Χάρης Σιανίδης για Γωγώ Μαστροκώστα μετά την κηδεία της: Ο Τραϊανός σου ήταν αριστούργημα και μαζί μ’ εσένα όλη η Ελλάδα δύναμή του

Λίγες ώρες μετά την κηδεία της Γωγώς Μαστροκώστα, ο Χάρης Σιανίδης σχολίασε τη στάση του συζύγου της, Τραϊανού Δέλλα, αλλά του κόσμου που βρέθηκε στο τελευταίο αντίο για να αποχαιρετίσει την πρώην γυμνάστρια και να στηρίξει την οικογένειά της.

Την Τετάρτη 27 Μαΐου, τελέστηκε στο Ελληνικό η εξόδιος ακολουθία για το πρώην μοντέλο που έφυγε από τη ζωή στα 56 της χρόνια, ενώ στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε  η ταφή της στον τόπο καταγωγής της, στο Μεσολόγγι. Ο PR Manager βρέθηκε από τους πρώτους στην εκκλησία για το τελευταίο αντίο, εκφράζοντας μέσω μίας ανάρτησης στα social media τα συναισθήματά του για την απώλεια της στενής του φίλης.

Μεταξύ άλλων, ο Χάρης Σιανίδης τόνισε ότι η επόμενη ημέρα μετά την κηδεία θα είναι δύσκολη για εκείνον, παρά το γεγονός ότι θα πρέπει να επιστρέψει στις επαγγελματικές του υποχρεώσεις. Όσο για τον Τραϊανό Δέλλα τον χαρακτήρισε «αριστούργημα» γράφοντας στη λεζάντα της δημοσίευσής του στο Instagram:  «Γωγώ μου, μόλις γύρισα από το χωριό χίλια κομμάτια κυριολεκτικά και μεταφορικά. Πέφτω για ύπνο, γιατί αύριο ξεκινάω πάλι δουλειά, ταξιδεύω και ξυπνάω νωρίς. Ήταν όλα τέλεια, όλα στην εντέλεια, όπως και ο γάμος, όπως και η βάφτιση της Βικτώριας, όπως και τα αυγουστιάτικα γενέθλιά σου. Όλοι και όλα για εσένα, αλλά χωρίς εσένα. Τα έβλεπες όλα, το ξέρω.  Αν έκανα κάποιο λάθος, συγχώρεσέ με Γωγούλα μου. Ναι, όντως, ο Τραϊανός σου ήταν αριστούργημα και μαζί μ’ εσένα όλη η Ελλάδα δύναμή του. Γωγώ, από αύριο όλοι επιστρέφουμε στις ζωές μας, αλλά ποτέ δεν θα είναι ξανά οι ίδιες».

Δείτε την ανάρτησή του

Η Γωγώ Μαστροκώστα άφησε την τελευταία της πνοή στον «Ευαγγελισμό» έπειτα από δύο εβδομάδες νοσηλείας. Η δυσάρεστη είδηση γνωστοποιήθηκε μέσω μίας συγκινητικής ανάρτησης που έκανε η κόρη της, Βικτώρια στα social media.

«Ξεκουράσου αγάπη μου, να είσαι σίγουρη ότι πάλι εσένα θα ερωτευόμουν»

Σε ιδιαίτερα φορτισμένο συναισθηματικά κλίμα τελέστηκε η εξόδιος ακολουθία για τη Γωγώ Μαστροκώστα, με τον επικήδειο λόγο του Τραϊανού Δέλλα να προκαλεί βαθιά συγκίνηση, καθώς αποχαιρέτισε τη σύζυγό του με λόγια αγάπης, αποκαλώντας τη μεταξύ άλλων «άγγελέ μου» και «μαχήτρια». Ο προπονητής, η κόρη τους Βικτώρια, συγγενείς και φίλοι είπαν το τελευταίο αντίο στην πρώην γυμνάστρια και μοντέλο, η οποία έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 56 ετών, έπειτα από μάχη με τον καρκίνο.

Ο Τραϊανός Δέλλας εκφώνησε πρώτος τον επικήδειο λόγο, αναφερόμενος με έντονη συγκίνηση στη δοκιμασία της συζύγου του και στη σχέση τους μέσα από τα χρόνια: «Άγγελέ μου, αγάπη μου, έτσι με φώναζες, έτσι με αποκαλούσες παντού, ο φύλακας άγγελός μου έκανες. Στα πεντηκοστά μου γενέθλια όταν έμεινα μόνος μου στο δωμάτιο του νοσοκομείου, όταν σε πήραν για τη εντατική λύθηκαν όλα ξαφνικά προς το μυαλό μου. Εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Εσύ ήρθες στη ζωή μου να μου μάθεις πράγματα. Έλεγα ότι έχω υπομονή και επιμονή, αλλά πόσο μικρός ήμουν μπροστά σου. Με τη δική σου υπομονή σε όλα αυτά που έχεις περάσει, πόσο επιμονή για να τα ξεπέρασες. Η ομορφιά και η λάμψη σου μόνο σε άγγελο παραπέμπουν. Και αυτό είναι μια ακόμη απόδειξη ότι εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Μου έριχνες στάχτη στα μάτια όλα αυτά τα χρόνια για να μην μπορώ να σε καταλάβω. Αλλά αυτή ξεπλύθηκε από τα δάκρυά μου, τις στιγμές που ήμουν μόνος στο δωμάτιο του νοσοκομείου. Για να μπορέσω να δω καθαρά την πραγματική σου μορφή και τα μαθήματα που μου έδινες».

