Η καθημερινή συνήθεια που «φρενάρει» τη νόσο Πάρκινσον – Πώς θα έχετε τα μέγιστα οφέλη
FITNESS
Νέα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι η τακτική άσκηση μπορεί να συμβάλει στη μείωση της φλεγμονής στον εγκέφαλο, επιβαδύνοντας σημαντικά την εξέλιξη της νόσου Πάρκινσον
Μέχρι σήμερα, η νόσος Πάρκινσον παραμένει μια ανίατη ασθένεια. Για το λόγο αυτό, επιστήμονες και γιατροί συνεχίζουν να αναζητούν τρόπους να επιβραδύνουν την εξέλιξή της και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των ασθενών. Όλο και περισσότερες έρευνες υποδεικνύουν μια εκπληκτικά προσιτή και ισχυρή παρέμβαση: Την άσκηση.
«Η άσκηση μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από απλώς ευεργετική για την υγεία – μπορεί πραγματικά να βοηθήσει στην επιβράδυνση της νόσου Πάρκινσον», εξηγεί ο Merrill Landers, από τη Σχολή Ολοκληρωμένων Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου της Νεβάδα. Σύμφωνα με τον ίδιο, η σωματική δραστηριότητα μειώνει τη φλεγμονή του εγκεφάλου, βασικό παράγοντα που υποκρύπτει τη νόσο.
Η νόσος Πάρκινσον είναι μια προοδευτική νευρολογική διαταραχή, που εμφανίζεται συνήθως μεταξύ 55 και 65 ετών. Επηρεάζει πολλαπλές πτυχές της καθημερινότητας, συμπεριλαμβανομένης της κίνησης, του ύπνου, της γνωστικής λειτουργίας, ακόμη και του ελέγχου της ουροδόχου κύστης. Τα πρώιμα προειδοποιητικά σημάδια μπορεί να είναι διακριτικά -ένα ελαφρύ τρέμουλο, επιβραδυμένη κίνηση ή μειωμένη όσφρηση- αλλά συχνά σηματοδοτούν βαθύτερες νευρολογικές αλλαγές.
Στην ουσία, η νόσος διαταράσσει την παραγωγή ντοπαμίνης στον εγκέφαλο, ενός νευροδιαβιβαστή απαραίτητου για τον συντονισμό της κίνησης. Όταν εμφανίζονται πιο ορατά κινητικά συμπτώματα, τα άτομα μπορεί να έχουν ήδη χάσει έως και το 70% των νευρώνων που παράγουν ντοπαμίνη.
Γιατί η άσκηση έχει σημασία
Ο δρ. Landers περι- την άσκηση ως «λίπασμα για τον εγκέφαλο» – διεγείρει την παραγωγή του νευροτροφικού παράγοντα, μιας πρωτεΐνης που υποστηρίζει την επιβίωση και την ανάπτυξη των νευρώνων. Ταυτόχρονα, συμβάλλει στη ρύθμιση της φλεγμονής σε ολόκληρο το σώμα.
Ενώ η φλεγμονή διαδραματίζει ζωτικό ρόλο στην ανοσολογική άμυνα, η υπερβολική φλεγμονή μπορεί να βλάψει τον υγιή ιστό και να επιταχύνει την απώλεια νευρώνων. Η τακτική αερόβια άσκηση βοηθά στην αντιμετώπιση αυτής της διαδικασίας, μειώνοντας τη φλεγμονώδη κατάσταση του σώματος.
Έρευνες υποδεικνύουν ότι η μέτρια, παρατεταμένη αερόβια δραστηριότητα -όπως το περπάτημα, η ποδηλασία ή ο χορός- μπορεί να προσφέρει τα μεγαλύτερα οφέλη. Η βέλτιστη ένταση περιγράφεται συχνά ως απαιτητική, αλλά διαχειρίσιμη: Αρκετή για να μιλάτε με σύντομες προτάσεις, αλλά όχι για να διατηρείτε άνετα μια πλήρη συνομιλία. Αυτό αντιστοιχεί συνήθως στο 60–75% του μέγιστου καρδιακού ρυθμού. «Αν η άσκηση είναι πολύ έντονη, δεν θα μπορείτε να τη διατηρήσετε για αρκετό χρόνο, ώστε να αποκομίσετε το πλήρες όφελος», σημειώνει ο δρ. Landers. «Η σωστή ένταση είναι το κλειδί».
Πέρα από την παραδοσιακή αερόβια άσκηση, άλλες μορφές κίνησης δείχνουν επίσης σημαντικά οφέλη. Ο Brach Poston, καθηγητής κινησιολογίας και διατροφικών επιστημών, επισημαίνει τα οφέλη της ενδυνάμωσης, των διαλειμματικών προπονήσεων, ακόμη και της πυγμαχίας. «Η πυγμαχία περιλαμβάνει σύνθετες κινήσεις, ισορροπία και συντονισμό», εξηγεί. «Συνδυάζει την αερόβια άσκηση με τη διαλειμματική προπόνηση, γεγονός που την καθιστά ιδιαίτερα αποτελεσματική για την ενεργοποίηση τόσο του σώματος, όσο και του εγκεφάλου».
Καθώς τα συμπτώματα εξελίσσονται, σε πολλούς ασθενείς συνταγογραφείται η λεβοντόπα, ένα φάρμακο που βοηθά στην αποκατάσταση των επιπέδων ντοπαμίνης. Αν και αποτελεσματική, η θεραπεία αυτή δεν αναστέλλει την εξέλιξη της νόσου, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία συμπληρωματικών προσεγγίσεων, όπως η άσκηση.
Μερικά βασικά στοιχεία για τη νόσο Πάρκινσον
➤Οι περισσότερες διαγνώσεις γίνονται μεταξύ 55 και 65 ετών
➤Περίπου το 1% των ατόμων άνω των 60 ετών πάσχει από τη νόσο
➤Περίπου το 10–20% των περιπτώσεων είναι πρώιμης εμφάνισης (πριν από την ηλικία των 50 ετών)
Η νόσος Πάρκινσον συχνά ξεκινά με μη κινητικά συμπτώματα, που εμφανίζονται χρόνια πριν από τη διάγνωση, όπως απώλεια όσφρησης, δυσκοιλιότητα, διαταραχές ύπνου (ιδίως κατά τη φάση REM), κατάθλιψη και κόπωση. Αξίζει να σημειωθεί ότι έως και το 96% των ατόμων που έχουν διαγνωστεί πρόσφατα αναφέρουν αλλαγές στην όσφρησή τους. Αυτά τα πρώιμα προειδοποιητικά σημάδια μπορούν να προσφέρουν ένα κρίσιμο χρονικό περιθώριο για έγκαιρη παρέμβαση.
Μια στροφή προς την προληπτική φροντίδα
Ενώ η νόσος Πάρκινσον παραμένει ανίατη, τα ευρήματα για τα οφέλη της άσκησης προσφέρουν ελπίδα. Ενσωματώνοντας την τακτική σωματική δραστηριότητα στις καθημερινές τους ρουτίνες, οι ασθενείς μπορούν όχι μόνο να βελτιώσουν τη γενική τους υγεία, αλλά και να επηρεάσουν την πορεία της ίδιας της νόσου. Καθώς η επιστήμη συνεχίζει να διερευνά τρόπους πρόληψης και θεραπείας, ένα πράγμα καθίσταται σαφές: Η κίνηση δεν είναι απλώς ευεργετική, αλλά και απαραίτητη.
Διαβάστε επίσης
Ιαπωνία: Εγκρίθηκε για πρώτη φορά στον κόσμο θεραπεία με βλαστοκύτταρα για τη νόσο Πάρκινσον
Νόσος Πάρκινσον: 4 παράξενα συμπτώματα που εμφανίζονται ακόμη και 20 χρόνια πριν
Νόσος Πάρκινσον: Ακόμη μία έρευνα δείχνει ότι η νόσος «ξεκινά» από το έντερο
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
