Στην στην εκπομπή «Καλύτερα δεν γίνεται» βρέθηκε η ηθοποιός Στεφανία Γουλιώτη που αναφέρθηκε στον Χριστόφορο Παπακαλιάτη και την επιτυχημένη σειρά Maestro, στην οποία πρωταγωνιστεί.
Η γνωστή ηθοποιός, αναφέρθηκε στα πρώτα της βήματα στον χώρο της υποκριτικής:
«Έπαιζα θέατρο από πολύ μικρή. Κάποια στιγμή σταμάτησα για να δώσω πανελλήνιες. Αλλά ήμουν τυχερή από πολύ μικρή να παίζω σε ρόλους δύσκολους. Στον θίασο του σχολείου, αλλά και κατευθείαν σε μεγάλα πράγματα. Κάποια στιγμή, το 2007 έκανα την Ηλέκτρα που ήταν το πρώτο μου μεγάλο βήμα στην Επίδαυρο. Είχε τρομερές απαιτήσεις και ένας φίλους μου μού λέει “το έχεις ξανακάνει”. Και λέω “ρε φίλε, όντως το έχω ξανακάνει στα 16 μου”. Με βοήθησε να σταθώ στα πόδια μου ότι υπήρχε η παιδεία αυτή», είπε χαρακτηριστικά.
Όσο για τη σκηνή της γέννας στο Maestro, δήλωσε: «Νιώθεις εκείνη τη στιγμή γιατί στο γύρισμα είναι one take, δεν μπορώ να κάνω πολλή πρόβα τη γέννα στον δρόμο. Νιώθεις έναν εγκλωβισμό του επείγοντος. Θα αδικήσω όλες τις γυναίκες που έχουν περάσει τον πόνο αν δεν είμαι 100% εκεί. Ήταν ένα 8ωρο γύρισμα. Μας άκουγαν που φώναζα και κάλεσαν το 100. Είχε πλάκα. Θυμάμαι να τελειώνω το γύρισμα χωρίς φωνή. Δεν έχει ξανασυμβεί να κλείσει έτσι η φωνή».
Στη συνέχεια, μίλησε για τη συνεργασία της με τον Χριστόφορο Παπακαλιάτη. «Δεν έχεις χρόνο στο γύρισμα. Νιώθεις ότι πρέπει να ειπωθούν όλα. Η σκηνή του πατέρα, είχα την τύχη να γράψει ωραία πράγματα ο Χριστόφορος για μένα. Γράφει για τους ηθοποιούς. Δεν παίρνω στα χέρια μου ένα ψυχρό σενάριο, έχουμε συζητήσει πριν. Βρήκα πολλά κοινά στοιχεία. Όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με τα θέματά μας, εκεί αν δεν τυλίξεις κάτι προσωπικό, θα μείνει μια στείρα απομίμησης. Βγάζεις τον θυμό σου εκείνη την ώρα. Δεν μου έκανε όλες τις χάρες ο Χριστόφορος, ήθελα να τα σπάσω όλα εκεί μέσα. Είναι θέμα ιδιοσυγκρασίας δικής μου. Ενέργεια που δεν έφτανε με τα λόγια. Η Αλεξάνδρα είναι εγκλωβισμένη στα πρέπει και φτάνει σε ένα σημείο να πάει στην ψυχοθεραπεία και να ανοίγει τα θέματά της»,
Κλείνοντας, αναφέρθηκε στις σχέσεις, αλλά και τον ρόλο που παίζει σε αυτές η ψυχοθεραπεία: «Θεωρώ ότι είναι απαραίτητη η μονογαμία για να δουλέψει μια σχέση. Η παραδοχή είναι ωραίο πράγμα. Πληγώνει λιγότερο από το να κρατάς σε σύμβαση κάτι και μέσα σου να βράζεις. Έχω κάνει άπειρα πράγματα στη ζωή μου, επειδή “έπρεπε”. Χρειάζεται η ψυχοθεραπεία για να ανοίξεις. Στις οικογένειές μας παίρνουμε ρόλους συνήθως. Μπορεί να πάρεις τον ρόλο του θύματος για να πάρεις την προσοχή από τους άλλους. Δεν είναι καλό να βλέπεις τι στερείσαι βρε αδερφέ; Δεν θα ήθελα να παίρνουμε τους εαυτούς μας σοβαρά. Αρχίζει η ίδια η ζωή να είχνει ότι δεν είναι σοβαρά τα πράγματα».
[penci_related_posts title=”ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:” number=”8″ style=”grid” align=”none” displayby=”cat” orderby=”random”]
