Η εξατομικευμένη ιατρική αλλάζει το τοπίο στην θεραπεία του καρκίνου – Τα σημαντικότερα δεδομένα

Date:

Οι Αλεξάνδρα Σταυροπούλου και Θάνος Δημόπουλος γράφουν για την εξατομικευμένη ιατρική και τον ρόλο της στην θεραπεία για τον καρκίνο.

Η εξατομικευμένη ιατρική αποτελεί μία από τις πιο δυναμικές εξελίξεις στη σύγχρονη ογκολογία, καθώς επιδιώκει να προσαρμόσει τη θεραπεία στις γενετικές και βιολογικές ιδιαιτερότητες κάθε ασθενούς με καρκίνο.

Αντί για μια «θεραπεία για όλους», η προσέγγιση αυτή βασίζεται στην κατανόηση των μοριακών μηχανισμών που οδηγούν στην ανάπτυξη και εξέλιξη του καρκίνου, με στόχο πιο αποτελεσματικές θεραπείες και λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες.

Η Αλεξάνδρα Σταυροπούλου (Βιολόγος) και ο Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής, τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ),  παραθέτουν τα σημαντικότερα δεδομένα.

Σε πρώιμο στάδιο η εξατομικευμένη ιατρική

Τα τελευταία δέκα χρόνια, η πρόοδος στον τομέα της γονιδιωματικής υπήρξε εντυπωσιακή. Από την ανάλυση λίγων μόνο γονιδίων, η κλινική πράξη έχει περάσει στη χρήση εκτεταμένων πάνελ εκατοντάδων γονιδίων, ενώ τεχνολογίες όπως η αλληλούχιση ολόκληρου του εξώματος ή του γονιδιώματος διερευνώνται όλο και περισσότερο.

Παράλληλα, η επιστημονική κοινότητα έχει προχωρήσει από την απλή αναγνώριση γενετικών μεταλλάξεων-οδηγών του καρκίνου στην ανάπτυξη και έγκριση στοχευμένων φαρμάκων για συγκεκριμένες μοριακές αλλοιώσεις.

Σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της εξατομικευμένης θεραπείας έχουν διαδραματίσει και οι λεγόμενες «basket trials», κλινικές δοκιμές που βασίζονται στο μοριακό προφίλ του όγκου και όχι στο όργανο προέλευσης. Επιπλέον, έχουν εγκριθεί θεραπείες με «ογκολογικά ανεξάρτητο» χαρακτήρα, οι οποίες μπορούν να χορηγηθούν σε ασθενείς με διαφορετικούς τύπους καρκίνου, εφόσον φέρουν την ίδια γενετική αλλοίωση. Παρ’ όλα αυτά, η εξατομικευμένη ογκολογία βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο και αναμένεται να γίνει πολύ πιο αποτελεσματική τα επόμενα χρόνια.

Ένα από τα βασικά διδάγματα της μέχρι τώρα εμπειρίας είναι ότι οι μονοθεραπείες σπάνια προσφέρουν μακροχρόνια αποτελέσματα, ακόμη και όταν στοχεύουν σε έναν βασικό μοριακό «οδηγό» του καρκίνου. Έτσι, η έρευνα στρέφεται ολοένα και περισσότερο στην κατανόηση των μηχανισμών αντοχής στις θεραπείες και στην ανακάλυψη βιοδεικτών που προβλέπουν ποιοι ασθενείς θα ωφεληθούν περισσότερο. Η γνώση αυτή ανοίγει τον δρόμο για ορθολογικούς συνδυασμούς φαρμάκων που θα μπορούσαν να προσφέρουν πιο διαρκή οφέλη.

