Η Λία Βίσση έκανε την τηλεοπτική της εμφάνιση μετά από καιρό και σε συνέντευξη που έδωσε, μίλησε για τη σχέση της με την αδελφή της, Άννα Βίσση και τα πρώτα τους χρόνια στην Ελλάδα. Καλεσμένη στην εκπομπή Στούντιο 4, αναφέρθηκε στο ζέσταμα φωνής που της κάνει πριν από τις εμφανίσεις της η τραγουδίστρια, καθώς και στη στενή τους σχέση από την παιδική τους ηλικία, όπου ήταν αχώριστες.
«Στην Άννα κάνω το ζέσταμά της. Ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια από το σπίτι και μου είπε “προτιμώ προτού εμφανιστώ να κάνω το ζέσταμά μου”. Οπότε, πηγαίνω στον χώρο όποτε τραγουδάει», είπε χαρακτηριστικά.
Στη συνέχεια, θυμήθηκε την προσαρμογή τους στην Ελλάδα, καθώς μετακόμισαν με τη μητέρα τους, ενώ ο πατέρας τους παρέμεινε στην Κύπρο. Τόνισε ότι τα πρώτα χρόνια δεν ήταν εύκολα, αλλά στάθηκαν τυχερές που ήρθαν πριν την τουρκική εισβολή, αποφεύγοντας τις τραγικές συνέπειες της.
Δείτε το βίντεο
«Μικρές ήμασταν σαν σιαμαίες. Δεν μπορούσε η μία χωρίς την άλλη. Ήταν πολύ όμορφα χρόνια. Τα πρώτα χρόνια ήρθαμε και τα τρία κορίτσια με τη μαμά μας, ο πατέρας μας είχε μείνει στην Κύπρο και ήρθε αργότερα. Οπότε έπρεπε να προσαρμοστούμε, τρέχαμε στην αρχή, είχε αρχίσει η Άννα τις διάφορες επαφές και ήμουν εγώ συνοδός της, γιατί η μαμά μας πρόσεχε τη μικρή», δήλωσε.
Έπειτα, συμπλήρωσε: «Δεν ήταν πολύ εύκολα εκείνα τα χρόνια. Προσαρμοστήκαμε όμως, κι η τύχη μας ήταν που δεν ζήσαμε την εισβολή. Δηλαδή, ήρθαμε έναν χρόνο νωρίτερα, δεν ξέρω τι θα γινόταν αν δεν είχαμε έρθει».
Όσο για την ίδια και την οικογένειά της, ανέφερε πως έγινε μητέρα σε ηλικία μόλις 20 ετών. «Έφυγα από το σπίτι όταν αρραβωνιάστηκα, έγινε πάρα πολύ νωρίς αυτό. Ήταν επιβολή της μαμάς. Ήταν άλλα χρόνια τότε, το ’74-’75 δεν έβγαινες άνετα. Δεν είναι όπως τώρα που δεν δίνουν λογαριασμό οι κοπέλες. Η μάνα μας ήταν και είναι πολύ αυστηρή, κέρβερος. Μαλάκωσε με τα χρόνια. Το ’75 παντρεύτηκα και το ’77 έκανα την κόρη μου. Ούτε ήξερα τι έκανα, το είδα σαν παιχνίδι. Ήμουν η πρώτη που ανεξαρτητοποιήθηκε από την οικογένεια», εξήγησε.
Τέλος, σε έναν απολογισμό της ζωής της, η Λία Βίσση ανέφερε: «Σίγουρα δεν έγιναν τα πράγματα όπως θα ήθελα, όχι ότι είχα άσχημη ζωή, απλά δεν ήταν αυτό που ονειρευόμουν κι επιθυμούσα διακαώς. Αυτό που θα κρατούσα είναι τα παιδιά μου. Όλα τα άλλα θα τα άλλαζα».
