Μπορεί το «σπάσιμο» των δακτύλων -όταν πιέζουμε τις αρθρώσεις μας για να κάνουν «κρακ»- να προκαλεί οστεοαρθρίτιδα;
Σήμφωνα με την Kimme Hyrich, ρευματολόγο και καθηγήτρια επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, αυτή την απορία, μήπως το «σπάσιμο» των δαχτύλων μπορεί να προκαλεί αρθρίτιδα, την έχουν πολλοί. Και δεν είναι περίεργο, αν λάβει κανείς υπόψη πως έως και το 54% των ανθρώπων παίζει συχνά με τις αρθρώσεις του, προκαλώντας αυτούς τους χαρακτηριστικούς, σαν σπάσιμο, ήχους.
Όπως εξηγεί η κ. Hyrich, η άρθρωση είναι ένας πολύ στενός χώρος όπου υπάρχει λίγο υγρό. Όταν οι άνθρωποι «σπάνε» τις αρθρώσεις τους, διευρύνουν πολύ προσωρινά τον χώρο αυτό. «Η πίεση πέφτει και το αέριο που είναι διαλυμένο σε αυτό το υγρό σχηματίζει φυσαλίδες – και είναι το σκάσιμο αυτών των φυσαλίδων που προκαλεί τον ήχο», εξηγεί.
Η αρθρίτιδα για την οποία οι άνθρωποι τείνουν να ανησυχούν είναι η οστεοαρθρίτιδα – η πιο κοινή μορφή. Είναι μια επώδυνη κατάσταση που προκαλεί πρήξιμο και δυσκαμψία στις αρθρώσεις και γίνεται πιο συχνή όσο μεγαλώνουμε.
«Δεν κατανοούμε πλήρως την αιτία», λέει η Hyrich, «αλλά μεγάλο ρόλο παίζουν τα γονίδια. Ο τραυματισμός των αρθρώσεων αποτελεί επίσης παράγοντα κινδύνου», προσθέτει.
Πιθανώς να είναι αυτή η συσχέτιση με τον τραυματισμό που τροφοδοτεί τις ανησυχίες σχετικά με το «κρακ» στις αρθρώσεις. «Οι άνθρωποι ανησυχούν πιθανότατα ότι προκαλούν ζημιά στην άρθρωση», λέει.
Αλλά υπάρχει πραγματική βλάβη; Σύμφωνα με τη Hyrich, τα στοιχεία λένε «όχι».
«Οι ερευνητές εξέτασαν ανθρώπους με και χωρίς αρθρίτιδα και τους ρώτησαν αν «έσπαγαν» τις αρθρώσεις τους – δεν υπήρχε καμία διαφορά. Άλλοι έχουν συγκρίνει ανθρώπους που σπάνε τις αρθρώσεις τους με άλλους που δεν το κάνουν χρησιμοποιώντας ακτίνες Χ – και πάλι καμία διαφορά», τονίζει.
Ίσως το πιο διάσημο παράδειγμα είναι ένας Αμερικανός γιατρός ο οποίος, στην προσπάθειά του να αποδείξει ότι η μητέρα του δεν είχε δίκιο, έσπαγε τις αρθρώσεις μόνο στο ένα χέρι κάθε μέρα για πάνω από 60 χρόνια. Όταν τελικά αξιολόγησε και τα δύο χέρια, δεν υπήρχαν σημάδια αρθρίτιδας σε κανένα από αυτά.
Ποια είδη τραυμάτων, λοιπόν, αυξάνουν τον κίνδυνο οστεοαρθρίτιδας;
«Οι αθλητικοί τραυματισμοί», λέει η Hyrich, «όπως το σπάσιμο ενός οστού κοντά στην άρθρωσή σας ή η ρήξη των συνδέσμων».
Οι άνθρωποι που έχουν ήδη κάποιο άλλο είδος αρθρίτιδας, όπως η αυτοάνοση πάθηση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, είναι επίσης πιο επιρρεπείς στην οστεοαρθρίτιδα.
Η καλύτερη συμβουλή της για την αποφυγή της;
«Διατηρήστε έναν υγιεινό τρόπο ζωής, παραμείνετε δραστήριοι και διατηρήστε ένα υγιές βάρος».
Φωτογραφία: iStock