Διαβάστε επίσης: Καρκίνος: Νέα εποχή στη θεραπεία – Πρώτα τα φάρμακα και μετά το χειρουργείο

«Ελπιδοφόρο» το μέλλον της εξατομικευμένης θεραπείας

Καθώς ο όγκος των διαθέσιμων δεδομένων αυξάνεται ραγδαία, καθίσταται απαραίτητη η ύπαρξη συστημάτων υποστήριξης αποφάσεων για τους γιατρούς. Πλαίσια αξιολόγησης της πληροφορίας από τις γονιδιωματικές εξετάσεις, βάσεις δεδομένων που συνδέουν γενετικές αλλοιώσεις με διαθέσιμες θεραπείες και κλινικές δοκιμές, καθώς και μοριακά ογκολογικά συμβούλια, συμβάλλουν στο να μεταφραστεί η επιστημονική γνώση σε πραγματικό όφελος για τον ασθενή.

Ιδιαίτερη αισιοδοξία προκαλούν οι νέες στρατηγικές βιοδεικτών, ειδικά για δύσκολα αντιμετωπίσιμους καρκίνους. Η διεύρυνση των θεραπευτικών επιλογών για μεταλλάξεις σε γονίδια όπως το KRAS, που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν «μη στοχεύσιμες», αναμένεται να ωφελήσει μεγάλο αριθμό ασθενών. Παράλληλα, νέες κατηγορίες φαρμάκων που στοχεύουν την επιφάνεια των καρκινικών κυττάρων —όπως τα συζεύγματα αντισώματος-φαρμάκου, τα διειδικά αντισώματα και οι θεραπείες CAR T— έχουν ήδη μεταμορφώσει την πρόγνωση ορισμένων νοσημάτων.

Η επόμενη φάση της εξατομικευμένης ογκολογίας αναμένεται να βασιστεί σε ακόμη πιο σύνθετες αναλύσεις, όπως RNA πάνελ, πρωτεομική και προηγμένες τεχνικές ανοσοϊστοχημείας, καθώς και σε νέους τρόπους εξατομίκευσης της ανοσοθεραπείας. Ωστόσο, μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις παραμένει η σωστή κλινική εφαρμογή: ποια εξέταση πρέπει να γίνεται, πώς ερμηνεύονται τα αποτελέσματα και πώς ενημερώνεται ο ασθενής για όλες τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές, τόσο σε τοπικό όσο και σε διεθνές επίπεδο.

Το μέλλον της εξατομικευμένης θεραπείας του καρκίνου διαγράφεται ιδιαίτερα ελπιδοφόρο. Η αναμενόμενη έκρηξη νέων στοχευμένων θεραπειών, η εξέλιξη των μοριακών διαγνωστικών τεχνολογιών και η καλύτερη ενοποίηση δεδομένων μέσα από συνεργασίες μεταξύ ιδρυμάτων και φαρμακευτικής βιομηχανίας αναμένεται να αλλάξουν ριζικά το τοπίο.

Δείτε επίσης: Καρκίνος: Όταν η παραπληροφόρηση εμποδίζει τη θεραπεία

Η αξιοποίηση εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης, τόσο για την επιστημονική ανακάλυψη όσο και για την υποστήριξη κλινικών αποφάσεων, μπορεί να επιτρέψει στο σύστημα υγείας να «μαθαίνει» από κάθε ασθενή και να προσφέρει όλο και πιο στοχευμένες και αποτελεσματικές θεραπείες.

Φωτογραφία iStock

Share post:

Subscribe

Popular

More like this
Related

Κήλες: Σχεδόν 1 στους 10 θα εμφανίσει κάποια μορφή – Πώς αλλάζει η χειρουργική αντιμετώπισή τους

Οι κήλες αποτελούν μία από τις πιο συχνές χειρουργικές παθήσεις, καθώς εκτιμάται ότι επηρεάζουν το 5% έως 8% του πληθυσμού, ενώ σχεδόν ένας στους δέκα ανθρώπους θα εμφανίσει κάποια μορφή κατά τη διάρκεια της ζωής του. Συχνότερη είναι η βουβωνοκήλη, που αντιστοιχεί περίπου στο 75% των περιστατικών, ενώ ακολουθούν οι ομφαλοκήλες, οι επιγαστρικές και οι

