Τρία χρόνια συμπληρώνονται από την ημέρα που η σπουδαία Νόνικα Γαληνέα έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω της μια μεγάλη θεατρική παρακαταθήκη, αλλά και μια προσωπικότητα που σημάδεψε τον χώρο του πολιτισμού με την κομψότητα, την ευγένεια και το πάθος της για την τέχνη.
Η Νόνικα (Αντιγόνη) Γαληνέα γεννήθηκε στην Αθήνα στις 8 Ιουνίου 1938. Κόρη του δικηγόρου Πέτρου Γαληνέα και της Θεοδοσίας (Dorette) Καραϊωσηφόγλου, μεγάλωσε ανάμεσα στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ολοκληρώνοντας τις εγκύκλιες σπουδές της σε ιδιωτικά σχολεία της Φλωρεντίας και της Ζυρίχης. Η αγάπη της για το θέατρο την οδήγησε στο Λονδίνο, όπου σπούδασε Δραματική Τέχνη στη Webber Douglas School of Singing and Dramatic Art.
Η πορεία της στο θέατρο ξεκίνησε το 1963, ύστερα από επιτυχημένες εξετάσεις στο Θέατρο Τέχνης. Η πρώτη της εμφάνιση έγινε στους «Όρνιθες» του Αριστοφάνη, δίπλα σε κορυφαίες μορφές της ελληνικής σκηνής, όπως ο Κάρολος Κουν, η Κατίνα Παξινού, ο Δημήτρης Χορν, η Άννα Συνοδινού και ο Αλέξης Μινωτής. Από τότε, η παρουσία της στο ελληνικό θέατρο υπήρξε σταθερή και επιβλητική.
Από το 1969 συνεργάστηκε στενά με τον Αλέκο Αλεξανδράκη, δημιουργώντας μαζί του δύο σημαντικές θεατρικές σκηνές, το Θέατρο Ιλίσια και το Στούντιο Ιλίσια. Παράλληλα, συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Αμφιθέατρο, αλλά και με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, συμμετέχοντας σε παραστάσεις στη Μεγάλη και τη Μικρή Επίδαυρο, ακόμη και στο Κόβεντ Γκάρντεν του Λονδίνου. Στη διαδρομή της συνεργάστηκε με σπουδαίους δημιουργούς όπως ο Μίνως Βολανάκης, ο Σπύρος Ευαγγελάτος, ο Μιχάλης Κακογιάννης και ο Ανδρέας Βουτσινάς.
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε σε λίγες αλλά σημαντικές ταινίες την περίοδο 1968-1972, ενώ η παρουσία της στην τηλεόραση υπήρξε περιορισμένη. Το θέατρο ήταν πάντοτε η μεγάλη της αγάπη και εκεί αφιερώθηκε ολοκληρωτικά. Για την προσφορά της τιμήθηκε το 2006 με το έπαθλο «Κυβέλη», ενώ το 2017 έλαβε το βραβείο «Νίκος Κούρκουλος».
Πέρα όμως από τη σπουδαία καλλιτεχνική της πορεία, η Νόνικα Γαληνέα έζησε και έναν από τους πιο γνωστούς έρωτες του ελληνικού θεάτρου, στο πλευρό του Αλέκου Αλεξανδράκη. Οι δυο τους έμειναν μαζί για 21 χρόνια, δημιουργώντας έναν δεσμό που σημάδεψε και τους δύο.
Η ίδια είχε περιγράψει με συγκίνηση τη γνωριμία τους στην αυτοβιογραφία της:
«Ήξερα πως ήταν παντρεμένος και είχε ένα αγοράκι. Δεν είχαμε ανταλλάξει ποτέ κουβέντα εκτός από καλημέρα και επειδή δεν τολμούσα να τον κοιτάω, πήγαινα από πίσω του και κοίταζα το σβέρκο και τα μαλλιά του. Ήταν πολύ ωραίος. Ένιωθα μεγάλη έλξη, αλλά ποτέ δεν φανταζόμουν πως μια μέρα, σύντομα, θα είμαστε ζευγάρι. Δεν φανταζόμουν καν πως του άρεσα».
