Άφησε πίσω του τη νύχτα, έβγαλε δίπλωμα ταχύπλοου και έγραψε το τρίτο του βιβλίο.
Ο Παύλος Παπαδόπουλος νιώθει πως ξαναγεννιέται και έπειτα από χρόνια περισυλλογής και αυτογνωσίας θέλει πια να ζει απλά και ήρεμα! Έτσι όπως περι- στο τρίτο του βιβλίο με τίτλο «Η τέχνη της απλότητας».
«Το βιβλίο εξετάζει πώς η απλότητα μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα της καθημερινότητας και να προσφέρει εσωτερική ηρεμία. Με τα χρόνια η ζωή μου άλλαξε ριζικά μέσα από τη σκληρή δουλειά, τη μάθηση και την αυτογνωσία.
Έχω περάσει πολλές δυσκολίες και βελτιώθηκα από την αναγνώριση των λαθών μου και την αποδελτίωση, και γι’ αυτό θέλησα να μεταδώσω όσα έχω μάθει στους αναγνώστες. Κάποιος που θα το διαβάζει είναι σαν να μιλά με κάποιον φίλο του που θα μπορεί να του δώσει μια λύση για να κάνει τη ζωή του πιο απλή» λέει στην «Espresso» και αποκαλύπτει την πιο δύσκολη στιγμή στη ζωή του
«Μέσα στα δύσκολα έζησα και το θαύμα. Είχα ένα μεγάλο ατύχημα που μου άλλαξε όλη τη ζωή. Στα 18, ενώ οδηγούσα στο πατρικό μου στα Νέα Μουδανιά, είδα ξαφνικά ένα αυτοκίνητο να φρενάρει απότομα και επειδή έτρεχα πολύ, γύρω στα 150, δεν πρόλαβα να ελαττώσω ταχύτητα… πήρα μια βαθιά αναπνοή γιατί ένιωσα πως θα πεθάνω. Αμέσως καρφώθηκα στο αυτοκίνητο και εκσφενδονίστηκα στον αέρα, στο ύψος κολόνας της ΔΕΗ και έπεσα με τα μούτρα κάτω. Σαν να είχα ασπίδα, έσπασα μόνο λεκάνη και γόνατα. Σαν να με προστάτευσε κάτι, δεν έβαλα τα χέρια μου ούτε στο πρόσωπο ούτε κάτω, κι όμως ήταν άθικτο. Αυτό μου δυνάμωσε την πίστη που ήδη είχα…» εξομολογείται, τονίζοντας πως του πήρε αρκετό καιρό για να θυμηθεί τι είχε συμβεί ακριβώς
«Από το σοκ δεν είχα μνήμη. Δεν θυμόμουν πώς έγινε το ατύχημα» λέει. Από τότε οδήγησε ακόμα μία φορά μηχανή, όμως ένα νέο ατύχημα τον έκανε να μην αγγίξει πια ποτέ μηχανάκι μέχρι σήμερα. «Έπαθα ένα ακόμα ατύχημα, αλλά εκείνη τη μέρα έσπασαν όλα μέσα μου, σαν κάτι να έγινε και από τα 22 και μετά δεν έχω ανέβει ξανά σε μηχανή. Πίστεψα πως ήταν σημάδι. Από τότε, κάθε χρόνο προσεύχομαι και ευχαριστώ τον Θεό. Θέλω να προσέχουν όλα, σκίζεται η καρδιά μου κάθε φορά που ακούω για δυστύχημα στην άσφαλτο» λέει.
Ο αγιογράφος γιος του
To «Power of Love» και το «Survivor» ήταν δυνατές εμπειρίες για εκείνον, έμαθε όμως και τα… μαχαιρώματα. «Τίποτα δεν ήταν αληθινό στα ριάλπι. Αυτό σιχάθηκα. Τη διπροσωπία και το ψέμα. Σε μαχαιρώνουν πισώπλατα για πλάκα, για ένα πλάνο, για μια καρύδα…» αποκαλύπτει. Στην προσωπική ζωή δηλώνει μόνος και εξηγεί το γιατι. «Είμαι εδώ και εφτά χρόνια, χωρίς μεγάλη σχέση δηλαδή… Είμαι πολύ αυτόνομος σαν άντρας, μαγειρεύω, καθαρίζω, έχω πολλά κουτάκια και θέλω τα απλά που όμως δεν μπορώ να τα βρω, θέλω κάποια πράγματα συγκεκριμένα. Επικοινωνία, αξιοπρέπεια, σεβασμό, που στις μέρες μας δεν τα βρίσκεις εύκολα στις γυναίκες, αλήθεια. Δεν θα έκανα σχέση με γυναίκα που δουλεύει νύχτα. Σέβομαι πολύ όλα τα επαγγέλματα, δούλευα και εγώ νύχτα, όμως θέλω όταν ξαπλώνω το βράδυ να έχω τη γυναίκα δίπλα μου» παραδέχεται. Πατέρας του 13χρονου Ηρακλή, τον οποίο απέκτησε ενώ ήταν μόλις 18 ετών, ο Παύλος Παπαδόπουλος νιώθει πως ο γιος του τού έχει αλλάξει τη ζωή. «Είμαι πολύ περήφανος για το παιδί αυτό, τον λατρεύω, είναι καλός μαθητής και πρόσφατα πήρε το πρώτο του πτυχίο στην αγιογραφία, αφού είναι επαγγελματίας βυζαντινός αγιογράφος. Με στενόχωρε μόνο που ζει στη Θεσσαλονίκη και δεν τον βλέπω συχνά, αλλά μιλάμε κάθε μέρα, οι σχέσεις μας είναι πολύ καλές και τον επισκέπτομαι συχνά» καταλήγει.
