Η Μαρία Ναυπλιώτου ανήκει στους ηθοποιούς που έχουν συνδέσει το όνομά τους με σημαντικές στιγμές του ελληνικού θεάτρου και, ιδιαίτερα, με τις παραστάσεις στην Επίδαυρο.
Με τη βαθιά ευαισθησία και τη νηφάλια ματιά που τη χαρακτηρίζουν, μιλά για τη μοναδική εμπειρία του αρχαίου θεάτρου, τη σχέση ηθοποιών και θεατών με τον ιστορικό αυτό χώρο, αλλά και για τις ανησυχίες της απέναντι στη σύγχρονη πραγματικότητα.
Η Μαρία Ναυπλιώτου σε μια εξομολόγηση ουσίας: «Η αλήθεια είναι ότι είμαι & εγώ πάρα πολύ καχύποπτη»
.jpg)
Σε μια εποχή γεμάτη αβεβαιότητα, η ίδια στέκεται με προβληματισμό απέναντι στην απώλεια της συλλογικής ελπίδας, αναζητώντας το φως μέσα από την τέχνη και τον δημόσιο διάλογο.
Πόσο αλλάζει η εμπειρία της Επιδαύρου με τα χρόνια που περνούν;
«Η εμπειρία σου επιτρέπει να διαχειρίζεσαι καλύτερα την όποια αγωνία και σου επιτρέπει, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, να πας ένα βήμα λίγο πιο βαθιά στα πράγματα. Αλλά η αλήθεια είναι ότι κάθε φορά που κατεβαίνουμε σε αυτό το θέατρο υπάρχει πολύ μεγάλη αναστάτωση, συγκίνηση και μαγεία.
Τα πράγματα γενικά αλλάζουν. Όταν ξεκίνησα υπήρχε ένα άλλο κλίμα, όμως το ουσιαστικό κομμάτι που αφορά το θέατρο και την παράσταση έχει αλλάξει ελάχιστα. Μπορεί να έχουν αλλάξει τα στέκια, μπορεί να έχουν αλλάξει οι άνθρωποι, μπορεί να μην υπάρχει ο ίδιος ενθουσιασμός για να κοιμηθούμε το χάραμα, όμως για εμάς τους ηθοποιούς θα αποτελεί πάντα μια μοναδική εμπειρία.
Και για τους θεατές, όμως, νομίζω ότι ισχύει το ίδιο. Κάποια στιγμή είπα στον αδελφό μου: “Ξέρω ’γω, μήπως να μην έρθεις, να μην κατέβεις;” και μου απάντησε: “Εμένα με νοιάζει να είμαι εκεί την ώρα που πέφτει ο ήλιος και αρχίζει η παράσταση”. Η Επίδαυρος, και για τους θεατές και για τους ηθοποιούς, δεν μπορεί να αντικατασταθεί με κάτι άλλο».
Πείτε μου λίγο κάποια άλλα πράγματα που σας απασχολούν αυτή την περίοδο, ως καλλιτέχνιδα και ως πολίτη. Τι προβληματισμούς έχετε;
«Τα πράγματα δεν είναι πάρα πολύ καλά. Υπάρχουν πόλεμοι, υπάρχει μια τρομερή αβεβαιότητα. Προχθές ήμουν σε ένα κατάστημα και οι άνθρωποι συζητούσαν. Και μία κυρία είπε: “Κάποτε, όταν συνέβαινε κάτι κακό, υπήρχε η ελπίδα ότι θα έρθουν καλύτερες μέρες. Τώρα πια αυτό δεν υπάρχει· φοβάσαι ότι όλα θα γίνουν χειρότερα”.
Μου έκανε πάρα πολύ μεγάλη εντύπωση αυτό, με προβλημάτισε πάρα πολύ. Και συνειδητοποίησα ότι ο κόσμος έχει χάσει την ελπίδα του. Έχει χάσει την πίστη του στους ανθρώπους που τον κυβερνούν, στους ανθρώπους που ψηφίζει.
Και αυτό είναι μια πνευματική ένδεια και ευτέλεια που δεν ξέρω πώς μπορεί να ξεπεραστεί. Κλείνει τους ανθρώπους περισσότερο στο προσωπικό, στο ατομικό, δεν επιτρέπει το άνοιγμα στην κοινωνία, στην αλληλεγγύη, στη συλλογικότητα. Αυτό είναι ανησυχητικό.
Και το γεγονός ότι δεν βλέπεις να υπάρχει καμία, έστω, κίνηση ή αντίδραση ή σκέψη για κάτι που πραγματικά θα είναι φωτεινό. Όλες οι κινήσεις είναι κυνικές κινήσεις προς ένα οικονομικό κέρδος, το οποίο δεν ανοίγει στο μέλλον κάποια δυνατότητα».
-: ΒΗΜΑ
- Οι άλλοι: Αυτό είναι το νέο θρίλερ του Alpha με Ψαρρά, Ναυπλιώτου, Βλάχο και Καλογήρου
- Οι Άλλοι: Το νέο δυνατό ψυχολογικό θρίλερ του Alpha με εντυπωσιακό καστ
- Σύγκρουση: Backstage φωτογραφικό υλικό από το νέο ερωτικό δικαστικό θρίλερ του Mega