Η ιστορία τους ξεκίνησε ένα βράδυ στο θέατρο, όταν η Νίκη Τριανταφυλλίδη κλείδωσε τη Νόνικα στο καμαρίνι και ο Αλεξανδράκης επέστρεψε για να τη βοηθήσει. Από εκείνη τη στιγμή γεννήθηκε ένας μεγάλος έρωτας, που η ίδια θυμόταν πάντα με βαθιά συγκίνηση.
«Του είπα πως δεν είχα αυτοκίνητο, παρόλο που είχα, ένα κάμπριο Triumph διθέσιο, το οποίο μόλις είχα πάρει. Το είχα στην ίδια μάντρα που είχε κι εκείνος το δικό του, αλλά μια και ο Αλέκος έμενε στη Γλυφάδα κι εγώ στον Αστέρα της Γλυφάδας με πήγε εκείνος. Στη διαδρομή έτρεμα ολόκληρη από τρακ και νόμιζα πως θα τρελαινόμουν. Όταν βγήκε απ’ το αυτοκίνητο για να με καληνυχτίσει, του είπα (πώς το τόλμησα ούτε ξέρω): «Φίλησέ με». Εκείνος μου είπε: «Άσ’ το καλύτερα» και το επόμενο πράγμα που θυμάμαι, είναι ότι βρεθήκαμε κάτω από ένα δέντρο, ενώ τα αυτοκίνητα περνούσαν το ένα πίσω απ’ το άλλο ρίχνοντας τα φώτα τους πάνω μας».
Παρότι οι δρόμοι τους χώρισαν το 1990, η Νόνικα Γαληνέα δεν έπαψε ποτέ να μιλά με αγάπη για εκείνον.
«Είναι πολύ μεγάλη παρηγοριά για μένα που έχω τόσο στενή σχέση με την οικογένεια του λατρεμένου μου Αλέκου. Και επειδή γνωρίζω πολύ καλά πόσο λάτρευε την οικογένεια του, με φέρνει πάρα πολύ κοντά, του και αισθάνομαι ότι δεν χάνω επαφή μαζί του… Όσο και αν αυτό ακούγεται περίεργο», είχε πει, ενώ εξομολογούνταν: «Μου λείπει η σοφία του, το χιούμορ του. Δύο πράγματα στα οποία υποκλίνομαι. Δεν έχω γνωρίσει άλλον άνθρωπο με τόσο έντονα σπουδαία προσόντα, ποτέ».
Παντρεύτηκε τον Νίκο Μουτούση, νευρολόγο στην Ελλάδα, και έζησαν στο Παρίσι για 5 χρόνια όπου έκαναν τρία παιδιά: τις δίδυμες Αλεξία και Αριέττα (1957) και την Μαρία-Αμαλία (1961). Η Αριέττα και η Αμαλία Μουτούση είναι σήμερα σημαντικές ελληνίδες ηθοποιοί
Τα τελευταία χρόνια της ζωής της αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, χωρίς όμως να χάνει τη διακριτικότητα και την αξιοπρέπειά της. Έφυγε από τη ζωή στις 2 Ιουνίου 2023, λίγες ημέρες πριν συμπληρώσει τα 85 της χρόνια, σκορπίζοντας θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο.
Πίσω της άφησε και ένα συγκινητικό γράμμα με τις τελευταίες της επιθυμίες. Σε αυτό ζητούσε η αγαπημένη της φίλη Άννα Φόνσου να εκφωνήσει τον επικήδειό της, ενώ επιθυμούσε αντί στεφάνων τα χρήματα να δοθούν στο Σπίτι του Ηθοποιού.
Τρία χρόνια μετά τον θάνατό της, η Νόνικα Γαληνέα παραμένει μια σπουδαία μορφή του ελληνικού θεάτρου. Μια γυναίκα που υπηρέτησε με αφοσίωση την τέχνη, έζησε έναν μεγάλο έρωτα και άφησε πίσω της ένα αποτύπωμα που δύσκολα ξεχνιέται.