Η ανοσοθεραπεία πριν από την εγχείρηση «φρενάρει» τον καρκίνο του εντέρου

Κανένας από τους ασθενείς που υποβλήθηκαν στη θεραπεία δεν έχει υποτροπιάσει 33 μήνες αργότερα. Ελπίδες για καλύτερη αντιμετώπιση του καρκίνου του παχέος εντέρου δίνει ένα νέο θεραπευτικό σχήμα, κατά το οποίο οι ασθενείς υποβάλλονται σε ανοσοθεραπεία πριν υποβληθούν στην χειρουργική αφαίρεση του όγκου τους. Η ανοσοθεραπεία συνίσταται στην χορήγηση φαρμάκων, τα οποία «εκπαιδεύουν» το ανοσοποιητικό

Καρκίνος του όρχεος: Πώς εκδηλώνεται, ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου και η θεραπεία

Ο μήνας Απρίλιος έχει καθιερωθεί διεθνώς ως μήνας ευαισθητοποίησης για τον καρκίνο του όρχεος, μία ιδιαίτερη ογκολογική οντότητα με υψηλή ιασιμότητα. Ο καρκίνος του όρχεος είναι μία κακοήθη νεοπλασία με ιδιαίτερη επιδημιολογική σημασία, καθώς αποτελεί το συχνότερο συμπαγές νεόπλασμα σε άνδρες ηλικίας 15–40 ετών. Παρά τη χαμηλή συνολική επίπτωση, η νόσος χαρακτηρίζεται από εξαιρετικά υψηλά

Ύπνος στη διάρκεια της ημέρας: Πότε και σε ποιους είναι σήμα κινδύνου

Το 20% έως 60% των ηλικιωμένων κοιμούνται στη διάρκεια της ημέρας, αλλά έχει σημασία το πότε και το πόσο. Ο παρατεταμένος ύπνος στη διάρκεια της ημέρας ενδέχεται να αποτελεί προειδοποιητική ένδειξη για υποκείμενα προβλήματα υγείας, αναφέρουν επιστήμονες από τη Βοστώνη. Αν και ένας σύντομος ύπνος την ημέρα μπορεί να είναι αναζωογονητικός, προγενέστερες μελέτες έχουν δείξει

Μεταμόσχευση ήπατος: Ασθενείς έκοψαν τα φάρμακα κατά της απόρριψης χάρη σε νέα θεραπεία

Ο ένας στους τρεις που υποβλήθηκαν σε αυτήν ζουν εδώ και τουλάχιστον 3 χρόνια χωρίς φάρμακα. Ασθενείς στις ΗΠΑ που υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση ήπατος κατόρθωσαν να κόψουν τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, χάρη σε μία νέα, ερευνητική (πειραματική) θεραπεία. Τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα χορηγούνται στους μεταμοσχευθέντες για να εμποδίσουν τον οργανισμό τους να απορρίψει το σωτήριο μόσχευμα. Τρεις

«Ορμόνες της χαράς» και πώς να τις ενεργοποιήσετε φυσικά

Τι πυροδοτεί τις ορμόνες της χαράς, πώς επηρεάζουν τη διάθεση και την ευεξία και πόσο διαρκεί η «φυσική ευφορία»; Όλοι μας καθημερινά ενεργοποιούμε τις «ορμόνες της χαράς» χωρίς καν να το συνειδητοποιούμε. Άλλοι κυνηγούν την ευφορία μέσα από τη  σωματική άσκηση, οι φίλοι γελούν με ένα αστείο ή μια κοινή ανάμνηση, ζευγάρια έρχονται πιο κοντά μέσα από

Μακροζωία: Μόλις 2 λεπτά την ημέρα από αυτό το είδος άσκησης, μπορούν να παρατείνουν τη ζωή

