά ενδιαφέρον, κάτι κοινωνικό και κάτι που κάνει τον άνθρωπο να αισθάνεται χρήσιμος – όχι απλώς ξεκούραση και χαλάρωση.
Κατά τη διάρκεια της εργασίας, ο εγκέφαλος λαμβάνει μικρές «ανταμοιβές» ντοπαμίνης κάθε φορά που ολοκληρώνεται ένα έργο, επιτυγχάνεται μια προθεσμία ή εκπληρώνεται ένας στόχος. Με τη συνταξιοδότηση, αυτό το σύστημα ανταμοιβής εξαφανίζεται ή περιορίζεται. Γι’ αυτό χρειάζεται να δημιουργηθεί ένα νέο σύστημα μικρών στόχων και επιβραβεύσεων.
Το θετικό είναι ότι πλέον οι στόχοι αυτοί δεν χρειάζεται να εξυπηρετούν τις απαιτήσεις άλλων, ούτε να είναι τόσο πιεστικοί όπως στον εργασιακό βίο. Η σύνταξη δίνει την ευκαιρία στον άνθρωπο να χτίσει ένα προσωπικό σύστημα ανταμοιβών που ωφελεί τον ίδιο.
Αυτό μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της κατάθλιψης και της απώλειας ταυτότητας που μπορεί να συνοδεύσει το τέλος μιας καριέρας. Ειδικοί της Mayo Clinic επισημαίνουν ότι συχνά πολλοί άνθρωποι ορίζουν τον εαυτό τους μέσα από το επάγγελμά τους. Όταν σταματούν να το κάνουν, μπορεί να δημιουργηθεί ένα κενό. Γι’ αυτό και αρκετοί συνταξιούχοι νιώθουν θλίψη, άγχος ή απάθεια όταν περάσει η αρχική ευφορία της συνταξιοδότησης.
Βρείτε τον δικό σας ρυθμό και σκοπό
Η εύρεση σκοπού στο νέο κεφάλαιο της ζωής είναι προσωπική υπόθεση, αλλά θεωρείται απαραίτητη για την υγιή μακροζωία. Το ζητούμενο δεν είναι να γεμίσει κάθε ώρα της ημέρας, αλλά να υπάρχει αίσθηση συνέχειας, συμμετοχής και σκοπού. Το σημαντικό είναι η ισορροπία ανάμεσα στην πνευματική διέγερση, την κοινωνική επαφή και την επίτευξη μικρών στόχων.
Μόλις βρείτε τον δικό σας ρυθμό, οι μέρες σας μπορούν να γίνουν πιο φωτεινές, πιο γεμάτες και πιο ουσιαστικές. Η σύνταξη δεν είναι το τέλος της ενεργής ζωής, είναι η ευκαιρία να τη σχεδιάσετε ξανά, αυτή τη φορά με τους δικούς σας όρους.
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
