Προσθήκη του -.gr ως προτεινόμενη πηγή στην Google
Η Λένα Μαντά ήταν καλεσμένη στις Rainbow Mermaids και μίλησε για τη σοβαρή περιπέτεια που πέρασε με την υγεία της και τις δύσκολες στιγμές που βίωσε κατά τη διάρκεια της θεραπείας της.
Η συγγραφέας περιέγραψε με συγκίνηση τη στιγμή που ενημερώθηκε για το πρόβλημα στο στομάχι της, τις χημειοθεραπείες που ακολούθησαν, αλλά και τη βαθιά ψυχολογική φόρτιση που ένιωσε όταν έχασε τα μαλλιά της, αποκαλύπτοντας άγνωστες πτυχές της προσωπικής της μάχης.
«Με διαβεβαίωσαν οι γιατροί ότι το είχα προλάβει στην αρχή. Η λέξη καρκίνος δεν ακούστηκε ποτέ. Είχα λέμφωμα στο στομάχι το οποίο το πρόλαβα…. Θα μπορούσε όμως να ήταν κάτι σοβαρό. Είναι προκαρκινικό στάδιο. Οι γιατροί μου είπαν ότι είναι σαν να έπεσα από τον πέμπτο και να προσγειώθηκα στα 4 σαν γάτα. Τόσο τυχερή είστε. Και είμαι από ανθρώπους τέρμα αναβλητική με τους γιατρούς», είπε αρχικά η Λένα Μαντά.
Και συνέχισε: «Έβαλα τα κλάματα με το που μου είπαν για τις χημειοθεραπείες. Ξεκινάω τις χημειοθεραπείες, την πρώτη μέρα πέφτουν τα μαλλιά, αρχίζουν να πέφτουν και ήταν λίγο περίεργο γιατί είχα να πάω σε μία εκπομπή στην τηλεόραση και όπως βάφομαι και τραβάω τα μαλλιά πίσω και μετά χτενίζομαι και ακούω έναν περίεργο ήχο, κάνω έτσι να δω και έφυγε (σ.σ. τούφα μαλλιών).
Φτιάχνω το μαλλί. Πήγα στην εκπομπή, γύρισα, μετά ήταν αυτό συνέχεια, φεύγανε μαλλιά και είπα πως δεν θα κάτσω να δω το τέλος. Είχαμε πάει με τον Γιώργο και είχαμε βρει περούκα με φυσική τρίχα, ανταύγειες, ακριβώς το μαλλί μου».
«Πήρα την ξυριστική μηχανή, ξύρισα το κεφάλι, εκείνη την ώρα δεν ένιωσα τίποτα. Κατάλαβα τα πράγματα ότι είναι πολύ σοβαρά, όταν το βράδυ εκείνο ξύπνησα κλαίγοντας. Με το που έβαζα την περούκα έκλαιγα. Όταν έβαζα το σκουφάκι ήμουν μια χαρά. Ο Γιώργος δεν με είδε ποτέ χωρίς σκουφάκι. Κοιμόταν πάντα πλάτη κι όταν ξυπνούσε, δεν άνοιγε τα μάτια του. Μου έλεγε: “Λένα, ξύπνησα. Να προλάβω να φτιάξω το σκουφάκι», κατέληξε.