Ακόμη και λίγες στιγμές καθημερινού «λαχανιάσματος» μπορούν να μεταμορφώσουν την υγεία σας και να ενισχύσουν σημαντικά τη διάρκεια ζωής. Μια νέα  προσέγγιση σχετικά με την άσκηση στη ζωή μας, αποδεικνύει ότι η υγεία  και η μακροζωία, δεν απαιτούν απαραίτητα πολύ χρόνο εξαντλητικής προπόνησης στα γυμναστήρια. Φαίνεται ότι οι σύντομες «εκρήξεις» έντονης κίνησης , μέσα στις καθημερινές

Οστεοπόρωση: 1 στις 3 γυναίκες άνω των 50 ετών θα υποστεί κάταγμα σύμφωνα με μελέτες – Πώς να το προλάβετε

Η μέτρηση οστικής πυκνότητας αποτελεί το πιο αξιόπιστο εργαλείο για την έγκαιρη διάγνωση και πρόληψή της Η οστεοπόρωση είναι μια «σιωπηλή» πάθηση που συχνά δεν εμφανίζει κανένα σύμπτωμα μέχρι να συμβεί κάποιο κάταγμα. Εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως επηρεάζονται από τη νόσο, με τις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση να αποτελούν την ομάδα με τον μεγαλύτερο κίνδυνο. Η

ECDC: Ραγδαία αύξηση σε κοκκύτη, σοβαρή πνευμονιοκοκκική νόσο – Βαρύ το τίμημα του μη εμβολιασμού

Αυξάνονται τα λοιμώδη νοσήματα, ανάμεσά τους και οι επικίνδυνες λοιμώξεις από πνευμονιόκοκκο. Βαρύ τίμημα στην δυσπιστία για τα εμβόλια πληρώνει η Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς αυξάνονται ραγδαία επικίνδυνα λοιμώδη νοσήματα που θα μπορούσαν να αποφευχθούν με εμβολιασμούς. Μάλιστα το πρόβλημα δεν αφορά μόνον τα παιδιά, αλλά και τους ενήλικες, δεδομένου ότι κάθε ηλικία έχει τις δικές

Ύπνος: H αποφρακτική άπνοια βλάπτει τους μυς, διαπιστώνει νέα μελέτη

Οι ερευνητές ζητούν την τακτική αξιολόγηση της οστικής πυκνότητας για ασθενείς με αποφρακτική υπνική άπνοια, με στόχο την έγκαιρη διάγνωση. Περίπου το 30% του ενήλικου πληθυσμού πάσχει από αποφρακτική υπνική άπνοια. Κατά τη διάρκεια του ύπνου, οι ανώτεροι αεραγωγοί «μπλοκάρουν», προκαλώντας παύσεις της αναπνοής, μειώσεις στα επίπεδα οξυγόνου και διαταραχές του ύπνου. Πέρα από τις

Η αναιμία αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης Αλτσχάιμερ – Τι έδειξε έρευνα σε άνδρες και γυναίκες

Η έλλειψη σιδήρου - η οποία οδηγεί σε αναιμία - θα μπορούσε να αυξήσει τον κίνδυνο άνοιας και να επιταχύνει την εμφάνιση συμπτωμάτων, σύμφωνα με νέα έρευνα. Η αναιμία είναι μια συχνή πάθηση στην τρίτη ηλικία, που επηρεάζει περίπου το 10% των ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω στις ΗΠΑ, με τη συχνότητα εμφάνισης να

Ηπατική ίνωση: Παχυσαρκία, διαβήτης και αλκοόλ οι σημαντικότεροι παράγοντες κινδύνου

Η ηπατική ίνωση είναι μια κατάσταση με μεγάλη σημασία για τη δημόσια υγεία, καθώς εξελίσσεται αθόρυβα, επισημαίνουν οι ειδικοί. Η ηπατική ίνωση είναι η δημιουργία ουλώδους ιστού στο ήπαρ, ύστερα από χρόνια επιβάρυνσης. Το ανησυχητικό είναι ότι αυτή η διαδικασία μπορεί να προχωρά για πολλά χρόνια χωρίς έντονα συμπτώματα, καθιστώντας την μια «αθέατη» απειλή για