Και συνέχισε: «Εγώ τις περισσότερες φορές σε φώναζα μωρό μου. Γιατί από την ημέρα που σε γνώρισα, το μόνο που ήθελα ήταν να σε προσέχω, να σε φροντίζω και να σε προστατεύω. Όπως κάνουν στα μωρά. Και η ανάγκη μου αυτή έγινε ακόμα μεγαλύτερη, όταν έφερε στον κόσμο το δικό μας μωρό. Τη Βικτώρια. Και έτσι είχα δύο μωρά, όπως έχω. Είχε τη δική του φροντίδα. Αλλά και όλα τα αποθέματα αγάπης που είχα για εσάς. Και ευτυχώς είναι αστείρευτο. Όλα αυτά τα χρόνια ζούσα μια ζωή όπως την φανταζόμουν. Παρά τις δυσκολίες που συναντήσαμε στον δρόμο μας. Είμαστε μαζί. Κρατώντας ο ένας τον άλλο. Στα εύκολα, στα δύσκολα και στα πολύ δύσκολα δεν σε εγκατέλειψα ποτέ. Ούτε στιγμή. Πάντα είσαι στο μυαλό μου και πάντα είναι προτεραιότητά μου. Γιατί είσαι το μωρό μου. Σε κάθε Τράι που φώναζες ήμουν εκεί. Μαζί σου. Έζησα τις πιο όμορφες και τις πιο δύσκολες στιγμές. Αλλά και αυτές ακόμα ήταν μαζί σου, με ένα χαμόγελο που όλα έσβηναν. Όλες οι όμορφες στιγμές θα γίνουν αναμνήσεις. Αλλά και οι πολύ δύσκολες μαθήματα».

Κλείνοντας ο Τραϊανός Δέλλας σημείωσε: «Μαθήματα θάρρους, αξιοπρέπειας, δύναμης ψυχής, καλοσύνης, στωικότητας, υπομονής και άλλων πολλών αρετών που έχεις μέσα σου. Τα σ’ αγαπώ που σου έχω πει είναι πολύ λίγα για αυτό που αισθανόμουν για εσένα. Το ευχαριστώ είναι πολύ μικρό για αυτά που μου έδωσες. Και η ευγνωμοσύνη μου στον Θεό που μου χάρισε έναν από τους αγγέλους του για συντροφιά μεγάλη. Άσχετα αν δεν κράτησε περισσότερο. Αγάπη μου, άγγελέ μου, κάθε φορά που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου, σου έλεγα, μην φοβάσαι, θα πάρω μια βαθιά ανάσα, θα βουτήξουμε και θα ξαναβγούμε στην επιφάνεια. Και βγήκαμε όλες τις φορές. Απλά αυτή τη φορά κολυμπούσαμε σε ωκεανό. Αλλά και πάλι σου είπα, μην φοβάσαι, εγώ είμαι δίπλα σου, εσύ μόνο κολύμπα και το έκανες. Όμως τα κύματα που μας χτυπούσαν ήταν κάθε φορά και πιο δυνατά. Και στο τελευταίο σε έχασα από δίπλα μου. Ξεκουράσου αγάπη μου γιατί κουράσεις πάρα πολύ. Και πέτα, πέτα ψηλά, μακριά από κάθε ασθένεια, μακριά από κάθε φθόνο, μακριά από κάθε μικρότητα αυτού του κόσμου. Αλλά όπου και να είσαι να ξέρεις, η αγάπη όλων μας θα σε φτάνει. Και ένα κομμάτι θέλω να πω, που αφιερώναμε ένας τον άλλον. Αν ήξερα που πήγαινα να μπλέξω και σε τι παιχνίδι άδικο να μπλέξω, αν ήξερα τι με περίμενε, να ήσουν σίγουρη. Να ήσουν σίγουρη ότι πάλι, πάλι, πάλι σε σένα θα ερχόμουν, πάλι και ξανά θα σε ερωτευόμουνα. Από την ίδια τη σκανδάλη δεν θα φοβόμουνα, πως για μια φορά και πάλι θα ξανασκοτωνόμουνα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ που είστε όλοι εδώ. Για να είστε εδώ όλοι κάτι σας έχει δώσει. Ένα χαμόγελο, μια συμβουλή, μια αγκαλιά. Μια στιγμή. Κρατήστε τις αυτές τις στιγμές. Να αγαπιέστε επειδή μπορείτε. Εμείς θέλαμε να αγαπηθούμε περισσότερο, να αγκαλιαστούμε περισσότερο, αλλά δυστυχώς δεν μπορούσαμε. Αυτό θα ήθελα να είναι ένα μήνυμα. Ήταν μια μαχήτριά, δεν λύγισε ποτέ. Και αισθάνομαι τόσο μικρός μπροστά της, σε αυτό που μας έχει μάθει, έχει μάθει την κόρη μας».

Ιωάννα Μαρίνου

28.05.2026, 10:54

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