Η ινσουλίνη που χορηγείται με ρινικό σπρέι μπορεί να αποτελέσει πιθανή θεραπεία για τη νόσο Αλτσχάιμερ, σύμφωνα με νέα μελέτη.
Ινσουλίνη σε ρινικό σπρέι έφτασε αποτελεσματικά σε βασικές περιοχές μνήμης στον εγκέφαλο μιας μικρής ομάδας ηλικιωμένων, ανέφεραν ερευνητές στις 23 Ιουλίου στο περιοδικό Alzheimer’s & Dementia: Translational Research & Clinical Interventions.
Η ορμόνη ινσουλίνη εξετάζεται ως πιθανή θεραπεία για τη νόσο Αλτσχάιμερ, με τη θεωρία να υποστηρίζει ότι θα μπορούσε να ενισχύσει την εγκεφαλική δραστηριότητα. Η αντίσταση στην ινσουλίνη είναι ένας γνωστός παράγοντας κινδύνου για τη νόσο Αλτσχάιμερ, σημείωσαν οι ερευνητές.
Ωστόσο, προηγούμενες προσπάθειες δεν μπόρεσαν να επιβεβαιώσουν εάν η ινσουλίνη που χορηγείται μέσω της μύτης έφτανε πράγματι στους εγκεφαλικούς στόχους της, ανέφεραν οι ερευνητές.
Οι τομογραφίες σε αυτή τη νέα μελέτη αποκάλυψαν ότι η ινσουλίνη που χορηγείται με ρινικό σπρέπι ταξιδεύει σε 11 βασικές περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη μνήμη και τη γνωστική λειτουργία.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι τα άτομα σε πρώιμη γνωστική παρακμή απορρόφησαν την ινσουλίνη διαφορετικά.
«Αυτή η μελέτη καλύπτει ένα κρίσιμο κενό στην κατανόησή μας για το πώς η ενδορινική ινσουλίνη φτάνει στον εγκέφαλο», ανέφερε σε δελτίο Τύπου η επικεφαλής ερευνήτρια Suzanne Craft, καθηγήτρια γεροντολογίας και γηριατρικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Wake Forest στο Winston-Salem της Βόρειας Καρολίνας.
Οι ερευνητές χρειάζονταν άμεσες αποδείξεις ότι το φάρμακο είναι σε θέση να φτάσει σε βασικούς εγκεφαλικούς στόχους.
Για τη μελέτη, οι ερευνητές πραγματοποίησαν σαρώσεις εγκεφάλου σε 16 ηλικιωμένους με μέσο όρο ηλικίας 72 ετών, συμπεριλαμβανομένων επτά που ήταν γνωστικά φυσιολογικοί και εννέα με ήπια γνωστική εξασθένηση, αφού είχαν λάβει ενδορινική ινσουλίνη. Οι συμμετέχοντες περιέγραψαν το ρινικό σπρέι ως «εκπληκτικά εύκολο» στη λήψη.
Οι σαρώσεις αποκάλυψαν αυξημένη πρόσληψη ινσουλίνης σε κρίσιμες περιοχές μνήμης και σκέψης, όπως ο ιππόκαμπος, η αμυγδαλή, ο κροταφικός λοβός και ο οσφρητικός φλοιός.
Τα άτομα με υγιή εγκέφαλο είχαν επίσης υψηλότερη πρόσληψη ινσουλίνης σε σύγκριση με εκείνα με ήπια γνωστική εξασθένηση, διαπίστωσαν οι ερευνητές.
Στις γυναίκες, εκείνες με υγιή καρδιακή λειτουργία έτειναν να έχουν καλύτερη πρόσληψη ινσουλίνης. Από την άλλη πλευρά, εκείνες με αυξημένα επίπεδα ενός δείκτη για την αμυλοειδή βήτα είχαν μειωμένη απορρόφηση σε πολλαπλές περιοχές του εγκεφάλου. Τα υψηλά επίπεδα αμυλοειδούς βήτα υποδηλώνουν αυξημένο κίνδυνο για Αλτσχάιμερ.
Μόνο δύο συμμετέχοντες ανέφεραν ήπιους πονοκεφάλους μετά τον ψεκασμό και τη σάρωση, γεγονός που υποδηλώνει ότι η θεραπεία είναι καλά ανεκτή, ανέφεραν οι ερευνητές.
Τα ευρήματα δείχνουν επίσης γιατί ορισμένοι ασθενείς μπορεί να ανταποκρίνονται καλύτερα στην ενδορινική ινσουλίνη από άλλους, είπε.
Η ομάδα του Wake Forest σχεδιάζει μεγαλύτερες μελέτες μέσα στα επόμενα ένα έως δύο χρόνια για να διερευνήσει άλλους παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν την παροχή ινσουλίνης στον εγκέφαλο, όπως η υγεία των αιμοφόρων αγγείων, οι πλάκες β-αμυλοειδούς και οι διαφορές φύλου.
Φωτογραφία: iStock
