Το περιβαλλοντικό στρες που υφίσταται ο οργανισμός μας από την κλιματική αλλαγή μπορείς να επηρεάσει όχι μόνο εμάς, αλλά ακόμη τρεις γενιές.
Η κλιματική αλλαγή έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζει την υγεία μας, μέσω των ακραίων αλλαγών στις θερμοκρασίας στις εποχές. Μια νέα μελέτη δείχνει ότι αυτές οι επιπτώσεις δεν επηρεάζουν μόνο εμάς, αλλά και τους απογόνους μας, μέσω τους στρες που αλλάζει τα γονίδιά μας.
Οι αλλαγές στην ανάπτυξη των ζώων που προκαλούνται από την κλιματική αλλαγή επιμένουν γενιές μετά το αρχικό συμβάν, όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές.
Η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη λόγω της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής αποτελεί μια σημαντική εξελικτική πρόκληση για πολλούς πληθυσμούς. Οι υψηλότερες μέσες θερμοκρασίες και τα ολοένα και πιο συχνά ακραία φαινόμενα, όπως οι καύσωνες, δημιουργούν συνθήκες έντονου στρες που μπορούν να λειτουργήσουν ως ισχυροί παράγοντες εξέλιξης.
Στη συγκεκριμένη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Molecular Biology and Evolution», οι επιστήμονες πραγματοποίησαν εργαστηριακά πειράματα σε θηλυκές φρουτόμυγες που συλλέχθηκαν από την Ισπανία και τη Φινλανδία, προκειμένου να συγκρίνουν αποκρίσεις σε ξηρά και ψυχρά κλίματα.
Εξέτασαν την έκφραση γονιδίων και τις ρυθμιστικές αποκρίσεις σε συνθήκες θερμικού σοκ, καθώς και τις επιπτώσεις στην επιβίωση και τον χρόνο ανάπτυξης των απογόνων τους. Παράλληλα, κατέγραψαν τα ίδια χαρακτηριστικά σε επόμενες γενιές, ώστε να διερευνήσουν τη διαγενεακή κληρονομικότητα.
Δείτε επίσης: Ενιαία Υγεία: Η «ασπίδα» της Ελλάδας απέναντι σε πανδημίες, κλιματική κρίση και μικροβιακή αντοχή
Τα αποτελέσματα έδειξαν έντονες γονιδιακές αποκρίσεις στο θερμικό στρες και στους δύο πληθυσμούς, ωστόσο η ρύθμιση ήταν λιγότερο αποτελεσματική στον πληθυσμό από το ψυχρό περιβάλλον. Το θερμικό σοκ επηρέασε αρνητικά την επιβίωση και την ανάπτυξη της πρώτης γενιάς απογόνων (αυγά που γεννήθηκαν εντός δύο ημερών από το θερμικό σοκ) και στις δύο περιπτώσεις.
Ωστόσο, στον πληθυσμό από το ξηρό κλίμα, οι μεταγενέστερες ομάδες απογόνων (αυγά που γεννήθηκαν περισσότερες από δύο ημέρες μετά το θερμικό σοκ) παρουσίασαν ταχύτερη ανάπτυξη σε σύγκριση με τις ομάδες ελέγχου, υποδηλώνοντας μια πιθανώς ευνοϊκή φυσιολογική ανταπόκριση.
Ορισμένες επιδράσεις του θερμικού στρες στην έκφραση των γονιδίων διατηρήθηκαν έως και τρεις γενιές αργότερα, ιδιαίτερα στον πληθυσμό από το ξηρό περιβάλλον. Το εύρημα αυτό, σε συνδυασμό με τον εντοπισμό γενετικών παραλλαγών στον πληθυσμό του ξηρού κλίματος που σχετίζονται με αλλαγές στην έκφραση γονιδίων, προσφέρει σημαντικές ενδείξεις για το πώς το περιβαλλοντικό στρες μπορεί να επηρεάσει την εξελικτική διαδικασία.
Φωτογραφία iStock
