Οι παππούδες και οι γιαγιάδες επηρεάζουν τα εγγόνια τους με πολλούς τρόπους, αλλά μια νέα μελέτη δείχνει ότι και οι ηλικιωμένοι μπορεί να επωφεληθούν από εκείνα.
Το να είσαι παππούς/γιαγιά κάνει καλό στον εγκέφαλό σου και μπορεί να αποτρέψει την επιδείνωση των δεξιοτήτων σκέψης και μνήμης, σύμφωνα με έρευνα, σχετικά με το πως η ενασχόληση με τα εγγόνια επηρεάζει την υγεία των ηλικιωμένων.
«Πολλοί παππούδες και γιαγιάδες παρέχουν τακτική φροντίδα στα εγγόνια τους – φροντίδα που υποστηρίζει τις οικογένειες και την κοινωνία γενικότερα», σημειώνει η επικεφαλής ερευνήτρια Φλάβια Τσερέχες, του Πανεπιστημίου Τίλμπουργκ στην Ολλανδία.
Η έρευνα, η οποία δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Psychology and Aging, ανέλυσε δεδομένα από σχεδόν 3.000 παππούδες και γιαγιάδες, τα οποία είχαν αρχικά συλλεχθεί για την Αγγλική Διαχρονική Μελέτη Γήρανσης (ELSA), η οποία εξετάζει την υγεία, την κοινωνική κατάσταση, την ευημερία και τις οικονομικές συνθήκες ατόμων ηλικίας 50 ετών και άνω.
Μεταξύ 2016 και 2022, οι παππούδες και οι γιαγιάδες, όλοι άνω των 50 ετών, συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια σχετικά με το αν είχαν ρόλο φροντιστή για τα εγγόνια τους και, αν ναι, πόσο συχνά και με ποια μορφή. Υποβλήθηκαν επίσης σε γνωστικά τεστ τρεις φορές κατά τη διάρκεια της περιόδου.
Δείτε επίσης: Το διάβασμα ενός βιβλίου μειώνει το άγχος, τη γνωστική έκπτωση και βελτιώνει τον ύπνο
Τα αποτελέσματα της έρευνας
Οι παππούδες και γιαγιάδες που ασχολούνταν με τη φροντίδα των εγγονών τους είχαν υψηλότερες επιδόσεις σε βαθμολογίες λεκτικής ευχέρειας και επεισοδιακής μνήμης από εκείνους που δεν ασχολούνταν ενεργά με τη ζωή των εγγονών τους.
Για τις γιαγιάδες που φρόντιζαν παιδιά ειδικότερα, τα οφέλη περιελάμβαναν έναν βραδύτερο ρυθμό γνωστικής εξασθένησης με την πάροδο του χρόνου.
Αν και η μελέτη δεν συνέκρινε νεότερους και μεγαλύτερους παππούδες και γιαγιάδες, δεν υπήρχαν επίσης σημαντικές διαφορές μεταξύ των παππούδων που φρόντιζαν περισσότερο ή λιγότερο συχνά: η ενασχόληση σε οποιοδήποτε βαθμό φάνηκε να έχει παρόμοιο αποτέλεσμα.
Οι παππούδες και γιαγιάδες που είχαν σχετικά υψηλό βασικό επίπεδο γνωστικής λειτουργίας στην αρχή της μελέτης ήταν πιο πιθανό να συμμετέχουν σε δραστηριότητες όπως το παιχνίδι με τα εγγόνια τους και η βοήθεια με τις εργασίες για το σπίτι, και να ασχολούνται συνολικά με μια ευρύτερη ποικιλία δραστηριοτήτων.
Η επικεφαλής ερευνήτρια τονίζει ότι χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για να διαπιστωθεί εάν το πλαίσιο αυτής της φροντίδας μπορεί να κάνει τη διαφορά.
Δείτε επίσης: Δυνατοί μύες και λιγότερο κοιλιακό λίπος: Πώς συνδέονται με νεότερο εγκέφαλο και υγιή γνωστική λειτουργία
«Η παροχή φροντίδας σε εθελοντική βάση, μέσα σε ένα υποστηρικτικό οικογενειακό περιβάλλον, μπορεί να έχει διαφορετικές επιπτώσεις για τους παππούδες και τις γιαγιάδες από την παροχή φροντίδας σε ένα πιο αγχωτικό περιβάλλον όπου αισθάνονται ότι δεν υποστηρίζονται ή ότι η φροντίδα δεν είναι εθελοντική ή αποτελεί βάρος», προσθέτει.
Φωτογραφία iStock
