Η διακοπή των επαφών με τους ανθρώπους με τους οποίους μοιράστηκε το ίδιο σανίδι ή το ίδιο πλατό αποτελεί για την Υρώ Μανέ μια φυσική εξέλιξη των πραγμάτων, άρρηκτα συνδεδεμένη με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται το επάγγελμά της.
Κατά τη διάρκεια της φιλοξενίας της στην εκπομπή «Στούντιο 4», η ηθοποιός αναφέρθηκε ανοιχτά στις φιλίες στον καλλιτεχνικό χώρο, περιγράφοντας μια κοινή νοοτροπία που επικρατεί ανάμεσα στους συναδέλφους της.
«Δεν έχω επαφές με κανέναν απ’ όσους έχω δουλέψει, γιατί έτσι τα έχει φέρει η ζωή. Θα το έχετε ακούσει από πολλούς ηθοποιούς, έχουμε λίγο, να το πω έτσι, τσιγγάνικη αντιμετώπιση και νοοτροπία. Τελειώνουν οι δουλειές μας, τελειώνει ο κύκλος. Το έχω ξεχωρίσει: άλλο η δουλειά και άλλο η πραγματική ζωή».
Αυτός ο διαχωρισμός ανάμεσα στα επαγγελματικά και την προσωπική καθημερινότητα αντανακλάται και στα κίνητρα που είχε η ίδια όταν ξεκινούσε την πορεία της από τη σχολή του Θεάτρου Τέχνης.
Η φιλοδοξία για διάκριση και η ομαδική δουλειά
Όπως εξήγησε στη συνέχεια της συζήτησης, η αναγνωρισιμότητα που ήρθε μέσα από την τηλεόραση δεν ήταν ο πρωταρχικός της στόχος, καθώς η εστίασή της βρισκόταν πάντα στην ουσία της δουλειάς και στην ανάγκη της να ξεχωρίσει ποιοτικά.
«Όταν ξεκινούσα, είχα προσδοκίες με την έννοια ότι είχα βάλει κάποια όρια, που έλεγαν ότι δεν θέλω, πώς να στο πω, να φτάσω σε ένα σημείο και να μην έχω κατακτήσει αυτό που ας πούμε ονειρευόμουνα τότε, όταν ήμουνα ξέρω ‘γώ μαθήτρια στη σχολή του Θεάτρου Τέχνης. Δεν ήθελα να περάσει ο καιρός και να μην κάνω κάποια πράγματα που να έχουν μια δυναμική ωραία στον κόσμο. Και που δεν είναι θέμα αναγνωρισιμότητας μόνο αυτό, γιατί αυτό έτυχε, ήμασταν τυχερή γενιά με την τηλεόραση που μας πέτυχε εκείνη η περίοδος. Αλλά ήθελα να κάνω πράγματα, αν θέλεις η φιλοδοξία μου ήταν να ξεχωρίσω. Δεν το βρίσκω λάθος. Αυτό ήθελα. Ήθελα κι εγώ να ξεχωρίσω μέσα από τις δουλειές που κάνω. Δεν με ενδιέφερε σας λέω το αν θα γίνω γνωστή».
Η επιθυμία της αυτή για δημιουργία συνοδεύεται από υψηλές απαιτήσεις, αλλά και από μια ξεκάθαρη ιδεολογία γύρω από τη σημασία της συλλογικότητας.
«Με ενδιαφέρει πάρα πολύ η συλλογικότητα, με ενδιαφέρει πάρα πολύ η ομάδα. Με ενδιαφέρει πάρα πολύ να περνάς καλά εσύ, γιατί έτσι περνάω καλά κι εγώ. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου να είναι αδικημένος ο διπλανός μου. Αυτό είναι στάση ζωής όμως, είναι ιδεολογία, είναι άποψη. Να είναι αδικημένος ο διπλανός μου κι εγώ να είμαι οκέι και να είμαι όλα καλά; Αυτά δεν με ενδιαφέρουν, είναι από μένα πολύ μακριά. Σαν ψυχοσύνθεση αλλά και σαν αντίληψη», σημείωσε χαρακτηριστικά η Υρώ Μανέ στη συνέντευξη.
Όσον αφορά το αν θεωρείται εύκολη συνεργάτιδα, η ίδια διευκρίνισε τη σημασία που δίνει στο τελικό αποτέλεσμα:
«Τώρα το αν είμαι καλή ή με αγαπάνε, εντάξει, εγώ νιώθω και την αγάπη των συναδέλφων μου και των ανθρώπων που συνεργάζομαι. Αν εννοείς «εύκολη» με την έννοια του απαιτητικού, είμαι απαιτητική στις δουλειές μου. Δηλαδή τουλάχιστον στις δουλειές που ξεκινάω να κάνω εγώ, γιατί είχα την τύχη να κάνω κι αυτό το πράγμα… Αλλά το να πω ότι «εντάξει, τα αφήνω έτσι όλα, και ό,τι έρθει», όχι, δεν είμαι έτσι, σαν άνθρωπος και στη δουλειά… Στη δουλειά σίγουρα πρέπει να δίνεις τη βαρύτητα που της πρέπει. Ούτε παραπάνω, ούτε λιγότερη. Μόνο έτσι θα σου βγει».
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
