Η Νένα Μεντή κάθισε στον καναπέ του Στούντιο 4 το απόγευμα της Τρίτης, για μια συζήτηση εφ’ όλης της ύλης με τη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο. Μετά την προβολή ενός αφιερωματικού βίντεο, στο οποίο συμπεριλήφθηκαν και σκηνές από τις Τρεις Χάριτες, το κλίμα ήταν ιδιαίτερα φορτισμένο λόγω των απωλειών των ηθοποιών.
“Πρέπει να σε προσέχουμε σαν μπιμπελό”, είπε δακρυσμένη η Νάνσυ Ζαμπέτογλου. Τότε η Νένα Μεντή απάντησε: «Παιδιά, είναι πολύ μικρή η ζωή. Δηλαδή, σας λέω κάτι επειδή είστε νέοι. Από τα εξήντα μου μέχρι σήμερα, πέρασε σαν μια ανάσα η ζωή. Με δύσκολα πράγματα, με επικίνδυνα πράγματα, με κούραση μεγάλη, με αγωνία για τη ζωή ανθρώπων δικών μου. Είναι το τίποτα. Και βλέπεις τώρα εδώ, ένα τέταρτο πόσο ήταν αυτό και λες… “Πότε έχουν γίνει όλα αυτά;”. Αυτά θέλουνε χρόνια. Αλλά δεν μένει τίποτα, παιδιά. Δεν μένει τίποτα».
Στη συνέχεια, όταν ρωτήθηκε για την Άννα Παναγιωτοπούλου, η Νένα Μεντή ανέφερε τα εξής: «Κοιτάξτε… η Άννα, πέρα απ’ την προσωπική μας σχέση, που δεν ταιριάζαμε αλλά αγαπιόμαστε, και αλληλοεκτιμιόμαστε. Δεν ταιριάζαμε σαν άνθρωποι. Δεν ήταν ποτέ φίλη μου, φίλη μου η Άννα. Ήταν μια αγαπημένη μου συνάδελφος. Κατάλαβες; Δεν ήταν η φίλη μου. Είχε άλλα μυαλά απ’ τα δικά μου, τελείως. Άλλους χρόνους, άλλους ρυθμούς, άλλο χιούμορ. Όμως έχω κάνει τις περισσότερες δουλειές στο θέατρο με την Άννα. Ήταν και οι Τρεις Χάριτες που μας ενώσανε πολύ. Περάσαμε τρία χρόνια πάρα πολύ καλά, χωρίς καμία ένταση, ας πούμε, ρε παιδί μου. Δηλαδή μια δύσκολη δουλειά, μαζί με θέατρο. Έτσι, κάθε μέρα γύρισμα. Κάθε μέρα γύρισμα.
Δεν είχαμε ποτέ καβγάδες. Με τη Μίνα Αδαμάκη κάτι είχαμε λίγο… ασήμαντα. Ασήμαντα. Αλλά εγώ με την Άννα ποτέ. Πήγαμε περιοδείες, γυρνάγαμε νύχτα με το τρένο, γιατί δεν μπαίναμε σε αεροπλάνο και οι δύο, για να γυρίσουμε το πρωί Χάριτες. Δηλαδή, και δύσκολα. Με παιδιά, μικρά. Και το δικό μου, και της Άννας. Ε… τα πήγα πάντα πάρα πολύ καλά. Και όπου έκανα εγώ μια στραβή, γιατί η Άννα ήταν πολύ πιο διακριτική από μένα, της ζητούσα συγγνώμη. Και της έλεγα «Αννούλα μου, δεν αφορούσε εσένα, έκανα εγώ ένα σχόλιο». Και τα περάσαμε από κει πέρα.
Η Άννα Παναγιωτοπούλου είχε ανασφάλειες και στη δουλειά. Συνήθως αυτοί με το μεγάλο ταλέντο έχουν ανασφάλειες.
