Μια επαναστατική μελέτη που περιλαμβάνει γενετικά δεδομένα από πάνω από πέντε εκατομμύρια ανθρώπους αποκάλυψε πώς το DNA μας μπορεί να προβλέψει τον κίνδυνο παχυσαρκίας ήδη από την παιδική ηλικία.
Νέα έρευνα με επικεφαλής τα Πανεπιστήμια της Κοπεγχάγης και του Μπρίστολ δείχνει ότι η ανάλυση των γονιδίων σε νεαρή ηλικία μπορεί να υποστηρίξει πρώιμες στρατηγικές για την πρόληψη της παχυσαρκίας αργότερα στη ζωή.
Η Παγκόσμια Ομοσπονδία Παχυσαρκίας αναμένει ότι περισσότερο από το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού θα γίνει υπέρβαρο ή παχύσαρκο έως το 2035. Ωστόσο, οι στρατηγικές θεραπείας όπως η αλλαγή τρόπου ζωής, η χειρουργική επέμβαση και η φαρμακευτική αγωγή δεν είναι καθολικά διαθέσιμες ή αποτελεσματικές.
Βασιζόμενη σε γενετικά δεδομένα από πάνω από πέντε εκατομμύρια ανθρώπους, μια διεθνής ομάδα ερευνητών δημιούργησε ένα μέτρο που ονομάζεται βαθμολογία πολυγενούς κινδύνου (PGS) το οποίο σχετίζεται αξιόπιστα με την παχυσαρκία στην ενήλικη ζωή και δείχνει συνεπή και ενδεικτικά πρότυπα στην πρώιμη παιδική ηλικία. Τα ευρήματα θα μπορούσαν να βοηθήσουν στον εντοπισμό παιδιών και εφήβων με υψηλότερο γενετικό κίνδυνο ανάπτυξης παχυσαρκίας αργότερα στη ζωή, οι οποίοι θα μπορούσαν να επωφεληθούν από στοχευμένες προληπτικές στρατηγικές, όπως παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής, σε νεότερη ηλικία.
Δύο φορές πιο αποτελεσματική στην πρόβλεψη της παχυσαρκίας από την επόμενη καλύτερη μέθοδο
Οι ανεπαίσθητες διαφορές στα γονιδιώματα των ανθρώπων μπορούν να έχουν πραγματικό αντίκτυπο στην υγεία όταν λειτουργούν από κοινού. Χιλιάδες γενετικές παραλλαγές έχουν εντοπιστεί που αυξάνουν τον κίνδυνο παχυσαρκίας. Για παράδειγμα, παραλλαγές που δρουν στον εγκέφαλο και επηρεάζουν την όρεξη. Η βαθμολογία πολυγενούς κινδύνου (PGS) είναι σαν μια αριθμομηχανή που συνδυάζει τις επιπτώσεις των διαφορετικών παραλλαγών κινδύνου που φέρει ένα άτομο και παρέχει μια συνολική βαθμολογία. Η PGS ήταν σε θέση να εξηγήσει σχεδόν το 1/5 (17%) της διακύμανσης του δείκτη μάζας σώματος ενός ατόμου – πολύ υψηλότερο ποσοστό από ό,τι σε προηγούμενες μελέτες.
Για να δημιουργήσουν αυτά τα σκορ, οι επιστήμονες βασίστηκαν στα γενετικά δεδομένα περισσότερων από πέντε εκατομμυρίων ανθρώπων – το μεγαλύτερο και πιο ποικίλο σύνολο γενετικών δεδομένων που έχει δημιουργηθεί ποτέ – συμπεριλαμβανομένων γενετικών δεδομένων από την κοινοπραξία Genetic Investigation of ANthropometric Traits (GIANT) και την εταιρεία DNA τεστ 23andMe. Στη συνέχεια, οι ερευνητές εξέτασαν εάν το νέο αυτό σκορ συσχετιζόταν με την παχυσαρκία χρησιμοποιώντας σύνολα δεδομένων των φυσικών και γενετικών χαρακτηριστικών περισσότερων από 500.000 ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων δεδομένων για τον Δείκτη Μάζας Σώματος, που παρακολουθήθηκαν με την πάροδο του χρόνου από τη μελέτη Children of the 90s. Διαπίστωσαν ότι ο νέος τρόπος εκτίμησης του κινδύνου ήταν δυο φορές πιο αποτελεσματικός από την προηγούμενη καλύτερη μέθοδο στην πρόβλεψη του κινδύνου ενός ατόμου να αναπτύξει παχυσαρκία.
Τα γονίδια δεν είναι πεπρωμένο
Η ερευνητική ομάδα διερεύνησε επίσης τη σχέση μεταξύ του γενετικού κινδύνου παχυσαρκίας ενός ατόμου και του αντίκτυπου των παρεμβάσεων απώλειας βάρους στον τρόπο ζωής, όπως η διατροφή και η άσκηση. Ανακάλυψαν, λοιπόν, ότι τα άτομα με υψηλότερο γενετικό κίνδυνο παχυσαρκίας ανταποκρίνονταν περισσότερο στις παρεμβάσεις, αλλά ότι επίσης ξανάπαιρναν βάρος πιο γρήγορα όταν τελείωναν οι παρεμβάσεις.
Φωτογραφία: iStock
